Το απλό three hander που είναι sport και dress ταυτόχρονα, είναι πρόκληση για τον οποιοδήποτε σχεδιαστή. Δύσκολο πράγμα να το κάνεις να δείχνει ενδιαφέρον ώστε να μην το χρησιμοποιείς μόνο για να βλέπεις την ώρα, ώστε να μην είναι βαρετό. Μου αρέσουν πολύ αυτά τα ρολόγια που δεν σου δίνουν τα πάντα έτοιμα στο πιάτο.
Το OP το θεωρώ από τα κορυφαία της κατηγορίας λόγω της ισορροπίας και της αρμονίας που έχει στην συνολική παρουσία (κάσα - dial). Η κάσα του είναι πολύ γλυκιά με αρμονικές καμπύλες και δένει τόσο ωραία με το μπρασελέ με τάση προς στρογγυλεμένο integrated. Η τέλεια σε μέγεθος και ανάλαφρη λεπτοκαμωμένη κορώνα στο 12 αφήνει πολύ ελεύθερο χώρο και δεν μπουκώνει την περιοχή ανάμεσα στο 12 και το κέντρο του κύκλου. Τα hour markers 3-6-9 ρίχνουν το βάρος προς τα κάτω για να υπάρχει γερή και σωστή σχεδιαστική βάση όπως ακριβώς ορίζουν οι φυσικοί και οι κατασκευαστικοί - στατικοί κανόνες. Το λατρεύω αυτό το ρολόι που κάνει όλα τα απλά και βασικά με τον τέλειο τρόπο.
Το Seamaster έχει εντελώς διαφορετική σχεδιαστική προσέγγιση. Πολλές καμπύλες, επιθετικός σχεδιασμός με βέλη και ακίδες, ασύμμετρη κάσα με τα στριφτά lugs και το bezel να λειτουργούν σαν φωλιά για το dial που αυτό με την σειρά του προσπαθεί να τραβήξει το μάτι προς το κέντρο του κύκλου, να το αιχμαλωτίσει. Πολύ μελετημένος σχεδιασμός αλλά και πολύ φλύαρος για τα δικά μου γούστα.
Το Carrera δανείζεται στοιχεία από τα παραπάνω χωρίς να τα καταφέρνει εξίσου καλά. Φυσικά και είναι όμορφο, πολύ όμορφο ρολόι, πολύ κοντά στα γούστα της πλειοψηφίας του κόσμου όπως αυτά έχουν διαμορφωθεί, αλλά δεν μου δίνει κάτι για να μελετήσω και να σχολιάσω. Δεν βλέπω κάποιο ιδιαίτερο χαρακτηριστικό που να φανερώνει κάποια ξεχωριστή σχεδιαστική μελέτη. Είναι και αυτό το κόλλημα που έχουμε εμείς με την ιστορία των ρολογιών μας…carrera = χρονογράφος…μπορείτε να φανταστείτε ας πούμε το speedmaster σε έκδοση three hander;
Το συγκεκριμένο Sinn σίγουρα είναι ιδιαίτερο ρολόι. Δεν είναι για όλα τα γούστα. Έχει παράξενο σχεδιασμό, ειδικά η κάσα. Οι καμπύλες γραμμές στα crown guards και στα lugs είναι πολύ έντονες και μυτερές, πολύ επιθετικές, μου βγάζουν έναν φόβο ότι θα με καρφώσουν. Το μπρασελέ σε σχέση με την κάσα είναι δυο ξένα σώματα. Το dial είναι πολύ όμορφο, αρμονικό και ισορροπημένο. Μου αρέσει πολύ η γραμματοσειρά αλλά δεν μου αρέσουν οι δείκτες που μοιάζουν πολύ κοντοί και άκομψοι. Το σύνολο όμως βγάζει μια έντονη tool Γερμανίλα - βαρβατίλα που έχει ξεχωριστή γοητεία και ενδιαφέρον.
Ανάμεσα στα Carrera και 556 θα διάλεγα το Sinn, όχι για την ομορφιά του αλλά για τον ιδιαίτερο χαρακτήρα του. Βέβαια, τα πάντα είναι υποκειμενικά … άσε που δεν έχω δοκιμάσει ποτέ μου κάποιο από αυτά τα δυο ρολόγια.
Μπορεί να σας κούρασα αλλά εγώ χαλάρωσα πρωί πρωί Κυριακάτικα
