Το χρήμα, ειναι συναλλακτικό μέσο, και η αξία του, καθορίζεται από πολλούς παράγοντες.
Και το παραμύθι του
..........ενα θα σου πω και αν θελεις το πιστευεις το χρημα ειναι ιδιωτικο, δεν ειναι δικο μας, και αν δεν εχεις χρυσο και ασημι απλα δεν εχεις χρηματα στα χερια σου ......
δεν ισχύει. Αν ναι, να πούμε και για πέτρες, στρατηγικά μέταλλα, ραδιοισότοπα, κλπ.
Κάποτε, εξέδιδαν τραπεζογραμμάτια ( πληρώσατε στον φέροντα ), όπως και επιταγές, βάσει αποθεμάτων χρυσού, με καθορισμένηη ισοτιμια. Ποιός καθοριζε την ισοτιμία και με ποιούς όρους, άλλου

ευαγγέλιο.
Τα παληά χρόνια, υπ΄πηρχε το ανταλλακτικό εμπόριο, barter, σου έδινα 3 αυγά, και μου έδινες ένα καρπούζι. Μετά, λόγω διαφοροποίησης της κοινωνίας, δεν έχτιζαν μαζί ένα σπίτι, δεν όργωναν όλοι μαζί, εφευρέθηκε το χρήμα, ώστε να μην κουβαλάω 5 κότες μαζί μου, όταν πήγαινα να ανταλλάξω ( αγοράσω ) πχ Rolex.
Οπότε, με διάφορους τρόπους, αντιστοιχήθηκαν τα προϊόντα με μια ( αυθαίρετη αξία ), και έχοντας το νόμισμα, με την δεδομένη αξία, έκανα συναλλαγές και σε τόπους μακρυνούς.
Και τι ήταν γνωστό ότι έιχε αξία ? Ο χρυσός φυσικά, οπότε τα νομίσματα ήταν χρυσά, ασημένια και ..........από υλικά που αναγνωρίζονταν από τις υπόλοιπες κοινωνίες.
Τα αντικείμενα, είχαν διαφορετική αξία ανα περιοχή και εποχή. Και ακόμα έχουν.
Η διάρθρωση της "οικονομίας" και η χρήση ανταλλακτικών μέσων, είναι πολύ βαθια ιστορία, που εμφανίζεται με την ανάπτυξη των κοινωνιών, που παύουν να είναι μια κλειστή ομάδα, πχ χωριό, με συγκεκριμένες σχέσεις / συναλλαγές, αλλά αναπτύσσεται πέραν αυτών των ορίων.
Και σήμερα, η "οικονομία", είναι η "δύναμη" μιας κοινότητας / έθνους / ένωσης, να παράγει / καταναλώνει / αυτοσυντηρείται, μέσα στα όριά της, ΧΩΡΙΣ να έχει την ανάγκη αγαθών από άλλες κοινότητες / έθνη / ενώσεις.
Η αξια του καθε νομίσματος, είναι ακριβώς αυτό, μια και αυτορυθμίζεται και η κατανάλωση αλλά και η παραγωγή σύμφωνα με τις ανάγκες, άρα δεν υπάρχουν ελλείψεις ή απώλειες.
Ατυχώς, με την πρόοδο της επιστήμης και την απαίτηση για ενέργεια και πρώτες ύλες μη υπάρχουσες στα όρια μιας κοινότητας / έθνους / ένωσης, οι "εξωτερικοί" παράγοντες / προμηθευτές, επιδρούν θετικά ή αρνητικά στην αξια του καθε νομίσματος.
Μιά οικονομία που είναι παραγωγική, και παράγει πλέον των αναγκών της επιπλέον και καλύπτει και ανάγκες άλλων , αποκτά ισχυρό νόμισμα, όρα πχ Κίνα. Το αυτό ισχύει πχ για ενέργεια, ήταν οι περελαιοπαραγωγοί, που με την μεταβολή του μίγματος ενέργειας, ανανεώσιμες / αέρια / ατομικά, έπαψαν να είναι οι "διοικούντες", και με την εξέλιξη των διαδικασιών, βασίζονται σε άλλους, πχ αυτοματισμούς / τεχνολογία, και τα σκάνε για να έχουν την υπηρεσ΄λια αυτή που δεν έχουν δική τους.
Η "οικονομία" είναι κυκλική, αναπτύσσεσαι και μετά αποκλιμακώνεσαι, γιατί κάποιος άλλος αναπτύσσεται πιο πολύ από εσένα, και γίνεσαι Νο 2, Νο 3, κλπ.
Η ανάπτυξη αν δεν είναι συνεχής και με βάσεις, χωλαίνει, οπότε, .........κλαίς.