Audemars PiguetΤο πρώτο μου ΑΡ.
Καινούργιο, gray, σε σούπερ τιμή.
Partial trade-in, που ήταν η αρχή γνωριμίας και μακράς συνεργασίας με τον βασικό dealer που ακόμη έχω.
Έχανε πολύ, δεν θυμάμαι ακριβώς, πρέπει να ήταν κάπου στα 4' την εβδομάδα.
Δεν μου άρεσε αυτό, αλλά ήταν κάτι που βέβαια λυνόταν πολύ απλά με μία επίσκεψη στο τοπικό service center.
Ήταν το πρώτο μου βήμα σε Αγία Τριάδα, Υ.Ω., κλπ.
Θα ακολουθούσαν κι άλλα, τότε ακόμη βήματα που ούτε καν είχα φανταστεί, με ιδιοκτησία πολύ πιό δυνατών κομματιών.
Κι όταν κάνεις τα βήματα γρήγορα, χάνεις λίγο τη μπάλλα. Δεν χωνεύεις καλά αυτό το βήμα που αφήνεις πίσω (είτε το δώσεις το ρολόι και πας σε άλλο, είτε το κρατήσεις και πάρεις κι άλλο). Γιατί μόλις έλθει το άλλο, αρχίζεις και μπερδεύεσαι, θολώνεις. Αυτά είναι κομμάτια που απαιτούν χρόνο και υπομονή για να σου δείξουν τη χάρη και αρετή τους. Πρέπει να έχεις μέτρο λοιπόν, να μη βιάζεσαι.
Τούτο 'δω ξεχώριζε για την σχεδίαση της κάσας αλλά και του μπρασελέ του βέβαια. Οπωσδήποτε και το dial δεν πάει πίσω, αλλά το RO είναι αυτό το σχέδιο, πώς να το κάνουμε. Αυτό το κόψιμο της κάσας, αυτό το μπρασελέ.
Η 41 χιλιοστών κάσα δεν είναι ιδανική, είχα φορέσει αρκετές φορές το μπλε Jumbo φίλου και στο 39-άρι βλέπεις όλη τη μαγεία του Genta. Δηλαδή αν έχεις comprehension του τί δοκιμάζεις ή φοράς, με το που το βάζεις πάνω σου τερματίζεις, σου κτυπά alarm κατ'ευθείαν. Είναι από τα πραγματικά πολύ κομψά και διαχρονικά κομμάτια στον καρπό ενός άνδρα.
Τα πάντα φυσικά είναι σχετικά, και ειδοποιός διαφορά στο να κατανοήσει κανείς τη διαχρονικότητα και το πραγματικό ειδικό βάρος τέτοιων κομματιών είναι η εμπειρία ιδιοκτησίας ή δοκιμών όσο περισσοτέρων κομματιών γίνεται - κάτι που για διαφόρους λόγους είναι συνήθως πολυτέλεια για τον πολύ κόσμο.
Το μπρασελέ στο πανέμορφο κάτω σημείο του καρπού (εκεί που κλείνει το deployant buckle) ήταν πραγματικό scratch magnet. Κανένα άλλο ρολόι δεν μου είχε δώσει τόσο γρήγορα και τόσο εύκολα γρατζουνιές. Το ρολόι δεν ήταν πολύ παχύ, που είναι θετικό σε αυτό το επίπεδο συνολικής αξιολόγησης.
Δεν μετάνοιωσα που το έδωσα, δεν μου λείπει.
Αν σκόπευα να διαθέσω τόσα χρήματα τώρα, σε ΑΡ θα κοίταζα ή το νέο 15500 που δεν είναι χρονογράφος ή αν βρω ένα λογικό (σε τιμή) 39-άρι Jumbo.
Το 39-άρι σε χρυσό θα ήταν επίσης κάτι άλλο που θα κοιτούσα οπωσδήποτε, αλλά αν είναι έτσι μετά σε αυτό το επίπεδο το συγκρίνεις ας πούμε με freshly serviced ALS Zeitwerk (no date) σε like new condition, οπότε πάει αλλού η βάρκα (διότι το craftsmanship της ALS δεν έχει καμμία σχέση με αυτό της AP, νέτα σκέτα διότι είχα και τα δύο κι έχοντας ψηφίσει με την τσέπη μου αναγκαστικά ξέρω από πρώτο χέρι).
Το frosted είναι πάρα πολύ ωραίο, αλλά κάπως girly, κι επειδή τα χρήματα είναι πολλά για να έχει η ΑΡ αυτή την Ιταλίδα που τα κτυπά με το σφυρί όλη μέρα, θέλει προσοχή.
Το πιό όμορφο RO που έχω δει και δοκιμάσει, αν κανείς του αρέσουν οι χρονογράφοι, είναι το 39-άρι chrono με salmon dial...
Το έχει φίλος συλλέκτης, το ρολόι είναι όλο WG βέβαια, δυσκολεύτηκε σχετικά να το βρει καινούργιο, και είναι πραγματικά απίστευτο στο μάτι όπως και στο χέρι.
