.....................
Αν δε θηλάσουν, δεν πάρουν δηλ τα συστατικά που πρέπει από το μητρικό γάλα δεν ζουν.
Υπάρχουν υποκατάστατα αλλά αφ' ενός πρέπει να τα ταίζεις κάθε 4 ώρες, αφ' εταίρου δεν είναι σίγουρο ότι θα τα καταφέρουν.
Επειδή τα ζήσαμε αρκετές φορές κ δεν γίνεται να είμαστε εκεί επειδή εργαζόμαστε κ οι δυο κ ιδιαιτέρως επειδή στεναχωριέται σε μεγάλο βαθμό
η σύζυγος όταν πεθαίνουν αποφάσισε να τα στειρώσει.
Μάζευα τα πεταμένα γατιά από τα σκουπίδια, από χαρτόκουτα, από................, όπου τα έβρισκα από τα νιαουρητά τους, κλάμα απελπισίας από την πείνα.
Τα πήγαινα στο σπίτι, και τα τάϊζα με το γυάλινο τότε σταγονόμετρο των σταγόνων των ματιών,με την φουσκίτσα από πίσω κλπ. Κάποια ζουσαν, κάποια, τα περισσότερα ..............
Με έβλεπε η μάνα μου, που τα λάτρευε, και απογοητευόταν. Ειχα κάποια εποχή, φτάσει να έχω 18 γατιά.
Ενα μεσημέρι, μάλλον 1984-85, έχω μαζέψει 3, από χαρτόκουτο στην Πατησίων
τα έχω στο 2CV, τα φέρνω στο σπίτι, καθαρίζω μάτια - αυτιά, τα ταϊζω, και η γυναίκα που είχε τότε η μάνα μου, μια φορά την εβδομάδα για βοηθό στο σπίτι ( από την Οξφόρδη - γρύλιζε δεν μίλαγε ), μου λέει στα άπταιστα Ελληνικά της.
" 'εν φάγαν πίτια τους, 'εν σα ζάνε".Μου πήρε χροοοοονια και πολλά αποδημήσαντα, για να μάθω αυτό που είπε ο Αντώνης.
Εάν δεν έχουν θηλάσει,
να έχουν πάρει την πιτιά - τα αντισώματα - από την μάνα τους - σπάνια επιζούν, παρά την φροντίδα.
Και μετά, θέλουν χάπι για τα σκουλήκια, κλπ.κλπ.
Δύσκολη η δουλειά του ............διασώστη.
