Η συζήτηση έχει αποκτήσει αρκετό ενδιαφέρον και καλό θα ήταν να συζητάμε με παραδείγματα από τον Ελληνικό μικρόκοσμο που όμως είναι ενδεικτικά για το πως οι τράπεζες ελέγχουν τον σύγχρονο κόσμο μέσα από τους υπαλλήλους τους τους πολιτικούς.
Κλασικό παράδειγμα λοιπόν τα κόκκινα δάνεια.Βασική αρχή του δανεισμού είναι ότι τόσο αυτός που πουλάει το δάνειο όσο και αυτός που το αγοράζει μοιράζονται το ρίσκο 50-50 και αυτό γιατί ο δεύτερος δεν μπορεί να προκαταβάλει τις μελλοντικές εξελίξεις για την αποπληρωμή του αλλα ιδιαίτερα και ο πρώτος ,η τράπεζα δλδ γιατί αποσκοπεί σε κέρδος και φυσικά κέρδος χωρίς ρίσκο δεν υπάρχει ….η υπάρχει τελικά.
.................
Μέγα λάθος !
Η τράπεζα, ή ο δανείζων εν γένει, αλλά ας αφήσουμε τους τοκογλύφους στην ακρη, δεν αναλαμβάνει κανένα ρίσκο, εκτός αυτών της
ανωτέρας δύναμης. Και αυτήν , την ασφαλίζει σε ασφαλιστικλη, που αν δεν είναι κατακλυσμός, όλα καλά.
Εξηγούμαι.
Κανένας - καμμία τράπεζα δεν θα δώσει δάνειο σε έναν πολίτη, αν δεν έχει εξασφαλίσεις. Αν είσαι βουλευτής, υπουργός, ή άλλη φίρμα, αυτά τα ξεπερνάς.
Αν είσαι απλός πολίτης, για να πάρεις ένα ποσό, εκχωρείς στην τράπεζα - στον δανειστή, κάτι που έχει μια αξία ανώτερη από το δανειζόμενο ποσό, που ανάλογα με την διάρκεια - ποσό, καθορίζεται η αξία, στα 15-20-25 % του ποσού του δανείου.
Η συνήθης εγγυοδοσία, είναι ένα ακίνητο, αλλά υπάρχουν και περιπτώσεις που δεσμεύεις έναν τίτλο, τα κέρδη από μια επιχείρηση, το εμπορικό σήμα.
Τα κόκκινα δάνεια, είναι πολλών ειδών. Αυτά που κάποιος απλός πολίτης πήρε ένα σπίτι, και λόγω οικονομικών δυσκολιών ( δεν θέλω να τις αναλύσω γιατί υπάρχουν πολλές εκδοχές ), δεν κατάφερε να αποπληρώσει το δάνειο, και για έστω και ελάχιστο ποσό, η τράπεζα κατάσχει το σπίτι. πχ φίλος πήρε 100.000 Ε δάνειο, έναντι σπιτιού ( διαμερίσματος αξιας κατα την τράπεζα 130.000 Ε, το πλήρωσε 150.000 Ε με το υπόλοιπο των 50.000 Ε από τον μπαμπά - μαμά, και για 15 χρόνια.
Πλήρωνε κανονικά, και οταν είχε αποπληρώσει τα 80.000 Ε σύν όλα τα υπόλοιπα, έξοδα φακέλου, προμήθειες, μηχανικους, δικηγόρους, συμβολαιογράφους, μεσίτες , έσκασε πχ η φούσκα των ακινήτων, και το σπίτι ( διαμερισμα ) πλέον κοστολογείτο στα 75.000 Ε. Ο άνθρωπος ταυτόχρονα έμεινε άνεργος, και .................
Οπότε, αποφάσισε να το πουλήσει, πήγε στην τράπεζα με τον αγοραστή, που θα το αγόραζε στα 75.000 Ε, 20.000 Ε εκχώρηση στην τράπεζα, και τα υπόλοιπα, για να ζήσει μέχρι να ξαναεργαστεί. Αλλά η τράπεζα, ΑΡΝΗΘΗΚΕ την συναλλαγή, απελευθέρωση δηλαδή της υποθήκης με εκχώρηση των 20.000 Ε, και εξακολούθησε να ζητά από τον αρχικό δανειολήπτη τα 20.000 Ε συν τα νέα έξοδα φακέλων κλπ
Ο άνθρωπος, υπολόγισε ότι είχε δώσει ήδη 50.000 Ε δικά του, 80.000 Ε στην τράπεζα, συνολο 130.000 Ε για ένα ακινητο που πλέον άξιζε στην αγορά 75.000 Ε, και χρώσταγε επι πλέον και άλλα 20.000 Ε, οπότε πρότεινε στον αγοραστή να του το δώσει, να του δώσει τα λεφτά, να ξοφλήσει, και μετά να του το μεταβιβασει, αλλά, ο άλλος χέστηκε να μπλέξει έτσι και ............καπνός.
Τελικά ο φίλος, μάλλον θα υποστεί την απώλεια. Μετά από 150.000 Ε, πλέον δεν θα έχει ΤΙΠΟΤΑ ! Μετά ρωτάγαμε γιατί οηδάγανε από τις ταράτσες.
Και άλλη φίλη έχασε σπίτι 250.000 Ε για 30.000 Ε. Δάνειο ανακαίνισης, με solar panels, θερμομονώσεις, διπλά παράθυρα, έχασε την αδελφή της, έχασε το μισό ειδσόδημα, έμπλεξε με τα κληρονομικά, 10.000 Ε υπόλοιπο στην τράπεζα, 20.000+ Ε τα επιτόκια από τις καθυστερήσεις, μείωση συντάξεων, αύξηση κόστους ζωής, ....................σπίτι τέλος. 1η Μαρτιόυ το παρέδωσε. Αυτα, το ΚΡΑΤΟΣ έπρεπε να τα ελέγχει - απαγορεύει. Αλλο οι κακοπληρωτές που ενω μπορούν ΔΕΝ πληρώνουν, άλλο οι μη δυνάμενοι.
Και τα παίρνει τα δάνεια το φάντ, του κυρίου βουλευτού, με δάνειο από την τράπεζα, που μετά φαληρίζει, και .............πάνε και τα χρεωστουμενα του κοσμάκη, πάνε και τα δάνεια.
Στον τοίχο όλοι.
