- Σε μέγεθος κάσας έχει ήδη αρχίσει η πορεία προς λογικά νούμερα, π.χ. 40 χιλιοστά διάμετρος (αν και προσωπικά θα ήθελα να δω αρκετούς κατασκευαστές να πάνε μόνιμα στα 37-39 χιλιοστά). Καθόλου τυχαίο φυσικά που πολύ κλασικά μοντέλα για δεκαετίες είναι καρφωμένα στα 36 χιλιοστά (Rolex Day-Date, Explorer και Datejust, Piaget Altiplano, κλπ.)
- Θα υπάρξει αργά αλλά σταθερά σημαντική άνοδος των Κινέζων κατασκευαστών/αρτιζάνων. Ακούω εδώ και καιρό πως σε 1-2 εκθέσεις που έχουν γίνει λίγο προ-COVID 19 σε Κίνα και Hong Kong υπάρχει πολύ μεγάλο ενδιαφέρον από ντόπιους ωρολογοποιούς, με τα δημιουργήματά τους να είναι μεν στα σπάργανα αλλά δε να ήδη έχει αρχίσει να δημιουργείται ένα 'κύμα'.
Η Κίνα όταν παίρνει μπρος δημιουργεί κυριολεκτικά τσουνάμι, κι είναι θέμα χρόνου να γίνει αυτό και στην ωρολογοποιΐα (υψηλή και μη). Προς το παρόν βγάζουν παιδικές ασθένειες, τα σχέδιά τους είναι υπέρ του δέοντος φανταχτερά, δίνουν ιδιαίτερα μεγάλη έμφαση σε συγκεκριμένες τεχνοτροπίες και complications (π.χ. tourbillon) αλλά όλα αυτά θα περάσουν, θα εξελιχθούν.
Απλά υπομονή χρειάζεται λοιπόν (κατά τη γνώμη μου) ώστε να δούμε σοβαρά σχέδια και μηχανισμούς μαζικής παραγωγής όπως βέβαια και σε πιό υψηλό επίπεδο τους αντίστοιχους Hajime Asaoka κλπ. από Κίνα.
Προσωπικά παρακολουθώ συστηματικά τις εξελίξεις μιας και η Κίνα είναι ένα κομμάτι του χώρου στο συγκεκριμένο industry με το οποίο ίσως ασχοληθώ κι επενδύσω επαγγελματικά στο μέλλον (σε συνδυασμό με φυσική μου παρουσία ξανά στην Ασία).
- Μόδες του τύπου green dials, blue dials, αυτά κάποια στιγμή θα υποχωρήσουν - και πολύ λογικά.
- Τη μόδα των influencers ελπίζω να την ξεφορτωθούμε το συντομότερο, αν και σε όλο τον κόσμο που ενδιαφέρεται ειλικρινά για αυτό το χόμπυ οι συγκεκριμένοι έκαναν πολύ κακό. Όμως έτσι είναι η ζωή, αυτή πλέον είναι άλλη μία νέα τάξη πραγμάτων (μαζί με το A.I., το machine learning, και τα big data).
Ποιός φυσικά θα φανταζόταν κάποτε να βλέπεις ιατρούς να παρατούν την πρακτική τους εξάσκηση για να γίνουν ...YouTubers. Τώρα βέβαια θα πει κάποιος ότι εδώ βγάζουν χρήματα οι Tarot readers στο YouTube, δεν θα βγάζουν ιατροί που στο κάτω-κάτω έχουν και πραγματικές ικανότητες να συνεισφέρουν payable content στο SkillShare;
Ένα βουνό λοιπόν αυτή η δυσοσμία των απαίδευτων influencers του IG, το οποίο αναγκαστικά θα ανεβούμε παρακολουθώντας την αγορά και το οποίο μετά θα αφήσουμε πίσω.
- Το quick strap change ως concept θα χρησιμοποιηθεί πολύ περισσότερο. Το έκανε η VC, πέρυσι το υιοθέτησαν η ΑΡ και η IWC, το βάζει στο πρόγραμμα σιγά-σιγά κι η Ω, κ.ο.κ. Θα πάει και πιό κάτω η δουλειά λοιπόν, σε κατασκευαστές και μοντέλα χαμηλότερου κόστους κτήσης.
- Το κομμάτι του retail είναι, πιστεύω, σε φθίνουσα πορεία. Αν παρατηρήσει κανείς συστηματικά το πώς αλλάζει ο χάρτης του retail συνολικά σε μεγάλες, μοντέρνες, πόλεις θα δει πως λ.χ. στο Λονδίνο το συγκεκριμένο segment οδηγείται σε αφανισμό. Εξαφανίζονται τα καταστήματα στο όποιο high street, με γοργό ρυθμό. Αλλάζουν τα πράγματα.
Όλο αυτό φυσικά θα έλθει κάποτε και στην Ελλάδα, όπως γίνεται με κάθε τι άλλο. Όμως αυτό έχει μικρή σημασία, το θέμα είναι πού πάνε τα πράγματα globally (είμαστε πολίτες του κόσμου). Οι μεγάλες (σε όνομα) εταιρείες ωρολογοποιΐας έχουν λοιπόν προετοιμαστεί για την τάξη πραγμάτων που έρχεται. Συμμαζεύουν το retail network τους, επεκτείνουν προσεκτικά τις ιδιόκτητες μπουτίκ ανά τον κόσμο, όπως κι ενισχύουν κατά δύναμη ή ανά περίσταση το on-line shopping.
- Άλλο ένα σημείο το οποίο θέλει αλλαγή είναι ο υπέρμετρος συντηρητισμός του συγκεκριμένου industry. Οι λεγόμενοι μεγάλοι τρεις (PP, AP, VC) όπως κι οι λοιποί που είναι μέσα στις 10 πρώτες εταιρείες, λειτουργούν πραγματικά δεινοσαυρικά.
Μεγάλες καθυστερήσεις, ενίοτε, σε παροχή διαθέσιμων αξεσουάρ (λ.χ. λουριά), ή σχετικά με τη διάρκεια συντήρησης, κι όλα αυτά από εταιρείες που πωλούν προϊόντα πολυτελείας.
Αξέχαστο το τόλμημα της Moser πριν κάποια χρόνια που έστησε ένα concept watch με στοιχεία από Patek, Royal Oak, κλπ., για να πέσουν άμεσα τα τηλεφωνήματα οργής απ'τους μεγάλους και το όλο concept να αποσυρθεί σε 24 ώρες.... Μέγα δείγμα θάρρους όμως τότε από τα παιδιά της Moser να ταράξουν τα νερά, και μπράβο τους.
Εδώ όμως δεν βλέπω πολλές αλλαγές, όσο κι αν έχουμε εδώ και χρόνια στη σκηνή τους independents. Επικρατεί τρομακτικά υπέρμετρος συντηρητισμός στην Ελβετία, ειδικά σε μεγάλα και παραδοσιακά ονόματα. Εσωτερικά όλα αυτά, κι ας πλασάρονται στην αγορά με πρωτοποριακές ή φαντασμαγορικές διαφημίσεις. Αυτή είναι η πραγματικότητα, και αν ποτέ αρχίσει αυτό να βελτιώνεται θα πάρει χρόνο πολύ πιστεύω.
- Σχεδιαστικά είναι σημαντικό να πάνε εμπρός τα πράγματα, αλλά τέτοιες αλλαγές δεν συμβαίνουν συχνά (ιστορικά). Ένας Genta δηλαδή δεν έρχεται κάθε δεκαετία. Όμως παραδείγματα όπως το Octo Finissimo της Bulgari μας δίνουν ελπίδα για μελλοντικά classics που έχουν φρέσκο αέρα πάνω τους. Η ζωή δεν πάει εμπρός με re-editions πιλότων ή Autavia.
Φωτεινή εξαίρεση εταιρείες όπως η Cartier που κρατά στα χέρια της αστείρευτη δύναμη για να βγάλει απ'τα συρτάρια όποιο 100-ετές σχέδιό της θέλει και να το φρεσκάρει τόσο διακριτικά που να δείχνει πάλι πραγματικά νέο. Επίσης, ο θεσμός του GPHG θα συνεχίσει να βοηθά στην επίδειξη και προώθηση καινοτόμων τεχνολογικών λύσεων ή πατεντών σε κάσες, μηχανισμούς.
Επίσης, μιας κι ανεφέρθη ήδη, παρομοίως θετικό η παρατεταμένη είσοδος εταιρειών ειδών πολυτελείας στο χώρο της ωρολογοποιΐας, βλέπε Hermes. Το τελευταίο τους design (Η08) είναι ανανεωτικό σχεδιαστικά, πρακτικά τολμηρό από πλευράς υλικών, έξυπνο στη χρήση του quick strap change, και με αξιοπρεπέστατους μηχανισμούς.
- Στον τομέα των υλικών πάντα γίνεται πρόοδος, όμως κι εδώ δεν πάνε γρήγορα τα πράγματα (όχι ότι είναι οικονομικά εύκολο). Ωραίες αυτές οι νέες προσμίξεις της Ω για κάσες με χρυσό και copper, το τιτάνιο πάντα στο προσκήνιο για κάτι διαφορετικό, το tantalum μονίμως δύσκολο να δουλευτεί (αν το δεις όμως in real life είναι κάτι ξεχωριστό), και τα κεραμικά / fiberglass θα φθηναίνουν σταδιακά με πιό εκτεταμένη χρήση από μεγαλύτερη μερίδα κατασκευαστών.
