Αυτό που εσείς ανοίγετε συρτάρια, ντουλάπες, μπαούλα και βρίσκετε χρυσάφια, ασήμια και ρολόγια, γιατί δεν το παθαίνω κι εγώ;
......ή είσαι ακόμα πολύυυυυυυυυυυυ νέος, ή δεν έχεις αρκετά συρτάρια, ντουλάπες, μπαούλα
Η αλήθεια είναι, ότι τα ξέρω / ξέρουμε. Δεν βρίσκονται ξαφνικά. Απλώς, τα ξεχνάς, δεν ασχολείσαι, μέχρι κάποια στιγμή, ψάχνεις κάτι άλλο και πέφτεις επανω τους.
Ειναι της μαμάς, της γιαγιάς, του μπαμπά, του παππού, φυλαγμένα προσεκτικά, μνήμες, στιγμές, η ζωή τους, που καθε άνθρωπος με συναισθήματα και σεβασμό, τα κρατάει, και κρατάει τις μνήμες τους .
Πεθαίνει, μόνον όποιος ξεχνιέται.
