...ξεκινησα να εργάζομαι στην Ελλάδα, πριν ήμουν στο εξωτερικό, το 1981.
Βίωσα, ΟΛΟΝ τον μετασχηματισμό της βιομηχανίας, τον ΚΑΚΙΣΤΟ συνδικαλισμό, τον Οργανισμό Ανασυγκρότησης Επιχειρήσεων, να πω για SOFTEX ? NISSAN ? GOODYEAR ? PIRELLI ? Πειραϊκη Πατραϊκή ? EBO ? Δεκάδες. Εκατοντάδες.
Και εκεί που ήμουν, ( πολυεθνική ), έκαναν ΤΕΡΑΣΤΙΕΣ προσπάθειες να μας κλείσουν. Και περάσαμε .........κόλαση.
Και χωρίς πολιτικές χροιές, απλώς γεγονότα αναφέρονται, εκείνο το " Αλβανικό μοντέλο ανάπτυξης" ακόμα στοιχειώνει την Ελληνική κοινωνία - βιομηχανία, σύν την αμορφωσιά του Ελληνα επιχειρηματία, που δεν μπορούσε να χειριστεί / οργανώσει / ανταποκριθεί στις απαιτήσεις.
Γιατί, η ραχοκοκαλιά της Ελληνικής οικονομίας, δεν ήταν ΜΟΝΟΝ οι 15-20 πολυεθνικές - μεγάλες Ελληνικές. Ηταν οι ΧΙΛΙΑΔΕΣ μικρές βιοτεχνίες, των 3-5-15- 45-100 ατόμων, που οι ιδρυτές και διαχειριστές, ανάθεμα και αν ήξεραν 5 βασικά πράγματα.
Οποιος θέλει, αν θέλει, τα λέμε.
Δεκάδες παραδείγματα, αν θέλουν οι πλατιές λαϊκές μάζες, αναφέρω μερικές.
Και μια σημείωση.
Αν οι μειώσεις μισθών και το φθηνό εργατικό ήταν η ΛΥΣΗ, για την ανάπτυξη / ευημερία, τότε το Μπαγκλαντές και οι παρόμιες χώρες, θα ήταν στην .........κορυφή.
Το κλειδί, είναι η επιμόρφωση και η αριστεία. Εκεί είναι ο παγκόσμιος ανταγωνισμός, και όποιος βάζει βάσεις τώρα για το αύριο, θα είναι ο νικητής.
Δεν προετοιμάζεις το αύριο, δουλεύοντας σήμερα, με μεθόδους του χθές. 
