Όλα άρχισαν όταν πρωτόπαιξα,
στην ταινία του Μιχάλη Κακογιάννη ''Κυριακάτικο Ξύπνημα'',
τη νευρωτική σύζυγο του Γιώργου Παππά.
Άρεσε τόσο, που στη συνέχεια ο ρόλος της κακιάς
μου δόθηκε σε πολλές ταινίες που ακολούθησαν.
Μου έκανε καλό, δε με περιόρισε.
Έπαιξα και άλλους ρόλους, και την ωραία κυρία...
Και τι έγινε;
Σιγά, κανείς δεν τους θυμάται.
Οι ρόλοι της κακιάς ήταν αυτοί που με καθιέρωσαν.
Ήμουν αυστηρή αλλά και σωστή για τα δεδομένα της εποχής.
Δεν είχα άδικο
να αντιπαθώ την Τζένη Καρέζη που τα έφτιαξε με τον Κούρκουλο,
ο οποίος ήταν αρραβωνιασμένος με την κόρη μου,
ή με τον Μάνο Κατράκη
που η κομμώτρια Λάσκαρη τον απατούσε και του έτρωγε τα λεφτά.
Δεν έπαιξα Αρχαία Τραγωδία
γιατί τη σέβομαι πάρα πολύ, είναι κάτι μουσειακό για μένα.
Ποτέ δε μου έγινε πρόταση. Για κωμωδία μου έγινε,
έχω παίξει ''Λυσιστράτη'' αλλά για τραγωδία όχι.
Όταν άρχισε ο Κουν να ανεβάζει αρχαία τραγωδία,
είχα φύγει από το Θέατρο Τέχνης.
Συνειδητά δεν την ήθελα.
Δε μου αρέσει το μουσειακό θέατρο, μου αρέσει το καθημερινό θέατρο.
Να το ζω.
Είναι αίσθηση δημιουργίας το θέατρο.
Με ρωτάνε αν με κουράζει. Η δουλειά του ηθοποιού είναι χαρά.
Στο θέατρο δε δουλεύουμε, παίζουμε.
Η μεγάλη και μοναδική κούραση είναι οι πρόβες.
Δεν πιστεύω ότι τελειώνει η ζωή όταν γεράσεις.
Δεν πρέπει να εγκαταλείπεις.
Υπάρχεις, και το βασικό στοιχείο είναι,
ότι ζεις και αναπνέεις.Τασσώ Καββαδία
