Πρόσωπα

[Petros1]

Με αφορμή αυτό που ανέβασα χθες για τον Μαραντόνα,σκέφτηκα να αρχίσω ένα νέο θέμα,που θα περιλαμβάνει σημαντικά πρόσωπα
που έχουν αφήσει ή που ακόμα αφήνουν το έντονο το ίχνος τους σε αυτόν τον μάταιο κόσμο...

Δεν θα είναι πληροφορίες για τη ζωή και το έργο τους (αυτά μπορεί εύκολα να τα βρει κανείς στο διαδίκτυο)
αλλά κυρίως το ζουμί από πράγματα που οι ίδιοι έχουν πει σε κάποιες συνεντεύξεις τους ή γραπτά τους κείμενα.

Το μενού θα περιλαμβάνει πρόσωπα κυρίως από τον χώρο των γραμμάτων και των τεχνών,αλλά και του αθλητισμού
των επιστημών,κλπ.Από Ελλάδα και το εξωτερικό.
Το αρχίζω τώρα,και όπου βγει,θα δούμε αν θα τραβήξει....

Για ξεκίνημα,ένας σπουδαίος Έλληνας μουσικός που έφυγε μόλις χθες (31/10/19) από τη ζωή.

[Petros1]

Γεννήθηκα στο Κιάτο Κορινθίας.
Μεγάλωσα σε μια αγαπημένη οικογένεια.
Ήμουν παράξενο παιδί.
Ασχολιόμουν με διαφορετικά πράγματα από τα υπόλοιπα παιδιά.

Δε μου άρεσε το ποδόσφαιρο.
Απεναντίας το πιάνο της μεγαλύτερής μου αδελφής, της Μαρίας,
με είχε κερδίσει ολοκληρωτικά.

Δεν ήμουν παιδί - θαύμα.
Είχα ένα ταλέντο,
αλλά έπαιζα ατέλειωτες ώρες προκειμένου να βελτιώσω την τεχνική μου.

Για περίπου δύο χρόνια υπερέβαλα εαυτόν
και κάποια στιγμή ο γιατρός μού είπε να σταματήσω να παίζω πιάνο,
διότι κινδυνεύω να πάθω αγκύλωση στα δάχτυλα.
Για ένα χρόνο το απαρνήθηκα.

Ο πατέρας μου με έστειλε σε ωδείο στην Κόρινθο.
Όλα πήραν ένα δρόμο από μόνα τους.

Ποτέ δεν έδωσα τραγούδια κατά παραγγελία.
Με όσους συνεργάστηκα είμαστε κολλητοί.

Με την Αρλέτα υπεραγαπιόμασταν.
Μαζί με τον Γιώργο Παπαστεφάνου, το 1966, της δώσαμε το τραγούδι:

''Μια φορά θυμάμαι μ' αγαπούσες'',
το οποίο έχει διασκευαστεί σε πολλές χώρες του κόσμου.

Το θέμα είναι
να γεμίσει ένα τραγούδι την ψυχή σου πραγματικά και όχι με εφέ.
Να αγγίζει την ψυχή και όχι το αυτί.

Η πραγματική δύναμη της τέχνης κρύβεται στην απλότητα.
Με μια κιθάρα,
τη μουσική μου, το στίχο του Γιώργου
και τη μαγευτική φωνή της Αρλέτας, έγινε επιτυχία.

Δεν επιδίωξα ποτέ δόξα και προβολή. Ποτέ δεν προκάλεσα.
Νομίζω ότι ο κόσμος έχει καταλάβει το χαρακτήρα μου.

Δε μετανιώνω που δεν παντρεύτηκα. Ήταν μια συνειδητή επιλογή.

Ο μουσικός μου κόσμος ήταν μια απαγορευμένη ζώνη.
Αν είχα
κάποιον άνθρωπο στο σπίτι μου, δε θα μπορούσα να κάνω μουσική.

Έτυχε ένας έρωτας να με αποπροσανατολίσει, αλλά για λίγο.

Το πάθος μου για τη μουσική,
δε με άφηνε να υποδουλωθώ σε τίποτα.

Γιάννης Σπανός

[Giorgos_I]

Πολύ καλό Πέτρο. Ανθρωποι που μας επηρέασαν στις επιλογές μας, στον τρόπο ζωής μας, ανθρωποι που μας έδειξαν δρόμους, ασχέτως αν ποτέ δεν τους γνωρίσαμε από κοντά, ή έζησαν πολλά χρόνια, ίσως αιώνες πρίν από εμάς.

Κάποιοι, που με την ζωή τους, έδωσαν παραδείγματα, που μας συγκίνησαν, μας ευαισθητοποίησαν, μας έκαναν να δούμε τα πράγματα αλλιώς, ή να δούμε και πράγματα, που ίσως μέχρι εκείνη την στιγμή δεν τα είχαμε προσέξει.

Και δεν είναι απαραίτητο να είναι "μεγάλοι", είτε σε διαμέτρημα, ή σε ηλικία. Πολλά, ίσως τα διδαχθήκαμε ( μιλάω και από προσωπική εμπειρία ) και από μικρούς ανθρώπους, μικρούς στην ηλικία, μια και εχω παράδειγμα από στάση μικρού παιδιού, που έπαιξε σημαντικό ρόλο στο να δώ τα πράγματα αλλιώς.

Από τον Σπανό, από τον Παπανικολάου ( τεστ ΠΑΠ ), και κάποιους άλλους, βλέπουμε την αφοσίωση σε αυτό που αγαπούσαν, στον σκοπό τους. Με επιλογή τους.

[nicolasg]

Πολύ καλό Πέτρο!

Επόμενο, ετοίμασε για Μαρινάκη

Υ. Γ. :οχι άλλοι τραγουδιστές, ποδοσφαιριστές, μοντέλες, celebrities και περσονες της Μύκονος. Ευκαιρία να δούμε και κατι αλλο.

Στάλθηκε από το ANE-LX1 μου χρησιμοποιώντας Tapatalk

[Giorgos_I]

Πολύ καλό Πέτρο!

Επόμενο, ετοίμασε για Μαρινάκη

Υ. Γ. :οχι άλλοι τραγουδιστές, ποδοσφαιριστές, μοντέλες, celebrities και περσονες της Μύκονος. Ευκαιρία να δούμε και κατι αλλο.

Στάλθηκε από το ANE-LX1 μου χρησιμοποιώντας Tapatalk

Να βάλουμε τον Γκάλη. Ανοιξε τους ορίζοντες μιας γενιάς. Γύρισε την νεολαία στα γήπεδα. Και ο Αντετοκούμπο, έργο δικό του είναι ΙΜΟ. Και το Ελληνικό μπάσκετ. Από κάτι πιτσιρίκια, που τα έκανε να κρατάνε μια μπασκετόμπαλα ξεκινησαν όλα.

[geezerv]

Άνοιξες θεματάρα Πέτρο.Μπράβο!

[Petros1]

"Αγαπούσα τα γράμματα. Την Τέχνη.
Με έπεισαν πως αν με απασχολούσαν ολωσδιόλου
θα ήταν η καταστροφή μου.
Αυτή την απαγόρευση
τη συμβόλιζα τον πρώτο χρόνο των σπουδών μου στο Παρίσι
μ' ένα πιστόλι γεμάτο που έβλεπα να με σημαδεύει,
κάθε φορά που ξένες σκέψεις μ' έκαναν να σηκώσω τα μάτια
από το βιβλίο των Νομικών που μελετούσα.

Αυτή η πάλη με τη θέλησή μου.
Μια πάλη
που έπρεπε να καταστρέψει τα πιο ζωντανά ένστικτά μου.

Δε θέλω να γίνω
μήτε δικηγόρος, μήτε δημοσιογράφος, μήτε μποέμ.
Η μόνη κλίση που έχω είναι να θέλω να φτιάξω ποιήματα.

Δε θέλω τίποτε άλλο
παρά να μιλήσω απλά, να μου δοθεί τούτη η χάρη.

Σήμερα τέλειωσα το ποίημα "Ερωτικός Λόγος", αφού έφτυσα αίμα.
Εγώ λογαριάζω μόνο πως αν πρόκειται να προχωρήσω έτσι,
και να γράφω 100 τόσους στίχους κάθε 18 μήνες,
δεν πρόκειται να δημιουργήσω
συνωστισμό στις Νεοελληνικές βιβλιοθήκες."

Γιώργος Σεφέρης
Το 1971, έφυγε από τη ζωή.

[Spyoly]

Σε μια πρόσφατη συζήτηση με τον μεγαλύτερο γιο μου για τις προσωπικότητες που ξεχώρισαν τις τελευταίες δεκαετίες και αφού αναφέρθηκαν πρόσωπα ιδιαίτερα από τις επιστήμες και την πολιτική,του ανέφερα ένα όνομα που αρχικά του προκάλεσε ελαφρύ μειδίαμα,μέχρι που διάβασε το βιογραφικό του...
Ένας άνθρωπος που ξεκίνησε από φτωχή οικογένεια στη κατεστραμμένη από τον πόλεμο Ευρώπη και:
Κατάφερε όχι μόνο να πρωταγωνιστήσει αλλά και να ταυτισει την εικόνα του με ένα άθλημα στο οποίο ήταν ο ακρογωνιαίος θεμέλιος λίθος,πρωταθλητής ίνδαλμα και για πάντα αξεπέραστος.
Έκανε μεγάλη καριέρα σε ένα από τα ποιο ανταγωνίστηκα επαγγελματικά περιβάλλοντα παγκοσμίως δημιουργωντας  ταινιες που έσπαγαν τα ταμεια(με ανύπαρκτη  βέβαια ηθοποιία)αποκόμισε μεγάλα οικονομικά ωφέλη ,μεγαλύτερη φήμη  και έγινε <γαλαζοαίματος> μετά το γάμο του με μέλος της <βασιλικής οικογένειας> των ΗΠΑ.
Τέλος σαν να μην έφταναν τα προηγούμενα έγινε κυβερνήτης για 8χρονια στη Καλιφορνια (με αμφίβολα βέβαια αποτελέσματα) η οποία λογίζεται σαν τη 5 ισχυρότερη οικονομία παγκοσμίως ...
Τρία στα τρία λοιπόν μέσα σε μια μόνο ζωή από έναν αυτοδημιούργητο μετανάστη σε τομείς άκρως  απαιτητικούς

 

[Petros1]

Η αποστολή μου είναι να σκάσει λίγο το χειλάκι σας.
Πουλάω αυτό το δυσεύρετο αγαθό, το χρυσάφι της ψυχής,
το γέλιο. Το αγόρασα κι εγώ, πριν από χρόνια,
από τις ταινίες του Χοντρού και του Λιγνού.
Μεγάλωσα με το γέλιο που μου χαρίσανε αυτοί οι δύο θεοί του γέλιου.

Μου αρέσει η ποίηση.
Ο ''Σταυραετός'' του Κώστα Κρυστάλλη
δε θα φύγει ποτέ από τη μνήμη μου.
''Από μικρό κι απ' άφαντο πουλάκι, σταυραετέ μου,
παίρνεις κορμί με τον καιρό και δύναμη κι αγέρα,
κι απλώνεις πήχες τα φτερά και πιθαμές τα νύχια,
και μες στα σύννεφα πετάς, μες στα βουνά ανεμίζεις...''.
Το διάβαζα στον Ορέστη Μακρή, στο καμαρίνι, κι έκλαιγε.
''Διάβασέ το μου άλλη μια φορά'', μου έλεγε.

Ο Μακρής δεν ήταν μόνο σπουδαίος ηθοποιός
αλλά και ιδιαίτερα διαβασμένος. Του άρεσε να με συμβουλεύει.
Μου έλεγε συνέχεια: ''Το στάχυ...''.
''Να είσαι σεμνός. Όσο ψηλά κι αν φτάσεις ποτέ μη φουσκώσεις.
Οι μεγάλοι άνθρωποι είναι σεμνοί. Δεν κάνουν επίδειξη.
Το μεστωμένο στάχυ, που είναι γιομάτο από καρπό, είναι γυρτό.
Το γυρτό σημαίνει σεμνότητα.
Το αδειανό στάχυ,
πάει όπου φυσά ο αέρας γιατί δεν έχει τίποτα μέσα'', μου έλεγε.

Υπήρξα θεατρικός επιχειρηματίας επί 27 συναπτά έτη.
Υπήρξε εποχή που είχα 4 θέατρα μαζί.
Πολλές επιτυχίες και αρκετές αποτυχίες.
Υπάρχει στη ζωή ένα μονοπάτι,
που μας πάει ντουγρού στην κατηφόρα τη μεγάλη.

Και το ίδιο μονοπάτι είναι, που άλλες φορές,
μας πάει ντουγρού στην ανηφόρα τη μεγάλη.

Ένα μονοπάτι είναι η ζωή η ίδια,
με τα ''πάνω'' της και με τα ''κάτω'' της.
Εγώ πάντα έλεγα:
''Εμένα δε μου χρωστάει κανείς, δε θα μου δώσει κανείς,
άρα, ότι πάρω, πρέπει να το πάρω μόνος μου.

Όλα αυτά που λένε για την τύχη, τ' ακούω χρόνια και λέω:
''Ναι, καλά...''.
Βέβαια θα μου πεις:
''Περίμενες να γίνεις ότι έγινες στη ζωή σου;''
Όχι βέβαια.
Δεν περίμενα αυτή την έκταση. Δεν περίμενα αυτό το μέγεθος.

Αν σκεφτείς,
ότι έφυγα από το χωριό μου μ' ένα κατοστάρικο στην τσέπη.

Νίκος Ρίζος
Πηγή: tovima. gr
Απόσπασμα από συνέντευξη στον Θανάση Λάλα.

[Giorgos_I]

Ο πιο ψηλός κοντός του Ελληνικού θεάτρου.

[Petros1]

Ο πιο ψηλός κοντός του Ελληνικού θεάτρου.

+1
και τρομερά παραγωγικός.
Είναι ασύλληπτα πολλές, οι δουλειές που έχει συμμετάσχει σε σινεμά,θέατρο,τηλεόραση,βίντεοταινίες κλπ...

[Alexandros00]

Πολύ ωραίο θέμα Πέτρο

Στάλθηκε από το LYA-L29 μου χρησιμοποιώντας Tapatalk

[nostradamus]

Πάρα πολύ ωραίο θέμα!

[Ευρυάναξ]

Ως συνθέτης χωράει μέσα στην πρώτη δεκάδα των μεγάλων μορφών του ρεμπέτικου και λαϊκού μας τραγουδιού", είχε πει για τον Ζαμπέτα ο Λευτέρης Παπαδόπουλος. "Ως μπουζουξής ήταν ο καλύτερος από την άποψη του προσωπικού ήχου, αλλά σαν σόουμαν ήταν μοναδικός. Ένας καλλιτέχνης που αν είχε γεννηθεί στην Αμερική θα πρωταγωνιστούσε, πιθανότατα, στην παγκόσμια σκηνή".


Εραστής της αλήθειας, αλλά με φαντασία. Ντόμπρος συνομιλητής, συνεργάτης και δάσκαλος με ήθος και επιμονή. Σκληροτράχηλος εργάτης της διασκέδασης και της ψυχολογίας του κοινού του. Απλός, πανέξυπνος, πρόσχαρος, αφοσιωμένος ολοκληρωτικά στο μπουζούκι του. Ένας μελαγχολικός τροβαδούρος, με τον καλό λόγο και το χαμόγελο στα χείλη, που έκανε χιούμορ, για να μην πνιγεί στη σκέψη που φέρνει τη θλίψη. Ίσως γι' αυτό είναι ο Ζαμπέτας πιο επίκαιρος από ποτέ: μέσα από την κοπριά, γεννιούνται τα λουλούδια και θέλει μαστοριά να τα κόβεις, χωρίς να σε τρυπούν τ' αγκάθια τους. Επειδή, λουλούδια -που θα πει πράγματα στα οποία αξίζει να δοθείς ολόψυχα- πάντοτε θα υπάρχουν. Ίσως κάτι τέτοιο θα μπορούσε να είναι η φιλοσοφία της ζωής του.

Στάλθηκε από το PRA-LX1 μου χρησιμοποιώντας Tapatalk

[Giorgos_I]

Ο πιο ψηλός κοντός του Ελληνικού θεάτρου.

Ηταν τίτλος που του είχε απονεμηθεί από τον χώρο. Δεν το είπα εγώ.