Λίγο η περιέργειά μου, λίγο η αγάπη μου σε αντικείμενα που με συνοδεύουν στην καθημερινότητά μου, λίγο τα χέρια μου που πάντα ρύθμιζαν/διόρθωναν/έφτιαχναν σχεδόν τα πάντα από αρκετά μικρή ηλικία, πήρα την απόφαση να “επέμβω” σε ένα πολύ αγαπημένο μου ρολόι. Ένα ρολόι που αγόρασα από φίλο συμφορουμίτη τον Δημήτρη. Μιλάω φυσικά για ποιο άλλο, από το Smiths Everest prs25!
Η διάμετρος της κάσας όπως προανέφερα, είναι στα 40mm και στα 44mm συμπεριλαμβανομένης της βιδωτής κορώνας. Απόσταση lug to lug σχεδόν 50(!!)mm και συγκεκριμένα 49.8. Πάχος 14.5mm λόγω του dome sapphire crystal. Ο μηχανισμός εντός είναι ο Miyota 9015. Αυτόματος με πολύ εθιστικό κούρδισμα και εξαιρετική πραγματικά χρονομετρία, που δύσκολα συναντάς σε ρολόγια του συγκεκριμένου price range. Αυτή κυμαίνεται από +3 έως +5 spd! Ίσως σε αυτό το κομμάτι να στάθηκα εγώ τυχερός (και πριν από εμένα ο Δημήτρης φυσικά). Εξαιρετική μηχανή που ανταγωνίζεται την αποδεδειγμένα κορυφαία 2824 της ΕΤΑ ή οποία παίζει στον χώρο αρκετές δεκαετίες έχοντας κερδίσει άξια μια θέση στην καρδιά των απανταχού ωρολογόφιλων παγκοσμίως. Αυτά όσον αφορά τα μηχανικά μέρη.
Πάμε τώρα στο θέμα της εμφάνισης, κάτι που άθελα ή και ηθελημένα επηρεάζει όλους σχεδόν όσους επιλέγουν ένα ρολόι που θα ντύσει τον καρπό τους. Το Smiths είναι πραγματικά ένα πολύ όμορφο ρολόι που κερδίζει με την απλότητά του και την ευκολία ανάγνωσης ανά πάσα στιγμή. Και πως να μη γίνει αυτό άλλωστε όταν ξεκάθαρα έχει βασιστεί σε ένα τρομερό ρολόι της Rolex και δεν μιλάμε για άλλο από το Explorer 1016.
Ένα δύσκολο όνειρο για της πλατιές λαϊκές μάζες που λέει και ο κύριος Γιώργος, ένα κόσμημα για κάποιους τυχερούς που το χαίρονται. Σταματάει το όνειρο εδώ, προσγείωση πάλι στο “ταπεινό χαμομηλάκι” το smiths. Ευανάγνωστο λοιπόν dial μαύρου φόντου με πολύ καλό lume. Ένα ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟ tool watch. Πως να μην ερωτευτεί κάποιος ένα τέτοιο ρολόι; Χμμμμ... ναι όντως, όμως δε γίνεται έτσι απλά καμιά φορά τα πράγματα... Έτσι λοιπόν και σε αυτήν την περίπτωση υπήρχε ένα ψεγάδι που ήθελα σαν τρελός να διορθώσω. Ποιο ήταν αυτό; Το μπρασελέ του. Όπως θα γνωρίζετε κάποιοι, το συγκεκριμένο μπρασελέ ανήκει στην λίστα με τα χειρότερα ίσως στην ιστορία. Είμαι υπερβολικός; Ίσως. Ίσως πάλι όχι. Σαν κατασκευή είναι ένας “μονόλιθος” που ξεκινάει από τα 22mm lugs και καταλήγει σε 22mm clasp. Το ίδιο το clasp από μόνο του είναι ακόμα πιο παχύ και αρκετά μεγάλο σε μήκος. Η κακοτεχνία του φαίνεται επίσης και από το γεγονός ότι χάνεις θέση στο micro adjustment αφού το μπαρετάκι δεν μπαίνει στην πρώτη θέση(!!!!!!). Γενικά μια πρόχειρη σχεδίαση για κάποιον απροσδιόριστο λόγο. Στο μυαλό λοιπόν είχε κλειδώσει η αλλαγή του από την πρώτη στιγμή. Αλλά το μεγάλο ζήτημα ήταν να το αλλάξω, αλλά με ποιο;
Το ίντερνετ στις μέρες μας είναι σημαντικό εργαλείο. Αντλούμε και δίνουμε πληροφορίες καθημερινά, αφιερώνουμε χρόνο από την καθημερινότητα όπως πχ εδώ μέσα. Διάβασα λοιπόν κάπου ότι κάποιος ήθελε να μοιραστεί ένα μυστικό για το 40άρι prs25. Το μπρασελέ από το skx007 λέει του κούμπωσε τέλεια. Αμάν!! Τι είπε ο άγνωστος αυτός άνθρωπος;!! Οι επόμενες ώρες με βρήκαν να ψάχνω στο amazon για την καλύτερη δυνατή επιλογή. Η κατάληξη ήταν αυτή
https://www.amazon.de/-/en/gp/aw/d/B00MTFOYUG/ref=mobile_oh_details_?ie=UTF8&psc=1
Ένα μπρασελέ τύπου oyster 22mm lug που κλείνει 18mm στο clasp διπλού κουμπώματος. Ατσάλινο και τιμή μαζί με μεταφορικά 66 ευρώ. Μεγάλη η προσμονή να έρθει μετά από σχεδόν 1 μήνα. Πριν λίγες μέρες λοιπόν παρέλαβα. Δεν πόσταρα κάτι στις νέες αφίξεις εκτός ρολογιών γιατί ήθελα πρώτα να το δω και είχα δίκιο.
Όμορφο πακετάρισμα και καλή πρώτη εντύπωση. Miltat λοιπόν το μπρασελέ και πρώτη μου επαφή μεν την εν λόγω εταιρία.
Εδώ το βλέπουμε δίπλα στο εργοστασιακό smiths. Οι δια φορές εμφανέστατες και πιστεύω φαίνονται σχεδόν όσα ανέφερα πιο πάνω.
Μερικές ακόμα φωτογραφίες
Προχωράω αμέσως στην τοποθέτηση ώστε να το κοντύνω να το φορέσω κατευθείαν! Αμ δε...
Τελικά ή ο άγνωστος κυριούλης είχε άδικο ή απλώς είναι διαφορετικό το συγκεκριμένο μπρασελέ, με αποτέλεσμα να μην ταιριάζει 100% στην κυρτότητα της κάσας.
Εδώ φαίνεται πολύ καλά το πρόβλημα και κατάλαβα αμέσως ότι θα έπρεπε να γίνει επέμβαση μπρασελοπλαστικής μιας και δεν είχα σκοπό να αφήσω κάτι που περίμενα τόσο καιρό στην άκρη, αλλά ούτε και να το “χαρίσω” μέσα από κάποια αγγελία απλώς και μόνο επειδή ήμουν άτυχος. Πήρα το dremel και έπιασα δουλειά αφού πρώτα έγιναν οι απαραίτητες ενέργειες ώστε να μην τραυματίσω τις καινούργιες επιφάνειές του.
Άφησα λοιπόν εκτεθειμένο μόνο το σημείο που θα έτρωγα με το μηχάνημα.
Με αρκετή προσοχή και σίγουρα με αρκετή κακοτεχνία μιας και ήταν η πρώτη φορά που επιχείρησα κάτι τέτοιο, το αποτέλεσμα ήταν ικανοποιητικό μιας και δεν επηρέασα την εμφάνιση και όλα κούμπωσαν σωστά χωρίς κενά ή “παίξιμο”.
Οπτικά το αποτέλεσμα είναι πολύ καλύτερο από πριν. ΟΜΩΣ, θα ήθελα να βρω κάποια στιγμή και κάποιο άλλο μπρασελέ που να δοκιμάσω μιας και αυτό έχει τις ατέλειές του, πράγμα που δεν περίμενα από αυτήν την τιμή. Τι εννοώ; Αρκετή κακοτεχνία, όχι στο θέμα φινιρίσματος, υλικού, στιβαρότητας ή κουμπώματος, που είναι όλα τους εξαιρετικά, αλλά προβλήματα στα θεμέλια κατασκευής του που φαίνονται στα μεγάλα κενά μεταξύ των links καθώς και στραβές τρύπες για τις μπαρέτες που 1/10 ή 1/20 του mm δίνουν αυτό το αποτέλεσμα.
Το ρολόι κάθεται πλέον έτσι και σίγουρα καλύτερα από πριν μιας και έγινε πιο κομψό στο αδύνατό του σημείο.
Συμπεράσματα.
Είναι τρομερά δύσκολο να επιλέξεις μπρασελέ που δεν είναι για συγκεκριμένο ρολόι παντρεύοντας στοιχεία που αντλείς από πληροφορίες στο ιντερνετ, χωρίς να τα έχεις στα χέρια για δοκιμή. Να κοιτάξεις lug, καμπυλότητα, να συγκρίνεις φωτογραφίες κτλ κτλ. Θα επέλεγα να αγοράσω πάλι το συγκεκριμένο μπρασελέ; Ναι και όχι. Ναι γιατί βγάζει μια ποιότητα και είναι όμορφο και εύκολο να το κόψεις/ράψεις λόγω των βιδών. Όχι γιατί είναι απρόσεκτα φτιαγμένο χωρίς έμφαση σε λεπτομέρειες όπως αυτές που έδειξα. Μεγάλο μείον και χρόνος αναμονής.
Όμως overall μπορώ να πω ότι αναβάθμισα το αγαπημένο μου smiths και έκανα και κάτι που δεν είχα ξανακάνει σε ρολόι. Ένα πρώτο βήμα στον κόσμο του modding...
Sent from my iPhone using Tapatalk
