Την θάλασσα την αγαπάμε και την σεβόμαστε ( ....φοβόμαστε 
).
.........................
Οταν δεν βλέπεις τον βυθό, ΕΙΣΑΙ ΒΑΘΕΙΑ.
Αν είσαι εκτός ακτογραμμής, πχ έξω από τους κάβους, είσαι .....κόκκινη κάρτα.
Αν είσαι σε ανοικτή θάλασσα, εκτίθεσαι σε ρεύματα, και ........άλλες περιπέτειες.
πχ χθές στο Ζούμπερι, είχε έναν Ανατολικό, και έξω από την προβολή των μπλόκ της αεροπορίας, "τράβαγε". Με απλό κολύμπι, δεν προχωρούσες, αν σταματούσες, σε πήγαινε ......Σχοινιά.
Σε μια τέτοια περίπτωση, ένας πανικός, μια κόπωση και φυσιολογικό επακόλουθο μια κράμπα, που δεν ξέρεις να αντιμετωπίσεις, μπορούν να είναι μοιραία.
Προσοχή λοιπόν.
Ας πούμε κάποια βασικά.
Μάθημα 1ον
Βασικό. Οτι και να συμβεί, μια ΒΑΘΕΙΑ ανάσα, σε κρατά στην επιφάνεια, χωρίς να χρειάζεται κάποια κίνηση.
Εκπνοή ( γρήγορη ), εισπνοή ( γρήγορη ), κράτημα μερικά δευτερόλεπτα, και ......επιπλέεις. 
Αρα, ηρεμείς, καταλαβαίνεις ότι δεν κινδυνεύεις, και ξαναποκτάς την ψυχραιμία σου. Για τις υπόλοιπες κινήσεις.
Δοκιμάστε το. Προπονηθείτε, να το μάθετε καλά.
Μαθημα 2ον.
Εκτός και εάν ξέρουμε καλά τον βυθό, κάθε τόσο βγάζουμε το κεφάλι, και κοιτάμε τα χαρακτηριστικά σημεία, κάβο, παραλία, νησάκι, για να ΜΗΝ απομακρυνόμαστε. Παρακολουθώντας την ζωή στον βυθό, παρασύρεσαι, και ξαφνικά ανακαλύπτεις ότι είσαι, μακρυά.
Μαθημα 3ον
Πάντα ξεκινάμε ΑΝΤΙΘΕΤΑ με το ρεύμα. Και όταν κουραστούμε ( ....που δεν πρέπει ΠΟΤΕ να το επιτρέψουμε ), χαλαρώνουμε και μας φέρνει πίσω. Αν για κάποιο λόγο αισθανθούμε ότι δεν μπορούμε πια, πάμε ακτή, βγαίνουμε, και γυρίζουμε .........πόδαράτο. Δεν είναι ντροπή.
Αντε, καλές βουτιές.
(Κάντε κλικ εδώ να εμφανιστεί η φωτογραφία.)
Επανέρχομαι, μετα το θλιβερο περιστατικό του μικρού κοριτσιού το πρωί της Δευτέρας στην παραλία Αντιρρίου, όταν ένα κοριτσάκι 3 ετών παρασύρθηκε με το φουσκωτό του από ρεύματα ανοιχτά της θάλασσας, για να διασωθεί τελικά από ferry boat.
Σας παρακαλώ, προσωπικά, και εκ μέρους του φόρουμ, ( είμαι σίγουρος ότι υποστηρίζουν την παράκλησή μου ),
Π Ρ Ο Σ Ο Χ Η.
Η θάλασσα, και περισσότερο ο βυθός της, ΔΕΝ είναι φιλόξενος τόπος για τον άνθρωπο. Ποιοι έιναι οι κίνδυνοι ? Πυρ, γυνή και θάλασσα.
Κάποτε, σε μια βραχώδη ακτή, κτυπιόμουνα με τις ώρες, μέσα έξω / ψάρια / εξάντληση / απώλειες ενός καλού ψαριου, κλάμα. Υπερκόπωση, όρια λιποθυμίας, αλλά, επέμενα.
Με φωνάζει ένας που ψάρευε από τα βράχια με πετονιά και με έβλεπε τοσες ώρες, πάω κοντά και μου λέει.
"Οσο εύκολο είναι για το ψάρι να βγει στα βράχια και να σε πάρει στον βυθό, άλλο τόσο έυκολο είναι και για σένα να πάς στον βυθό, και να το φέρεις στα βράχια."
Οσο γελοίο και να ακούγεται, είναι αλήθεια.
