Για την "σχολή", πολύ φλύαρο καντράν.
Ενδιαφέρον ότι το λες αυτό δεδομένου ότι ο Max Bill ήταν απόφοιτος της σχολής Bauhaus. Τι θεωρείς περιτό/τι θα αφαιρούσες;
Αλλο η σχολή, ( τάσεις, συνδυασμοί, ), και άλλο οι εφαρμογές, ειδικά σε κάποια χρηστικά αντικείμενα.
Η σχολή, σαν έννοια προσέγγισης ψάχνει, η εφαρμογή, ή έστω μία από αυτές, είναι η απλότητα, η λειτουργικότητα και η χρηστικότητα.
Αρα, λευκό καντράν, ( ουδέτερο για να ταιρειάζει παντού, και να "χάνεται", να είναι "αόρατο", και πάνω σε αυτό, να προβαλλεται αυτό για το οποίο το χρησιμοποιουμε.
Δείκτες, και σημεία για ώρες, άντε να σου κάνω το χατήρι (
), να βάλω και σημάνσεις λεπτών. Κάτι προς το Mondaine, αλλά με πιο απλές γραμμές και τόνους. Οχι με τόσο έντονες αντιθέσεις. Το Mondaine, μια και είναι στα τραίνα, απαιτεί και τα λεπτά. Και να το βλέπουν και οι έχοντες προβλήματα όρασης.
Ο μέσος χρήστης, όχι, απλά θέλει κάτι, απλό, λειτουργικό, χρηστικό.
Αν θέλεις και τα λεπτά, και την διάκρισή τους 5-10-15 -..........., ή τις ώρες, 3-6-9-............ κλπ, αγοράζεις χρονογράφο.
ή ψηφιακό. Δεν φορτώνεις ένα καντράν με όλες τις "άχρηστες" πληροφορίες, που όλοι ξέρουν. Ποιός δεν ξέρει που είναι το 3, ή τα 15 λεπτά ?
Αυτό που εννοώ, είναι διακριτικό, σημαίνει αυτά που χρειάζεσαι, και εντάσσεται στο περιβάλλον, και στα πέριξ, χωρίς "διάκριση", ή "φωνές".
Sorry but you are not allowed to view spoiler contents.
