Κοίτα, σήμερα ό,τι θες μπορείς να βάλεις και κανείς δε θα φέρει αντίθεση. Ωστόσο, παραδοσιακά, τα dress ρολόγια έχουν δερμάτινο λουράκι και λευκό καντράν. Αν θέλουμε να είμαστε ακόμη πιο αυστηροί, τότε μιλάμε για ultra thin ρολόγια χωρίς κανένα complication, χωρίς δευτερολεπτοδείκτη, σε λευκό πολύτιμο μέταλλο. 
Κάποιοι τραβάνε αυτό το σκεπτικό ακόμα παραπέρα λέγοντας ότι σε μια *πραγματικά* επίσημη εμφάνιση ΔΕΝ πρέπει να φοράμε ρολόι.
Βεβαίως! Αυτό που λες ισχύει για τον ενδυματολογικό κώδικα white tie, γνωστό και ως cravate blanche. Αποτελεί τον πιο επίσημο ενδυματολογικό κώδικα για βραδινές εκδηλώσεις στη Δύση. Σε αυτή την περίπτωση η καταμέτρηση του χρόνου δε θεωρείται αναγκαία και γι’ αυτό το ρολόι δείχνει ασέβεια προς τον οικοδεσπότη και έλλειψη σεβασμού για την ανυψωτική φύση της εκδήλωσης.
Ωστόσο, σε βραδινές εκδηλώσεις με ημιεπίσημο ενδυματολογικό κώδικα (black tie), λέγεται από πολλές σεβαστές αρχές πως οι συμμετέχοντες μπορούν να φορούν ένα ρολόι το οποίο να δείχνει μονάχα την ώρα, να είναι εξαιρετικά λεπτό και κατά προτίμηση από λευκό πολύτιμο μέταλλο. Ο κίτρινος και ο ροζ χρυσός δε θεωρούνται κατάλληλοι. Δύο δείκτες για την ώρα και τα λεπτά και απουσία δευτερολεπτοδείκτη, διότι δεν υπάρχει λόγος καταμέτρησης των δευτερολέπτων σε ένα τέτοιο τερπνό γεγονός.
Η πραγματικότητα, όπως ξαναείπαμε, είναι πως κάποιος μπορεί να φορέσει ό,τι θέλει και κανείς δε θα φέρει αντίρρηση, όπως βλέπουμε κάθε φορά που υπάρχει ενδηματολογικός κώδικας σε επίσημες εκδηλώσεις που καταγράφονται στις εφημερίδες (θυμάστε τις εφημερίδες;). Ωστόσο, για μένα, μέρος της ευχαρίστησης ενός κώδικα προκύπτει από την παράλογη τήρηση των πιο λεπτών λεπτομερειών του. Ειδάλλως η διασκέδαση εκλείπει.