Όταν άκουσα το παρακάτω κομμάτι, και το ξανάκουσα και ξανά και ξανά, ήμουν 15 χρονών. Η κιθάρα του Blackmore και η φωνή του Dio. Θυμάμαι το άκουσμα ήταν συγκλονιστικό, σχεδόν οδυνηρό.
Ακόμη και σήμερα μου φέρνει ρίγη.
Αφιερωμένο σ' όσους ένιωσαν ζωντανοί μέσα από τέτοια κομμάτια, και ιδίως μ' αυτό το συγκεκριμένο.