Η ουσία είναι μία.
Υπάρχει κάτι, που αφαιρεί ζωές. Τέλος.
Τι ξέρουμε για αυτό ? Σχεδόν τίποτα. Αρα ? Το ψάχνουνε.
Τι κάνουμε για να μην διαδίδεται ? Δεν ερχόμαστε σε επαφή, αρα γλυτώνουν κάποιοι, και δίνουμε τον χρόνο σε άλλους, να το διερευνήσουν και να βρούνε κάποια λύση / φάρμακο / εμβόλιο / τρόπο προστασίας.
Των "φρονίμων τα παιδιά", φρόντισαν και έλαβαν, έστω κάποια μέτρα, που περιόρισαν την διασπορά.
Το πόσοι είναι οι νεκροί, δεν είναι στοιχείο στατιστικής. Είναι πληγή στο δυναμικό ενός Εθνους, μια και πολίτες, που προσέφεραν / προσφέρουν την δύναμη και ανάπτυξή του, τίθενται εκτός μάχης ή πεθαίνουν.
Αυτό, λέγεται "πόλεμος", και στον "πόλεμο", τα Εθνη, έχουν υποχρέωση να προστατεύσουν τους πολίτες τους, έστω και εάν, σε κάποιους δεν αρέσει.
Κάθε πολίτης που "χάνεται" είτε προσωρινά, ειτε μόνιμα, είναι "απώλεια" για το κράτος του. Και ΠΡΕΠΕΙ, πάσει θυσία, οι πολίτες να προστατευτούν.