“Over-engineered”
Το συγκεκριμένο χαρακτηρισμό χρησιμοποίησε γνωστό ενημερωτικό μέσο για ρολόγια για να περιγράψει το συγκεκριμένο μοντέλο. Όσο έχω διαβάσει για αυτό και όσο το έχω ζήσει σχεδόν 6 μήνες τώρα, θα συμφωνήσω απόλυτα. Είναι μια λέξη που περιγράφει τέλεια το Extreme Lab 2. Θα προσπαθήσω να το τεκμηριώσω σε αυτή την παρουσίαση.
Το συγκεκριμένο μοντέλο αποτελεί το δεύτερο μέλος της ελάχιστα γνωστής σειράς των Extreme Lab της εταιρίας. Σχεδιασμένα να αποτελούν μια δοκιμαστική πλατφόρμα τεχνολογικού πειραματισμού εγκλωβίστηκαν από την αλλαγή ηγεσίας και κατεύθυνσης της εταιρίας προς τα dress μοντέλα της και το κοντέρ σταμάτησε στα δυο μοντέλα.
Το πρώτο Extreme Lab παρουσιάστηκε το 2009 και ήταν tourbillion με διπλή ώρα και δείκτη για την ημερομηνία με jumping complication. Τα παραπάνω δεν ήταν καν η καινοτομία του μοντέλου. Αντίθετα, αυτή ήταν ότι η μηχανή ήταν τελείως «στεγνή». Όχι μόνο δεν είχε λίπανση αλλά δεν χρειάζεται τέτοια σε όλη τη διάρκεια τη ζωής της. Με ελάχιστα κομμάτια να παρήχθησαν και αρκετά τσουχτερή τιμή είναι εξαιρετικά συλλεκτικό και δυσεύρετο.
Όποτε για το δεύτερο μέλος τη οικογένειας ο πήχης ήταν αρκετά ψηλά. Το 2010 λοιπόν παρουσιάστηκε το Extreme Lab 2 και 4 χρόνια μετά παραδόθηκαν τα πρώτα κομμάτια αφού τόσο διήρκησε η περίοδος του R&D για το συγκεκριμένο.
Η ζωή του συγκεκριμένου μοντέλου ήταν αρκετά ταραχώδης, αφού λίγο η πολυπλοκότητα και το κόστος, λίγο η αλλαγή ηγεσίας και κατεύθυνσης της εταιρίας έκανε τη διάθεση σου λίγο ασυμβίβαστη. Αρχικά διατέθηκε σε δυο εκδόσεις, μια χρυσή και μια κόκκινη με την πρώτη να είναι περιορισμένη έκδοση 200 κομματιών και τη δεύτερη 300. Κάποια στιγμή μάλιστα, στο χρυσο μοντέλο το bezel άλλαξε σε καφέ κεραμικό. Μετά από ένα χρόνο διατέθηκε μια τρίτη έκδοση (μπλε) με σκοπό να είναι η έκδοση παραγωγής, με ανοιχτό νούμερο. Παρόλα αυτά, οι δυσκολίες που αναφέρθηκαν παραπάνω άλλαξαν τα πλάνα και τελικά έκλεισε η παραγωγή στα 300 κομμάτια και για το μπλε. Έχει ενδιαφέρον που τα μπλε κομμάτια έχουν την αρίθμηση σε σημείο που ξεκάθαρα δεν προοριζόταν για κάτι τέτοιο.
Μέγεθος και κάσα
Αρκετά με το μπλα μπλα και την ιστορία. Το ρολόι είναι κατασκευασμένο εξ’ολοκλήρου από τιτάνιο, και συγκεκριμένα από ένα κράμα τιτανίου με βαναδιο αποκλειστικό στην JLC με την ονομασία TiVan15. Πρακτικά απ’όσο καταλαβαίνω, πρόκειται για παραλλαγή του λεγόμενου Grade 5 τιτανίου.
Μέσα στην εξωτερική κάσα προσαρμόζεται μια δεύτερη, πλήρης, μικρότερη κάσα, η οποία προστατεύει τη μηχανή από τα χτυπήματα. Και αυτή κατασκευάζεται από το ίδιο υλικό. Συνολικά χρειάζονται 143 parts για την κατασκευή της κάσας και μόνο.
Το bezel και η κορώνα είναι κεραμικά, ενώ για την εποχή που παρουσιάστηκε οι χαραγμένοι ομόκεντροι κύκλοι ήταν πρωτοποριακοί. Ακόμα μια ενδιαφέρουσα λεπτομέρεια, στο πρωτότυπο από τιτάνιο και σε κάποια από τα χρυσά μοντέλα το bezel είχε χαραγμένο το όνομα του μοντέλου.
Για ρολόι από τιτάνιο, είναι σχετικά βαρύ, ακόμα και για το μέγεθος του, που αγγίζει τα 47 χιλιοστά σε διάμετρο και τα σχεδόν 17 σε πάχος. Αλλά τα εξαιρετικά κοντά lugs αλλά και το σύστημα με καστανια για το λουρι, το κάνουν να φοριέται πολύ άνετα.
Λουρι και buckle
Εδώ καταλαβαίνει κανείς πόση προσοχή έδωσαν οι σχεδιαστές και στην παραμικρή λεπτομέρεια. Το over-engineered που λέγαμε.
Το ρολόι προσφέρει γρήγορη αλλαγή για τα λουριά, χωρίς εργαλεία, με το σύστημα να είναι ενσωματωμένο στην κάσα. Έτσι, ανασηκώνοντας τα flaps στις άκρες της κάσας απελευθερώνεται το λουρι. Το 2021 δεν είναι κάτι ξένο ή μοναδικό, αλλά το 2010 μαντεύω ότι ήταν.
Επίσης το λουρί το ίδιο είναι εξαιρετικά σχεδιασμένο. Και το δερμάτινο και το σιλικόνης (και τα δυο περιέχονται στο κουτί) είναι πλατιά για να ταιριάζουν στο μέγεθος της κάσας, ενώ εκεί που συναντιόνται με αυτή είναι πρακτικά διπλού πάχους, με διπλά springbars… (όχι διπλά σε πάχος, αλλά δυο!).
Επίσης έχουν κατασκευαστεί με τέτοιο τρόπο έτσι ώστε να είναι όσο το δυνατόν πιο άνετα. Το (perforated) δερμάτινο έχει ένα κομμάτι από σιλικόνη για να αερίζεται το χέρι και να μην ιδρώνει, ενώ έχουν και τα δυο μέρη του τρύπες, το πάνω για να στερεώνεται το keeper.
Ένα από τα αγαπημένα μου στοιχεία του ρολογιού είναι το buckle. Και όμως, κάτι συνήθως σχετικά απλό (άντε να είναι από εξωτικό υλικό, άντε να έχει και ανάγλυφο λογότυπο) εδώ πηγαίνει πραγματικά σε άλλο επίπεδο. Ναι είναι από τιτάνιο, με διπλό καρφί με ανοδιωση, ναι έχει πανέμορφο ανάγλυφο logo.
Αυτό που πραγματικά ξεχωρίζει είναι ότι έχει και σύστημα αλλαγής χωρίς εργαλεία (θες βρε αδερφέ να αλλάξεις λουρι στο τραινο) αλλά και μικρο-ρύθμιση. Και όμως, όταν το 2021 γνωστες εταιρίες δεν δίνουν μικρορύθμιση στο μπρασελε (γκουχ ΑΡ…γκουχ Moser…) ετούτοι κατασκεύασαν μικρορυθμιση στο λουρι…το 2010.
Μηχανή
Το ρολόι φοράει την 780 μηχανή της JLC. Επίσης ενδιαφέρον στοιχείο είναι ότι τα χρυσά μοντέλα φοράνε μια ελαφριά διαφορετική μηχανή, την 781. Ακόμα πιο ενδιαφέρον είναι ότι οι δυο μηχανές έχουν διαφορά στα σημεία, με την δεύτερη να έχει περισσότερα parts και την πρώτη αντιμαγνητικές ιδιότητες με hairspring και escapement από πυρίτιο.
Μιας και αναφέρθηκα στα κομμάτια, το Certificat d’origine μας ενημερώνει ότι η 780 στο ρολόι αποτελείται από 569 parts. Α να αναφέρω ότι με τόσες τριβές και διαρροές ενέργειας, η εταιρία δίνει 4.5 δευτερολεπτα τη μέρα απόκλιση χωρίς φυσικά COSC. Χωρίς να είναι διόλου κακό αυτό το νούμερο στα χαρτιά, στην πραγματικότητα, φορεμένο καθημερινά επι μήνες με ελάχιστες μέρες χωρίς να είναι στο χέρι μου, με βάση το GPS clock μου μετράω σταθερά απόκλιση 1.5-1.8 δευτερόλεπτα τη μέρα.
Λειτουργίες
Γιατί όμως τόσο πολλά κομμάτια για την μηχανή; Αρχικά το ρολόι συνδυάζει 4 complications. Χρονόμετρο με 24ωρο μέτρηση, δεύτερη ώρα, ένδειξη 24ωρου και δείκτη φόρτισης. Και κανένα από αυτά δεν είναι συμβατικά. Ο χρονογράφος προσφέρει ψηφιακή ένδειξη των λεπτών (η μεγάλη ένδειξη στο 12), η δεύτερη ώρα είναι σε 12ωρη βάση έτσι ώστε αν σε ενοχλεί να κρύβεται πίσω από τον δείκτη της ώρας και η ένδειξη της εναπομένουσας ενέργειας είναι κυκλική.
Αλλά ούτε αυτά ήταν αρκετά. Έτσι, η λειτουργία του ρολογιού γίνεται μέσω ενός δεύτερου vertical clutch και της κορωνας. Αυτή δεν τραβιέται προς τα έξω, αντίθετα λειτουργεί σαν κουμπί εναλλαγής των καταστάσεων ρύθμισης.
Στη θέση 3:00 του dial υπάρχει η ένδειξη της κατάστασης του ρολογιού. Η βασική θέση είναι το N (neutral). Γυρίζοντας την κορώνα σε αυτή τη θέση, φορτίζει το κεντρικό ελατήριο.
Πατώντας το κουμπί μια φορα, αλλάζει στο SET. Σε αυτή τη θέση, και οι τρεις δείκτες γυρίζουν μαζί για τη σωστή ρύθμιση της ώρας.
Πατώντας άλλη μια, η ένδειξη αλλάζει σε GMT. Εδώ ο δείκτης της ώρας ρυθμίζεται ανεξάρτητα για τη ρύθμιση της κεντρικής ώρας ανεξάρτητα της δεύτερης, ταυτόχρονα λειτουργώντας και την ημερομηνία όταν χρειάζεται.
Λείπει όμως μια ακόμη λειτουργία. Αυτή είναι φυσικά το hacking που δεν θα μπορούσε να λείπει. Σε καμία από τις καταστάσεις λειτουργία της κορωνας δεν σταματάει ο δείκτης των δευτερολέπτων. Για να γίνει αυτό λοιπόν, χρησιμοποιούμε τον διακόπτη στην αριστερή μεριά της κάσας.
Επίλογος
Όσο το ζω και όσο το παρατηρώ βρίσκω καινούριες λεπτομέρειες που με αφήνουν με ανοιχτό το στόμα. Για παράδειγμα, οι παρατηρητικοί θα προσέξουν τα ανοίγματα στους δείκτες των ωρών και των δευτερολέπτων. Ο λόγος δεν είναι αισθητικός. Αντίθετα, βρίσκονται στην ακριβή θέση που πρέπει έτσι ώστε να μην κρύβουν την ένδειξη των λεπτών του χρονογράφου.
Καλός φίλος με ρώτησε πρόσφατα, από όλα τα ρολόγια που είχα και έχω, πιο είναι το ένα που θα κράταγα ή που θα έδινα απολύτως τελευταίο δε περίπτωση ανάγκης. Χωρίς κανένα δισταγμό ή δεύτερη σκέψη του είπα το JLC. Είναι τόσο προσεγμένο, τόσο μοναδικό και τόσο τεχνολογικά άρτιο που είναι σε μια κατηγορία μόνο του.
