Εγώ τον εκτιμώ, ούτε καλλιτεχνικά ούτε λόγω καλλιφωνιας, αλλά γιατί με το συγκεκριμένο τραγούδι έχω μια από τις πιο ευχάριστες κι αστείες αναμνήσεις από την μεγάλη μου αδερφή. Αυτη τρελοκομείο, ειδικά τοτες, στα 23, εγώ καμία δεκαριά χρόνια μικρότερος. Μέχρι τότε λόγω γονέων και του κύκλου τους και της προστασίας τους, δεν έχω ούτε καν άκουστα την έννοια του αλκοόλ, πόσο μάλλον του μεθυσμένου. Έλα μου όμως που οι γονείς λείπουν, και η αδερφή μου είναι ερωτευμένη, κι έχει πιει ότι βρήκε στην κάβα (από δώρα) των γονιών, κι έχει βάλει το συγκεκριμένο τραγούδι και χορεύει σαν την τρελή στο σαλόνι ουρλιάζοντας στην κυριολεξία το ρεφρέν. Ακόμα το θυμάμαι και γελάω, όπως θυμάμαι την πενιχρή "δωροδοκία" της για να μην πούμε τίποτα