Φίλε, ενας χημικός, θα μας το εξηγούσε καλύτερα, αλλά, χονδρικά, σου λέω τα ακόλουθα.
Το υλικο αυτό, αντιδρά με τον ατμοσφαιρικό αέρα, και συντελειται η πήξη. Από την στιγμη που ανοίγει, και έρχεται σε επαφή με τον ατμοσφαιρικό αέρα, βασικά το οξυγόνο υποθέτω και όχι το άζωτο, η χημική σντίδραση ξεκινά και ολοκληρώνεται με το πέτρωμα του υλικού.
Οπότε, ουδεμία ελπίδα έχουμε να χρησιμοποιήσουμε για δεύτερη φορά το αυτό δοχείο - περιέκτη - σωληνάριο, ή όπως αλλιως προσφέρεται.
Σε άλλες μεθοδεύσεις, χρησιμοποιούνται σαν εκκινητές - αντιδραστήρια, κάποια άλλα υλικά που ενώνονται με το βασικό, και τότε ξεκινά η αντίδραση.
Αυτό ισχύει όπως είναι κατανοητό, σε αυτά τα "στιγμής", τα οποία επιδέχονται και κατεργασία μετά την σκλήρυνση.
Αν παρατηρήσει κανείς, τα υλικά, ανεβάζουν και θερμοκρασία κατα την διάρκεια της σκλήρυνσης.
Το αυτό συμβαίνεικαι στα "αργά¨υλικά, αλλά, σε μεγαλύτερο διάστημα χρόνου.