...μια και το έχω δουλέψει επαγγελματικά, εξαρτάται από την μαμα εταιρία - πωλητή, το πως θα ρυθμίσει την αποστολή / παράδοση.
Και μιλάμε πάντα για προϊόντα τρίτων χωρών, εκτός ΕΕ. όπου
1. Ο πωλητής χρησιμοποιεί, αποθήκη logistics μέσα στην ΕΕ ( third party, μη ιδιόκτητη - φασόν ), αλλά το "προϊόν", είναι ατελώνιστο ( ότι και να σημαίνει αυτό ) και σε παρακαταθήκη. Με την αποστολή, ή πληρώνει τα αναλογούντα κατά την έξοδο, ( ανάλογα με τα ισχύοντα για κάθε τελικό προορισμό ), οπότε το "προϊόν" ταξιδεύει ελεύθερα εντός ΕΕ, ή
2. Με τα συνοδευτικά προέλευσης, και σε κατάσταση in tranzit , φτάνει στην τελική χώρα χρήσης / τελικού προορισμού, και εκεί, ο παραλήπτης χρεώνεται με τα αναλογούντα, τέλη - δασμούς, ή ότι άλλο προβλέπει η εκεί νομοθεσία.
Επειδή, οι πωλητές / κατασκευαστές, είναι πιο οργανωμενοι / ενήμεροι για τις εκάστοτε διατάξεις για τα "προϊόντα τους", στα συνοδευτικά, αναφέρονται
οι κλάσεις ( δασμολογικές )(*) , δηλώσεις αξίας, κλπ, που καθορίζουν τα τέλη / δασμούς.
(
(*)....διακινούνται και άλλα προϊόντα εκτός ρολογιών, από χημικά, μέχρι ζωοτροφές )
Εφόσον το "προϊόν" έχει ομοιομορφία στην αντιμετώπιση από το σύνολο των χωρών της ΕΕ, οι προμηθευτές, θεωρητικά προτιμούν την εκκαθάριση άμεσα με την άφιξη στην αποθήκη logistics μέσα στην ΕΕ, για να απαλλάσσουν τους πελάτες από τις διαδικασίες, και αν υπάρχει όγκος συνεργασίας, και από τα αντιστοιχα τμήματα χειρισμού των υποθέσεων.
Ο κάθε ένας φυσικά, αναλόγως όγκου και προορισμού των πωληθέντων προϊόντων, καθορίζει την προτιμώμενη μέθοδο.
