Σοβαρά τώρα, υπάρχει κάτι που με έχει τρομοκρατήσει:
Άντε και κάνεις πυρετό, κάνεις και βήχα. Ψάχνεις για γιατρό (Α΄βάθμια φροντίδα). Οι ιδιώτες γιατροί δεν βλέπουν ασθενείς. Ούτε στο ιατρείο, ούτε στο σπίτι , φυσικά. Στα κέντρα υγείας το 90% των ιατρών αρνείται να εξετάσει γιατί φοβάται (πληροφ. από μέσα).
Αν τα συμπτώματα γίνουν σοβαρότερα, πρέπει να πάρεις τηλ. στον ΕΟΔΥ. Αυτοί σου λένε κάτσε σπίτι και αν φτάσεις να μην μπορείς να αναπνεύσεις , τράβα στα νοσοκομεία αναφοράς.
Αν πας στα νοσοκομεία , σου παίρνουν δείγμα και σε διώχνουν. Δεν εξετάζουν.
Αν είσαι θετικός σε καλούν, σε βάζουν μέσα, σε διασωληνώνουν και ίσα που προλαβαίνεις να υπογράψεις τη διαθήκη σου. Συνήθως πεθαίνεις.
Σε όλο αυτό που συμβαίνει, ΠΟΥ ΒΛΕΠΕΤΕ ΤΟΥΣ ΓΙΑΤΡΟΥΣ; Τι ακριβώς κάνουν οι γιατροί; Ή καλλίτερα, τι προσφέρουν οι γιατροί, αν ασχολούνται με τους ασθενείς ΜΟΝΟ στο τελευταίο στάδιο και με μεγάλη αποτυχία ;
Με τρομάζει το γεγονός ότι στις μέρες που ζούμε, οι γιατροί παρακολουθούν , καταγράφουν, κάποιοι λίγοι πειραματίζονται και κυρίως μιλάνε στην τηλεόραση.