Ό τζανετακος, κατέβαινε σε αγωνες
Τον Αλέκο, τον γνώρισα προσωπικά, πολύ φίλος με έναν Ελληνα αθλητή, που έμενε στην ίδια πολυκατοικία με πρόσωπο δικό μου, στην Παναγίτσα, Φάληρο.
Κάνανε παρέα, και να και ο ....................μαϊντανός

Κάτσαμε στην βεράντα πολλές φορές τα καλοκαίρια, ψησίματα, πίτσες, πέρναγε και ενας ποδοσφαιριστής, με όνομα σαν το λουρί που θα πάρουμε ( Φορντ

) ο Αλέκος σεμνός, χαμηλών τόνων, από εξαιρετική οικογένεια, και ΛΑΤΡΗΣ όλων των μηχανοκίνητων.
Δεν υπάρχει ταινία που να πρέπει κάποιος να οδηγήσει, και να μην ήταν ο Αλέκος. Δεν άφηνε κανέναν άλλον.

Και στις ταινίες, φάινεται σαν νάνος και ατροφικός. Κανονικότατος ήταν, με υπέροχα μάτια και την αφάνα για μαλλί. Και πάντα με το χαμόγελο.
RIP Αλέκο.