Ντροπή σε αυτούς που κάνουν τέτοια πράγματα.... ελπίζω να βρεθεί
Δεν είναι ντροπή !
ΚΛΟΠΗ λέγεται, και είτε κλέβεις ( όλα τα παιδάκια στην κρίσιμη ηλικία) τσίκλες από το περίπτερο, σε μια επίδειξη "ανδρισμού" στην παρέα, είτε δεξαμενόπλοιο, η πράξη είναι η αυτή.
ΚΛΟΠΗ.
Εχω βιώσει και εγώ τον πόνο, όταν τον Μάρτιο του 2013, μπήκαν στην αυλή, και μου έκλεψαν δύο ποδήλατα, το δικό μου και του μικρού. Αλυσοδεμένα. Ενα Χ μάρκας, και το ΚΟΝΑ του μικρού, που τότε κόστιζε 700 Ε. Οταν ανοίξω τα άλλα αρχεία, θα βάλω φωτό.
Κάτω από την κεντρική τριβή, έχουν τον αριθμό πλαισίου. Πάντα τον σημειώνω, φωτογραφίζω, με την ταυτότητά μου, και τον έχω.
Μου έχουν πεί, ότι τα βρίσκεις στις "αγορές", Αθήνα, στην Ερμού και Πειραιώς, τα Σάββατα. Στις άλλες περιοχές, Πειραιά, κλπ δεν ξέρω. Επίσης στο Σχιστό. Τα "σκοτώνουν" , για 50 -100-150 Ε, ανάλογα με τον τύπο.
Επίσης, παρακολουθείς τις αγγελίες για μεταχειρισμένα.
Μετά την κλοπή, τα ποδήλατα μας μπάινουν μέσα στο σπίτι. Ενέργεια που προκαλεί ΣΥΝΕΧΩΣ καβγάδες με την κυρία, αλλά, ..............
Δεν έμαθε ποτέ της να πονά
και σε πληγώνει
Άσ' την να λέει, άσ' την να λέει
εκείνη μόνο ξέρει, και μέσα της θα κλαίει
Άσ' την να λέει
Άσ' την να λέειΚαι όπου και να πηγαίνω, πάντα σε οπτική επαφή και κλειδωμένο.
Πάω στον ΟΤΕ, στην περιοχή, πριν 2 χρόνια, το κλειδώνω λιιιγο πιο κεί που είχε σταθερό στύλο της ΔΕΗ, αλλά το βλέπω κιόλας, περιμενοντας στην ουρά.
Περνάει το Datsun, το βλέπω από μεσα από την βιτρίνα, σταματά 10 μέτρα πιο κεί, βγαίνει ο δεύτερος, κρατάει το ψαλίδι για μπετόβεργες, το κόκκινο το μικρό, κοιτάει δεξιά αριστερά, το ψαλίδι παρά πόδας κρυμμένο, και προχωράει σφυρώντας αδιάφορα προς την κολώνα της ΔΕΗ που είναι δεμένο.
180 σφυγμοί, έκρηξη, λέω,
"κράτα μου την σειρά", στον πίσω, και ορμάω έξω. Τον προλαβαίνω στα 3 μέτρα από το ποδήλατο.
-( Ουρλιαχτό ) Εππππππ, τι κάνεις εκεί ? Ορμάνε 110 κιλά, με κράνος, σακίδιο,
(*) και τους λογαριασμούς του ΟΤΕ στο χέρι
προς τον ......
....., σταματά, κολώνει, μεταβολή, και με βήμα ......
.γοργόν, επιστρέφει το αυτοκίνητο, που παρατηρώ, ότι είναι ακόμα η πόρτα ανοικτή, και ..................εξαφανίζονται. Προσπαθώ να δώ τον αριθμό, ναι, σώθηκες τώρα, στραβωμένη πινακίδα εντέχνως, ένα Β βλέπω στην αρχή, και τα άλλα, ........με λίγη λάσπη, σκεπασμένα, τα υπόλοιπα μισά. Στο μεροκάματο τα παιδιά. Αλλά, από την κάπνα που έβγαλε φεύγοντας, θα το αναγνωρίζα ανάμενα σε όλα τα άλλα
Το σημείο, είμαι μεταξύ σταθμών μετρο Αμυνα και Χολαργού, και έμαθα μετά, ότι διέρχονται συνεχώς, και ψειρίζουν ότι βρεθεί. Εχασαν 2 ποδήλατα, φίλοι των παιδιών μου.
Καταυλισμός, λίγο πιο πέρα, στο Νομισματοκοπείο, οπότε, προφανώς ψειρίζουν και τους υπόλοιπους σταθμούς, και ότι βρουν στην συγκεκριμένη διαδρομή τους.
Μία του παληού. Με το Swatch, και το κοντέρ των πολλαπλών λειτουργιών.
Τιποτα από δαύτα δεν υπάρχει πια.
_________________________
(*) Με προσοχή στην προσέγγιση ΠΑΝΤΑ. Με άμυνα, σε απόσταση. Εχουν κατσαβίδια, ( ......ή μαχαίρι ) και στην έχωσε. Μένεις σε απόσταση ασφαλείας, και αν κάνει κίνηση, αντιδράς,
αλλά ΠΟΤΕ κοντα άτσαλα, απερίσκεπτα, όντας σε αγανάκτηση ή άλλο συναίσθημα. Και μην ξεχνάτε, είναι και ο δεύτερος και ίσως , σε άλλες περιπτώσεις και τρίτος, που παρακολουθεί. Ειδικά, αν όπως του Μάριου, είναι εντοπισμένο, και προγραμματισμένο, και όχι τυχαία συγκυρία όπως η δική μου στον ΟΤΕ. Τα δύο, ήταν στοχοποιημένα, και οργανωμένα.
