Συμπάθα με αγαπητέ P.I.T., μέσα στον ορυμαγδό των μηνυμάτων δεν είχα καν δει το δικό σου, τώρα μόλις ανάτρεξα ώστε να το δω. Επομένως, το δικό μου προηγούμενο σχόλιο απαντούσε σε άλλο, συγκεκριμένα σε αυτό του Αλέξανδρου, περί καμικάζι, χαρακίρι κλπ. Το αναφέρω απλά για να μη δημιουργούνται παρανοήσεις, ιδίως εκ του μη όντος.
Τώρα, ως προς τις (μη) πωλήσεις της GS, για να υπάρχουν πλέον αντιπροσωπείες και μπουτίκ σε τόσες χώρες, προφανώς κάτι θα πουλάει, τουλάχιστον εκεί που πουλάει, πάντα στο πλαίσιο μιας σχετικά περιορισμένης παραγωγής. Τη διαφορά στις πωλήσεις μηχανικών ρολογιών οποιασδήποτε εταιρείας την κάνει η Κίνα, αν πουλάς στην Κίνα είσαι από πάνω, η Κίνα εκτοξεύει τη ζήτηση και τις τιμές σε πολύ συγκεκριμένα προϊόντα. Αντίθετα, εάν δεν πουλάς την Κίνα, μην περιμένεις πολλά πράγματα. Τώρα βέβαια καραγιαπωνέζικο ρολόϊ στην Κίνα δεν μπορεί να έχει τρελή ζήτηση, για ευνόητους ιστορικούς λόγους. Σε κοτζάμ Κίνα λοιπόν υπάρχει μόλις ένα μαγαζάκι της GS -κι αυτό απορώ πώς υπάρχει (μάλλον θα στεγάζεται μέσα στην πρεσβεία, έτσι για το ονόρε)- όταν πχ μόνο στην Αυστραλία υπάρχουν καμιά δεκαριά, διάσπαρτα.
Τα ρολόγια αυτά είναι ακριβά, δεν είναι άμεσα προσβάσιμα οπουδήποτε, έχουν ιδιαιτερότητες στο σέρβις των μηχανών τους , ακόμη και στο απλό γυάλισμα της κάσας τους κι αν βρεθεί κανείς σε ανάγκη να τα δώσει, δεν θα φύγουν εύκολα. Να μην υπεισέλθω καν σε κάποιες σχεδιαστικές ιδιαιτερότητες (πχ τα μπουτόν των χρονογράφων) που μπορεί να τα κάνουν ως και απωθητικά. Με αυτά τα χαρακτηριστικά, δεν μπορεί παρά να απευθύνονται σε περιορισμένο κοινό. Δεν βλέπω κάτι το περίεργο σ' αυτό, κάμποσες ελβετικές υψηλής ποιότητας επιβιώνουν και με χαμηλότερες πωλήσεις. Στα καθ' ημάς, η δική μας αγορά μοιάζει πολύ με της Κίνας, στο ότι υπάρχει ξεκάθαρη προτίμηση μέχρι τρέλας στα Rolex -για κείνους που τους ενδιαφέρει η μεταπώληση- όπως επίσης στα homage Rolex -για κείνους που δεν τους ενδιαφέρει η μεταπώληση. Δεν μιλάμε τώρα για τους είκοσι νοματαίους σε τρία fora, που αυτοί δεν συνιστούν αγορά από μόνοι τους, μιλάμε για μεγαλύτερους αριθμούς προσώπων εκεί έξω, εν πολλοίς άσχετων και δη αδιάφορων περί τα ωρολογιακά, τα σωθικά του ρολογιού και τα hairsprings τα parachrom και της Παναγιάς τα μάτια. Μιλάμε για κόσμο που το ρολόϊ το έχει για μουράτο αξεσουάρ και κόσμημα και -γιατί όχι ; - επένδυση και καλά κάνει, κουμάντο του και λογαριασμός δεν μας πέφτει. Κανένας απ' αυτούς δεν πρόκειται oύτε καν να συναντήσει στο διάβα του Grand Seiko, ούτε και θέλει να συναντήσει, επειδή όταν βγήκε έξω για ρολόϊ μ' ένα πάκο χιλιάρικα στην τσέπη, βγήκε για Rolex και Rolex θα πάρει και πολύ καλά θα κάνει, αρίστη αγορά.
Άρα, ανακεφαλαιώνοντας, ΙΜΗΟ, τα Grand Seiko απευθύνονται σ' αυτούς που προτιμούν τα Grand Seiko, επειδή -απλούστατα- τους αρέσουν περισσότερο από άλλα ρολόγια, για τον ίδιο ακριβώς λόγο που τα Blancpain -τυχαίο παράδειγμα- αρέσουν σε κάποιους περισσότερο από άλλα ρολόγια, συμπεριλαμβανομένων των Grand Seiko. Εάν οι παραπάνω είναι λίγοι ή πολλοί, μάλλον μικρή σημασία έχει. Υπενθυμίζω εν προκειμένω, πως τα σημερινά holy grails pre vendome Panerai ήταν ρολόγια που στον καιρό τους δεν τα ήθελε κανείς -αυτό δεν τα έκανε ούτε χειρότερα, αλλά ούτε και καλύτερα ρολόγια απ' ότι αντικειμενικά ήταν, υποκειμενικά όμως τότε ήταν στο φτύσιμο, σήμερα κάνουν ένα σκασμό λεφτά. Τα ίδια ρολόγια. Μόνο που αυτή, περί ζήτησης κλπ, δεν είναι -τουλάχιστον όχι αμιγώς- ωρολογιακή συζήτηση.
Σε κάθε περίπτωση, ούτε πιο "ψαγμένοι" είναι οι κάτοχοι των Grand Seiko oύτε κανένα ...statement θέλουν να κάνουν, όπως διάβασα κάπου πιο πάνω κι αναρωτιέμαι, πού ακριβώς να το κάνουν άραγε αυτό το statement, στο στενό διαδικτυακό κύκλο των ωρολογόφιλων, ας πούμε ; Διότι έξω από τον κύκλο αυτό, το λέω μετά λόγου γνώσης κι έχοντας όχι ένα, όχι δύο, αλλά τέσσερα GS, βρε δεν πα' να χώσω το ρολόϊ μεσ' στη μούρη του αλλουνού, χαμπάρι δεν θα πάρει ότι είναι κάπως της προκοπής και όχι κάνα πενταράκι της πυρκαϊάς. Κανένα statement λοιπόν και κανένα "ψάξιμο", αν εξαιρέσουμε βέβαια το αιώνιο κυνήγι του τέλειου, μοναδικού ρολογιού, στο οποίο όλοι εδώ μέσα επιδοθήκαμε/επιδιδόμαστε, ώσπου στο τέλος καταλάβαμε ότι δεν υπάρχει τέλειο ρολόϊ. (μόνο που για να το μάθουμε αυτό, βρεθήκαμε να έχουμε από καμιά σαρανταριά ρολόγια, ο καθένας, ζωή να 'χουμε κι αυτά το ίδιο....)
