Το ίδιο ακατανόητο μοτίβο έξι φορές.
Θα τα πωλούσα όλα πλην του τέταρτου ή έκτου εξ'αριστερών, και με τα χρήματα (συν/πλην ό,τι χρειαστεί) θα έφερνα ένα Naomi Uemura. Πρώτη κίνηση αυτή.
Λίγο αργότερα θα έδινα και το τέταρτο ή έκτο εξ'αριστερών που ήδη θα είχα κρατήσει, και στη θέση του θα έπαιρνα ένα με ίδιο σχέδιο κάσας αλλά πιό καλό/ακριβό (τύπου ΜΜ, με μηχανή επιπέδου GS undecorated).
Οπότε δύο και καλά, το ένα με κάσα τύπου χελώνα, το άλλο μ'αυτήν την κλασική κάσα της Seiko (τύπου SBDC027 ή όπως αλλιώς θέλουμε να το πούμε).
Αλλά δεν πάει έτσι, γιατί εσύ ξέρεις καλύτερα. Ξέρεις το πώς φοριούνται όλες αυτές οι κάσες στον καρπό σου, ξέρεις το αν κάποιο από όλα αυτά τα κομμάτια έχει πιθανόν και συναισθηματική αξία, κ.ο.κ. Για να τα έχεις όλα στη συλλογή, αυτό είναι ξεκάθαρη επιλογή σου πίσω από την οποία υπάρχουν βάσιμοι λόγοι.
Και πηγαίνοντας παραπέρα, θα έλεγα πως σίγουρα έχεις κάποια κατεύθυνση στην οποία θα προτιμούσες να κινηθείς στο απώτερο μέλλον.
Σημείωση: το Naomi Uemura υπάρχει αυτή τη στιγμή, αν δεν κάνω λάθος, στον dealer που είναι στην Δ. Γούναρη (Ελληνικό). Βιτόπουλος το όνομα του AD, αν δεν απατώμαι.
