Συνήθως το μάτι μου πέφτει πάνω σε παλιά ρολόγια. Θεωρώ ότι το ομορφότερα ρολόγια σχεδιάστηκαν μέχρι το τέλος της δεκαετίας του ’60. Βέβαια ωραία ρολόγια δεν έπαψαν ποτέ να σχεδιάζονται αλλά η μόδες και το life style οδήγησαν πολλές μεγάλες εταιρείες να βγάλουν στην παραγωγή σχέδια που σκοπό είχαν να συμβαδίσουν με τις τάσεις της εποχής τους ώστε να πουλήσουν και να επιβιώσουν. Δύσκολο να βρεις αντισυμβατικά σχέδια πέρα από τα αριστουργήματα του Gerald Genta. Δεν είναι καθόλου τυχαίο που στις μέρες μας οι εταιρείες επιστρέφουν σε παλιά σχέδια και τα εκ μοντερνίζουν ή τα αντιγράφουν ως φόρο τιμής στο ένδοξο παρελθόν και σεβασμό στην διαχρονικότητα.
Οι επιλογές που έχω κάνει έως τώρα δεν έχουν συγκεκριμένα κριτήρια, όμως σίγουρα περισσότερο ρόλο παίζει το αισθητικό κομμάτι και λιγότερο το πρακτικό, επενδυτικό ή τεχνολογικό. Έτσι τα περισσότερα κομμάτια μου είναι επανεκδόσεις κάποιων “θρυλικών” μοντέλων που έχουν κερδίσει την μάχη με τον χρόνο και αυτό έχει να κάνει κυρίως, όχι πάντα, με την αισθητική. Όμως η αισθητική και η δημιουργικότητα δεν έχουν χρόνο και εποχές και είναι λυπηρό να σπανίζουν οι νέες και φρέσκες ιδέες που θα αντέξουν με την σειρά τους το πέρασμα του χρόνου για να γίνουν τα μελλοντικά κλασσικά σχέδια. Μία τέτοια σπάνια περίπτωση νομίζω ότι είναι τα BULGARI Octo Finissimo.
Από την πρώτη στιγμή που είδα τα Octo ήθελα να αποκτήσω μία three hander έκδοση. Βέβαια οι ενδοιασμοί πολλοί. Δεν είναι εύκολο να πας κόντρα και να ξεπεράσεις κάποια στερεότυπα. Έτσι, για πολύ καιρό ανέβαλα την αγορά ενός Octo βρίσκοντας διάφορες δικαιολογίες.
Στην αρχή ήταν το όνομα της εταιρείας. Ένας οίκος κοσμημάτων και μόδας.
Μετά ήταν η τιμή που ξεκινούσε από 10,000 ευρώ χωρίς κάποια επενδυτική προοπτική.
Η πάρα πολύ λεπτή κάσα τιτανίου σίγουρα ήταν πολύ ελαφριά για τα γούστα μου. Θέλω να το νιώθω το ρολόι στον καρπό μου.
Οι πολύπλοκοι μηχανισμοί με αφήνουν αδιάφορο προς το παρόν, άσε που ανεβάζουν το κόστος απόκτησης στα ύψη.
Τελευταία δικαιολογία ήταν η έλλειψη υδατοστεγανότητας. Ακριβό και sport ρολόι στις 3ΑΤΜ χωρίς screw down crown!
Με το πέρασμα του χρόνου όμως, βγήκαν νέα μοντέλα και μία-μία οι δικαιολογίες έχασαν τον οποιοδήποτε λόγο ύπαρξης. Τελικά αγόρασα το Octo Finissimo Automatic, small seconds, satin-polished stainless steel case and integrated bracelet, blue lacquered dial with sunburst finishing, screw down crown, 10ATM.
Η Bulgari κατασκευάζει γυναικεία κοσμήματα και ρολόγια από τις αρχές του προηγούμενου αιώνα και αντρικά ρολόγια από την δεκαετία του ’70 σε συνεργασία με τον μέγιστο Gerald Genta ο οποίος σχεδίασε το BVLGARI BVLGARI bezel εμπνευσμένο από τα νομίσματα των Ρωμαίων Αυτοκρατόρων. Την δεκαετία του ’80 η εταιρεία δημιουργεί ανεξάρτητο τμήμα ωρολογοποιίας, το Bulgari Time S.A και παράγει το σπορ Diagono που αργότερα στα τέλη του αιώνα (1998) θα εξελιχθεί σε ένα πρωτοποριακό ρολόι με ιδιαίτερο σχεδιασμό, κάσα αλουμινίου και rubber. Μέχρι τότε όμως, τα ρολόγια δεν ήταν in-house παρά μόνο σχεδιασμένα από την BULGARI. Τα πράγματα αλλάζουν σημαντικά με την αγορά – συνεργασία των εταιρειών των Daniel Roth (από τους κορυφαίους σύγχρονους ωρολογοποιούς) και Gerald Genta (τον κορυφαίο σχεδιαστή ρολογιών) και το 2004 παράγει το πρώτο Tourbillon. Ακολουθούν αγορές εξειδικευμένων εταιρειών που παρήγαγαν κάσες, dials, μπρασελέ κτλ. με αποτέλεσμα να δημιουργηθεί ένα δίκτυο που αποτελεί στην ουσία μία ολοκληρωμένη in-house παραγωγή.
Είναι εκπληκτικό το πόσο μακριά προχώρησε αυτή η ανεξάρτητη οικογενειακή επιχείρηση με την πλούσια ιστορία και κληρονομιά χωρίς να έχει την υποστήριξη κάποιου κολοσσού για περίπου 120 χρόνια, μέχρι το 2011. Τότε μπαίνει στο παιχνίδι το LVMH Group που βλέπει την προοπτική και αποφασίζει να αγοράσει το πλειοψηφικό πακέτο (51%) της BULGARI - και το party αρχίζει! Η κάσα Octo, σχεδιασμένη από τον Gerald Genta, γίνεται χώρος φιλοξενίας των πιο λεπτών μηχανισμών στην ιστορία της ωρολογοποιίας και αρχίζουν να έρχονται τα παγκόσμια ρεκόρ και τα βραβεία GPHG. Πλέον η BULGARI δεν είναι κοσμηματοπωλείο και μόδα αλλά ένας οίκος που προσφέρει απλόχερα υψηλή ωρολογοποιία - τεχνολογία και πρωτότυπο σχεδιασμό.
Ο μηχανισμός, η κάσα και το μπρασελέ αποτελούν ένα ενιαίο αρμονικό σύνολο, και το σύνολο αυτό είναι λεπτό, μα πάρα πολύ λεπτό! Ο μηχανισμός BVL138 με platinum micro-rotor, στα 3hz με 60 ώρες power reserve και πάχος μόλις 2.23mm είναι φτιαγμένος για την συγκεκριμένη κάσα, ούτε χιλιοστό δεν πάει χαμένο. Η κάσα με τις 110 επιφάνειες (άλλες γυαλισμένες και άλλες βουρτσισμένες), ύψος-πάχος 6,4mm και διάμετρο 40mm είναι πολύ ιδιαίτερη, με μοναδικό χαρακτήρα που ξεχωρίζει από οτιδήποτε άλλο έχει σχεδιαστεί στο παρελθόν. Στον καρπό δείχνει πολύ μεγαλύτερο από τα στρογγυλά 40άρια και παρά τις εντυπωσιακές έντονες ακμές και πολλές επιφάνειες είναι πολύ φινετσάτο. Σε καμία περίπτωση δεν πρόκειται για διακριτικό ρολόι που περνάει απαρατήρητο. Τραβάει το βλέμμα, σε προκαλεί να το προσέξεις και να το περιεργαστείς. Και δεν είναι μόνο η κάσα αλλά και το μπλε sunburst dial που κάνει πολύ έντονη την παρουσία του και εντυπωσιάζει όταν πέφτει πάνω του το παραμικρό φως. Δεν θα το συνιστούσα για under the radar εμφανίσεις.
Έχει screw-down crown, υδατοστεγανότητα 10 ατμόσφαιρες και αποτελεί το πιο λεπτό αδιάβροχο ρολόι που υπάρχει αυτή την στιγμή. Αυτό βέβαια δεν το κάνει κατάλληλο για παραλία ή πισίνα εκτός κι αν ο κάτοχός του βλέπει τα 10 χιλιάρικα σαν κέρματα.
Η αίσθηση στον καρπό είναι απλά κορυφαία. Θεωρούσα το Jubilee ότι πιο άνετο σε μπρασελέ. Όχι πια. Πραγματικά είναι πάρα πολύ δύσκολο να περιγράψω την αίσθηση. Είναι πολύ ελαφρύ και αγκαλιάζει τον καρπό σαν ύφασμα. Γίνεται ένα με το δέρμα χωρίς να ενοχλεί καθόλου ακόμα κι όταν είναι σφιχτό στον καρπό. Εννοείται ότι και το μπρασελέ είναι πολύ λεπτό (2,5mm). Τρομερή λεπτομέρεια το κούμπωμα πεταλούδα που όταν κουμπώνει γίνεται χωνευτό στο μπρασελέ ώστε να μην αυξάνεται το πάχος του. Το μπρασελέ είναι ατσάλι satin-polished, σε σχεδιαστική αρμονία με την κάσα στην οποία είναι ενσωματωμένο (integrated) ελέω Gerald Genta DNA. Λόγω των γυαλισμένων επιφανειών δίνει την αίσθηση ότι θα γρατζουνιστεί πολύ εύκολα σε οποιαδήποτε επαφή. Δεν το έχω γρατζουνίσει ακόμη γιατί προσέχω. Θέλει πολύ προσοχή.
Ο άμεσος ανταγωνισμός στην κατηγορία Sport-Dress είναι τα Royal Oak, Nautilus, Overseas και Odysseus. Οποιαδήποτε σύγκριση μαζί τους θα ήταν ιεροσυλία, κυρίως λόγω brand και ιστορικότητας. Το συγκεκριμένο Octo πωλείται στην τιμή των 9,500 – 10,500 ευρώ και είναι άμεσα διαθέσιμο, προς το παρόν. Έχει απόλυτα αυθεντικό σχεδιασμό και διαφοροποιείται πλήρως από άλλα ρολόγια της κατηγορίας (Laureato – Polo – Eagle κλπ.) που έχουν integrated bracelets τα οποία μοιάζουν στα κορυφαία της κατηγορίας.
Βέβαια στην κατηγορία Sport-Dress υπάρχουν και τα Rolex Datejust και Oyster Perpetual τα οποία πωλούνται στην ίδια περίπου τιμή. Έχω το Datejust 41 Jubilee και οι διαφορές είναι τόσο έντονες που δεν μπορεί να γίνει καμία σύγκριση, σε κανένα επίπεδο. Ίσως το Octo Finissimo να είναι υποτιμημένο για όλα αυτά που προσφέρει, ίσως όχι…αλλά το Datejust σίγουρα είναι υπερτιμημένο στον μέγιστο βαθμό. Δεν είναι δυνατόν αυτά τα δύο ρολόγια να έχουν την ίδια τιμή…είναι εξωφρενικό και θλιβερό ταυτόχρονα. Οι άνθρωποι που δεν γνωρίζουν από ρολόγια είναι λογικό να αγοράζουν Rolex για τον οποιοδήποτε λόγο. Οι έμποροι επίσης. Όμως οι φίλοι της ωρολογοποιίας, αυτοί που έχουν συγκριτικά στοιχεία, γνώσεις και παραστάσεις δεν θα έπρεπε να τροφοδοτούν ή να πέφτουν θύματα αυτής της παράνοιας που επικρατεί.
Το Octo Finissimo δεν είναι για όλα τα γούστα όμως είναι ένα εξαιρετικό ρολόι, αυθεντικό, μοναδικό, πολύ μελετημένο και τεχνολογικά εξελιγμένο, ίσως ένα κλασσικό του μέλλοντος και ίσως μία καλή μακροπρόθεσμη επένδυση. Ένα ολοκληρωμένο πακέτο που θα συνεχίσει να κατέχει μία ξεχωριστή θέση στην συλλογή μου για πολλά χρόνια.
