Διαβάζω δύο σημερινές ειδήσεις...
1...
Απαλλάχτηκε από το Τριμελές Εφετείο Πλημμελημάτων για την υπόθεση ασέλγειας ο πρώην βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας, Νίκος Γεωργιάδης.
........... το αδίκημά του παραγράφηκε λόγω των διατάξεων του νέου Ποινικού Κώδικα.
2...
Το Ποινικό Τμήμα του Αρείου Πάγου αναίρεσε μερικώς την καταδικαστική απόφαση για μουσικό που ασελγούσε σε βάρος ανήλικων μαθητριών του
...........έχει επέλθει παραγραφή (5ετής),
Και δυσκολεύομαι να βάλω τις σκέψεις μου σε σειρά...
Το κοινό που βλέπω, είναι ότι παραγράφηκε.
Οταν η δικαιοσύνη, δικάζει μετά την παρέλευση ικανού χρόνου, φυσικό είναι. Αρα, δεν φταίνε οι "ενεργήσαντες", αλλά η απονομή δικαιοσύνης.
Ηταν ένα απαιτούμενο των μνημονίων. Αμεση απόδοση δικαιοσύνης. Οταν δικάζονται υποθέσεις, που και οι πρωταγωνισταί έχουν αποβιώσει, ............

Ολοι έχουμε αυτήν την εμπειρία. Απάτη ενάντια στα συμφέροντά μου, το 2013, είπα να κινηθώ εναντίον, και ο δικηγόρος φίλος μου είπε.
"Θα δικαστεί, αν δικαστεί, σε 7 χρόνια. Αμα ζείς, θα πάρουν αναβολή, και μετά, αν ζείς, πριν μπείς μέσα στην αίθουσα, θα σου προτείνουν συμβιβασμό, και εάν αρνηθείς, θα λείψη ο συνήγορος, μετά θα "αρρωστήσει" ο κατηγορούμενος, οπότε, πας σε μάκρος. Μετά, αν ζείς ακόμα, θα αναγκαστείς να αποδεχτείς συμβιβασμό, γιατί θα σε πηγαίνουν έτσι σχοινί-κορδόνι.
Δικαιοσύνη με την πραγματική έννοια, δεν υπάρχει. Για άλλη απάτη του 2009, ακόμα περιμένουμε την απόφαση να
καθαρογραφεί. 
Θεωρώ, και δέχομαι διαψεύσεις, ότι οργανώνονται έτσι από τα τσακάλια, για να παίζουν όσο επιθυμούν.
Και υπάρχουν και ειδικοί δικηγόροι, που ασχολούνται ΜΟΝΟΝ με συγκεκριμένα αδικηματα, και μόλις τους βλέπουμε στο γυαλί, ξέρουμε ότι οι υπεύθυνοι, θα πέσουν στα μαλακά.