Γιωργο,παντα για εμενα μπορω να εκφέρω άποψη, εχω μεγαλώσει με εγγλέζικο χιούμορ.
Δεν θα ξεχάσω ποτέ τον Μπένι Χιλ, ακομα κλαιω από τα γέλια μαζί του, Μοντι παιθονς, Μπλακ Αντερ κτλ... λατρεύω black χιούμορ γενικά. Μεγαλώνοντας άλλαξα άποψη βλέποντας πως συμπεριφερονται σαν εξουσία, μάρμαρα του Παρθενώνα, ένα προσωπικό μας παράδειγμα, αλλά και πολιτισμικά πλέον, το μονο που τους έχει μείνει είναι όπως ειπες,η αίσθηση ότι κάποτε ήταν αυτοκρατορία.
Αλλα επίσης Γιώργο, θα πρέπει να ξερεις πως ένα από τα πιο βαθιά κόμπλεξ των εγγλεζων σαν λαός ,ειναι οτι πάσχουν ιστορικά, και πιο συγκεκριμένα μυθολογικά. Δεν υπάρχει μυθολογία στον λαος τους,με αποτέλεσμα να μην μπορούν να δικαιολογησουν την "ανωτερότητα " τους στα βάθη των χρόνων.
Εν αντίθεση με εμάς.
Και για αυτο δεν συμπαθιομαστε σαν λαοί.
Εμείς έχουμε το προτέρημα της απόλυτης ιστορίας, και αυτοί έχουν το προτέρημα οτι ειναι απόγονοι Ρωμαίων σκλαβων, και από μαστουρωμενους δρυιδες.
Και τους τσούζει.
Μεγάλη συζήτηση.
Στάλθηκε από το SM-G988B μου χρησιμοποιώντας Tapatalk