Το φαινόμενο που περιγράφει ο Χρήστος και ο Στέλιος δεν είναι μεμονωμένες περιπτώσεις του ιδιωτικού τομέα. Είτε ως γεγονότα είτε ως αντιλήψεις. Και δεν εννοώ προκατάληψη από την πλευρά του υπαλλήλου.
Προσωπικά, έκανα πολλά ταξίδια, και συνεργαζόμουνα με διάφορες "ράτσες".
Ανάλογα με το "γενικό" προφίλ της ράτσας, είναι και οι αντιδράσεις. Ειναι θέμα κουλτούρας. πχ σε ένα εργοστάσιο στην Ολλανδία, με το που πήγαινες, στο μεσημεριάτικο διάλλειμα σε πήγαιναν στο πάρκινγκ, να δείς ότι ένας τεχνικός της παραγωγής, είχε Πορσικο 928. Τους έκανε "κλίκ", ότι αυτός είχε Πόρσε βενζινοκίνητο, όταν όλοι είχαν τυπικά μέσα αυτοκίνητα, ντήζελ ή αέριο.
Οτι ξεφεύγει από την νόρμα τους, είναι αυτό που προκαλεί εντύπωση / ενδιαφέρον.Αλλά, αυτοί χαλάγανε λεφτά, να πηγαίνουν ταξίδια προς ανεύρεση ήλιου και ζέστης. Που κόστιζαν, την αξία πολλών ρολογιών.
Πάμε να δούμε την κουλτούρα τους όπως την έζησα ? Μιλάμε πάντα για μέσο - ανώτερο επίπεδο θέσεων και μόρφωσης, κάποιοι με διεθνείς ευθυνες και συνεχή ταξίδια, που αν μη τι άλλο,
διευρύνουν την σκέψη και τις προσλαμβάνουσες.Πάντως, μετά το 1995, κυκλοφορούσε ΠΟΛΥ ηλεκτρονικό, σε αναλογική μορφή ( άγνωστες μάρκες ) αλλά και ψηφιακά.
Ιταλοί - Οι περισσότεροι, έιχαν ακριβά ρολόγια, χώρια τα ντυσίματα, τσάντες, κλπ. Στην φιγούρα και το στύλ, πρώτοι.
Γερμανοί - Αδιάφοροι, δεν έδιναν και πολλή σημασία, και αν είχαν αυτοί κάποιο καλό, και έδειχνες ενδιαφέρον, τους έπιανε έκπληξη.
Ολλανδοί - "Νταβατζής είσαι και φοράς Rolex". 
Αυστριακοί - Σχεδόν αδιάφοροι. Λίγοι είχαν ενδιαφέρον για τα ρολόγια.
Ελβετοί - Δεν θεωρούσαν τα Rolex κάτι ιδιαίτερο. Η θεώρησή τους είναι ότι έιναι average. Δεν απολαμβάνουν της εκτίμησης πχ που τους είχαμε εμείς.
Γαλλοι - Χαμπάρι. Σημασία. Και να είχαν, ουτε το αυζητούσαν. Παράξενος λαός εν γένει ΙΜΟ.
Ισπανοί - Τους αρέσουν, και ασχολούνται. Εβλεπες αρκετά καλά. Στα υψηλά ιστάμενα στελέχη.
Αγγλοι - Αδιάφοροι. Λίγοι ασχολούνται ή/και ξέρουν.
Δεν μιλάω για Βαλκανικές, ουτε τ. Ανατολικές, όπου, η εν γένει εικόνα, ήταν ...............
. Μόνο στα ξενοδοχεια, με τους διάφορους ξένους, έβλεπες και μερικά της προκοπής. Στην Κύπρο, πολυυυυυυυυυπράμα
Αραβικές χώρες, έβλεπες και μερικά, αλλά, ως επί το πλείστον με χρυσό ή πέτρες.
Φυσικά, στα αεροδρόμια, έβλεπες αρκετά καλά, και αν είχε αναμονή, έπιανα την κουβέντα.
Αυτά μέχρι το 2013, που με αποσύνδεσαν. Μετά..........Κάϊρο.
