Από τη στιγμή που αποφάσισα να παραγγείλω την ιδιαίτερη αυτή πρόσοψη είχα στο νου μου δύο πράγματα:
μονοχρωματικότητα με την παρουσία ενός μόνο τονισμού κόκκινου χρώματος
στιβαρό σύνολο με το μαύρο χρώμα δεσπόζων
Έτσι το φαντάστηκα, κάθε άλλος συνδυασμός, π.χ. κάσα στο χρώμα του ανοξείδωτου, χρωματιστή στεφάνη (bezel) δεν λειτουργούσαν με κανένα τρόπο στο μυαλό μου.
Σε ότι δε αφορά στην υφή, και πάλι αυτό που μου έκανε νόημα ήταν είτε ματ είτε αμμοβολή, η σκέψη οτιδήποτε γυαλιστερού μου προκαλεί ακόμα ρίγη αηδίας και αποτροπιασμού ..
Η καλύτερη λοιπόν υποδομή που μπόρεσα να βρω ήταν η κάσα του Seiko samurai, προσαρμοσμένης για εξαρτήματα after market για το SKX007/9.
Τα δύο αμέσως πιο σημαντικά στοιχεία για την ταυτότητα ενός ρολογιού, η στεφάνη και το ένθετο της ήταν παραδόξως πολύ εύκολα στην επιλογή τους: Επέλεξα την πιο χοντρή στεφάνη που μπόρεσα να εντοπίσω, που να συμφωνώ με την αισθητική της και ένα «μαγικό» ένθετο (bezel insert), τύπου “stealth” σε ματ κεραμικό υλικό ανθρακί – μαύρο.
Επίσης η επιλογή στον κρύσταλλο πολύ εύκολη, έναν τύπο κρυστάλλου επιλέγω πλέον και τίποτε άλλο, μια και έχω καταλήξει πως είναι simply the best: επίπεδος, χωρίς φαλτσοκοπή και με αντι-ανακλαστική επίστρωση χωρίς καμία απολύτως απόχρωση.
Σχετικά με τους δείκτες, δοκίμασα αρκετούς, με έμφαση στον τύπο skeleton ώστε να κρύβουν από την υφή της πρόσοψης όσο το δυνατό λιγότερο πεδίο. Μία παρατήρηση που θέλω να κάνω εδώ είναι πως, λόγω της πρωτοτυπίας της πρόσοψης, οι περισσότεροι δείκτες που δοκίμασα φαίνονταν είτε παράταιροι, είτε γελοίοι – πανηγυρτζίδικοι.
Το δυσκολότερο στοιχείο για την ολοκλήρωση του συνόλου ήταν ο εσωτερικός δακτύλιος (chapter ring), γεγονός που μου έχει ξανασυμβεί εφόσον, αν και δεν τον πιάνει το μάτι σου, αποτελεί παρ’ όλα αυτά μία καθοριστική λεπτομέρεια. Μετά πολλές απόπειρες, κατέληξα σε αυτόν τον ματ βουρτσισμένο δακτύλιο, με στιγμές χαραγμένες με laser etching και πάλι όμως, δεν είμαι σίγουρος πως είναι αυτό που θέλω να δω.
Ας δώσω μερικές φωτογραφίες
Όλες οι εργασίες έγιναν από τον Τεχνικό Ωρολογοποιίας Χρήστο Μαυρίδη, τον οποίο ευχαριστώ για την ποιότητα και για την υπομονή του μαζί μου.
Σχετικά με ενδιάμεσα στάδια, ένα είναι άξιο λόγου και φαίνεται στην παρακάτω φωτογραφία:
Είναι κάτι το οποίο δεν το είχα προβλέψει: ο δίσκος ημέρας/ημερομηνίας σε άσπρο χρώμα δημιουργούσε σύγχυση με τον συγκεκριμένο ωροδείκτη. Αλλάχθηκε με μαύρο (μαύρο φόντο και λευκές ενδείξεις) με δύσκολη προσαρμογή, την οποία κατάφερε ο Χρήστος, δεδομένου ότι οι συγκεκριμένοι δίσκοι ευθυγραμμίζονται με κορώνα στη θέση 15:45, αντί της 15:00 που έχουμε εδώ.
Επίσης, το συγκεκριμένο δαχτυλίδι (chapter ring) που φαίνεται εδώ είναι βαμμένο με γκρι βερνίκι μετάλλου από εμένα με σκοπό να δέσει χρωματικά με την πρόσοψη. Μολονότι αυτό επετεύχθη, η υφή του καθώς και το γεγονός πως ξέφτισε στη ορατή ακμή του από το χρώμα, με οδήγησε στην απόφαση να το στείλω για ραδικοβλάσταρα..
