Έχω ένα κοπίδι πτυσσόμενο το οποίο στη χειρολαβή του έχει λάμες μέσα καινούριες.
Να φανταστείς πως πήρα την καινούργια λάμα σκέτη, χωρίς το στέλεχος, για να έχει και πιο μεγάλη επιφάνεια.
Το αποτέλεσμα απλά τραγικό 
Το καλό ειναι πως με τα ρολόγια μέσα δεν ειναι τόσο χάλια
...στα παλαιολιθικά χρόνια,

κόβαμε "ξυράφι" τα αφρολέξ, με πυρωμένο σύρμα. ο αυτό, και με τις πολυουρεθάνες. ( ....εργοστάσιο )
Η συνδεσμολογία, με μετασχηματιστή, σε συνεχή τροφοδοσία, έδινε τόσο ρεύμα, ώστε να πυρώνει, αλλά να κρατά το σχήμα.
Αν κάποιος εδώ ασχολείται με ηλεκτρολογικά / βαρέα ηλεκτρονικά, μπορεί να υπολογίσει την τάση, ανάλογα με το υλικό και την διατομή του σύρματος.
Απλώς, θέλει και κάποια τεχνική, μια και πρώτα τρυπάς, αφαιρείς κομμάτι, περνάς το σύρμα , και μετά, με προσοχή, ή καλίμπρα, οδηγείς το υλικό, για να βγούν οι κοπές κάθετες.
Εμείς, ετοιμάαμε "γεμίσματα", όπου, η έγχυση σε καλούπι δεν ήταν εφικτή.