....παμε στον καθαρισμό.
Εδώ, υπάρχουν δύο βασικές κατηγορίες.
Δέρματα που έχουν υποστέ επεξεργασία και έχουν και επιφανειακή προστασία από κάποιο άλλο υλικό, αδιαπέραστο από χημικά και νερό, και τα .....σκέτα.
Τα πρώτα, δεν έχουν ανάγκη, δεν "ποτίζουν", οπότε με ένα υγρό πανί ( βαμβακερό ή αυτά των μικροϊνών ), με ένα απλό πέρασμα, καθαρίζουν.
Τα άλλα, χωρίς ουσιαστική προστασία, εκτός από ένα ίσως "λάδωμα", είναι εκτεθειμένα σε κάθε ρύπο.

Αυτά, τα καθαρίζουμε κατ' αρχήν από τις επιφανειακές βρωμιές, με ( ει δυνατόν ), απορρόφηση. Ηλεκρική σκούπα. Αν τα "σκουπίσουμε", απλώς οδηγούμε την βρώμα, πιο μέσα.
Μετά, και ανάλογα με το δέρμα, μπορούμε να το καθαρίσουμε με ελαφρώς χλιαρό νερό και μαλακό σαπούνι ( ...πχ σαμπουάν ).
Μια, δυο επαναλήψεις, και η πολλή βρώμα φεύγει.
Το κρίσιμο στοιχείο μετά, είναι το στέγνωμα. ΑΠΑΙΤΕΙΤΑΙ φυσικό στέγνωμα, μακρυά από καλοριφέρ, ήλιο, πηγές υψηλής θερμότητας.
Και αφού το δέρμα στεγνώσει, αν είμαστε και "μάγκες", του ξαναδίνουμε την λιπαρή υγρασία που χρειάζεται για να διατηρήσει την ελαστικότητά του. Με ένα ειδικό προϊόν, κρέμα συνήθως.
Πόση κρέμα θα βάλουμε, μας το λέει το δερματάκι.

Οσο ρουφάει, βάζουμε. Μόλις γεμίσει, ΔΕΝ ρουφάει άλλο.

Εγώ προσωπικά, κάτι δέρματα που έχω, τα πλένω κανονικά σε χλιαρό νερό, με Baby Johnson, τα στεγνώνω, 1-2 -3 - 5 ημέρες, όσο τους πάρει, σε περιβάλλον 50-55 % ΣΥ, και μετά, ......αλοιφή.
Να προσέξετε εδώ ΠΟΛΥ, ότι αν τα δέρματα ΔΕΝ είναι καλής ποιότητας, ή είναι διαπερατά, προφανώς και θα σκουρήνουν ή μπορεί και να ξεβάψουν.
Δοκιμάστε σε ένα μικρό μέρος μη ορατό, και ..........βούρ.

Τα ανωτέρω ισχύουν για ΟΛΑ τα δερμάτινα είδη, με τις ειδικές συνθήκες / ανάγκες, να λαμβάνονται υπ' όψιν.