Μέρος Πρώτο: "Ένα SMITHS"
Δώρο ίσον Χριστούγεννα και Χριστούγεννα ίσον παγωμένο Λονδίνο...
Ας πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή.
Θα ήθελα να ευχαριστήσω από καρδιάς όλα τα μέλη που με οποιονδήποτε τρόπο συμμετείχαν σ' αυτήν την εκδήλωση της κλήρωσης, της επιλογής του ρολογιού, της συνάντησης.
Η έκπληξη της κλήρωσης σε συνδυασμό με τις πολύ θερμές ευχές όλων, φορτίζουν αυτό το ρολόι με τόσες αναμνήσεις και ενέργεια που δυστυχώς δεν μπορώ να μεταφέρω από το πληκτρολόγιο.
(μολονότι διαθέτω τεράστιο συγγραφικό ταλέντο... 
)Όμως, ας γυρίσουμε πίσω στο παγωμένο Λονδίνο στο έτος 1851 -μόλις τέσσερα χρόνια μετά την ίδρυση της Cartier Νικόλα (άσχετο) - όπου ο Samuel Smith ιδρύει μια μικρή επιχείρηση, ένα κοσμηματοπωλείο κάπου στα Νοτιοανατολικά της πρωτεύουσας της κραταιάς Βρεταννικής Αυτοκρατορίας. Αυτός ο κύριος εδώ:
Περισσότερο επιχειρηματίας και λιγότερο ρολογάς, ο Samuel Smith εντάσσει στην επιχείρηση και το γυιό του, ονομάζοντάς τη πιά "S.Smith & Son Ltd". Αρχικά εμπορευόταν διαμάντια, αλλά διαβλέποντας την ευκαιρία στα ρολόγια, συνεργάζεται με τον επίσης Λονδρέζο ωρολογοποιό Nicole Nielsen, έναν κατασκευαστή ρολογιών και οργάνων ακριβείας.
O Samuel ο πρεσβύτερος πεθαίνει στα 1875 και την εταιρεία τρέχει πλέον ο γυιός του ο οποίος φέρει και το ίδιο όνομα: Samuel.
Και κάπως έτσι, γεννήθηκαν τα πρώτα ρολόγια με το λογότυπο SMITHS και το Made in Britain περήφανα στο dial.
O Smith πουλούσε ρολόγια όχι μόνο για το κοινό, αλλά και στο Βρεταννικό Ναυαρχείο αφού είπαμε ο άνθρωπος ήταν κυρίως businessman. Γνώριζε ότι ναι μεν η οικονομική επιτυχία θα ερχόταν από την μαζική κατανάλωση, όμως την απαραίτητη φήμη για την ακρίβεια και την αντοχή θα την κέρδιζε μόνο αν είχε φημισμένους πελάτες στο πελατολόγιο.
Και για την εποχή, το Βρετανικό Ναυαρχείο και οι απαιτήσεις του σε ακρίβεια δεν ήταν καθόλου εύκολο να τις ικανοποιήσουν οι ρολογάδες της εποχής.
Οι δουλειές πήγαιναν περίφημα, η συνεργασία του Smith με τον Nielsen απέδιδε και τα εργοστάσια επεκτάθηκαν για να καλύψουν τις ανάγκες. Όχι μόνο σε ρολόγια αλλά και σε ταχύμετρα για αυτοκίνητα και αεροσκάφη και άλλα όργανα ακριβείας.
Η εμπορική πολιτική του Smith όμως παραμένει η ίδια: κατορθώνει να βάλει το ταχύμετρό του στη Βασιλική Μερσεντές του Εδουάρδου του VII. Οπότε έρχεται και το Royal Warrant -το δικαίωμα να φέρει το Βασιλικό λογότυπο στα προϊόντα του.
Όμως η μοίρα της Ευρώπης και της Βρεταννίας ήθελε πόλεμο. Ο Πρώτος Παγκόσμιος το 1914 βρίσκει τον Smith και την εταιρεία του σε πολύ καλή συγκυρία την οποία τα συμβόλαια του Βρετανικού Υπουργείου Πολέμου για προμήθεια ρολογιών, χρονομέτρων και οργάνων ακριβείας την μετατρέπει σε χρυσή ευκαιρία για την Λονδρέζικη ωρολογοποιία.
Όλη η γραμμή παραγωγής έχει μεταφερθεί στην Βρεταννία, και η S.Smith & Son Ltd είναι πια group of companies αφού τα προϊόντα της -όργανα ακριβείας, ρολόγια, ταχύμετρα- γίνονται το standard σε αεροσκάφη και οχήματα.
Κάπως έτσι φτάνουμε στο Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο όπου η Smith αποτελείται πια από 20 τουλάχιστον εταιρείες: Smiths Motor Accessories Ltd, Smiths Aircraft Instruments Ltd, Smiths English Clocks Ltd and Smiths industrial Instruments Ltd. κι άλλες...
Με την έναρξη του Β'ΠΠ, η Smith καταλαμβάνει το 50% της Βρετανικής αγοράς ρολογιών και παραγει περί τα 1,000,000 ρολόγια ετησίως!
Φυσικά, και ο Β'ΠΠ αποτέλεσε ευκαιρία για την Smith. Το παιχνίδι γνωστό πια: οι ανάγκες για ρολόγια αυξημένες -η αεροπορία, το ναυτικό, το πυροβολικό ήθελαν πολλά και ακριβή ρολόγια-και η εταιρεία του Smith ήξερε πολύ καλά να παίζει!
Τα Spitfire ήταν εξοπλισμένα με όργανα της Smith, η φήμη των προϊόντων εξαπλώνεται σε όλη την Ευρώπη και φυσικά οι πωλήσεις ανεβαίνουν.
Για να καλυφθεί η ζήτηση, η Smith συνεργάζεται με την -τότε - Ingersoll, μια άλλη επίσης φημισμένη Βρεταννική ωρολογοποιία και ιδρύουν την Anglo-Celtic Watch Company.
Η εταιρεία φτάνει στα 1950 να παράγει 25,000 ρολόγια ημερησίως, ή περίπου 9 εκατομμύρια ρολόγια το χρόνο, καθόλου άσχημα για την εποχή.
Η υπόθεση "Everest"
Το 1953 o Έντμουντ Πέρσιβαλ Χίλαρι (Sir Edmund Percival Hillary, 20 Ιουλίου 1919 – 11 Ιανουαρίου 2008) ένας Νεοζηλανδός μελισσοκόμος και ορειβάτης συμμετείχε στην αγγλική αποστολή που κατέκτησε το Έβερεστ, την ψηλότερη κορυφή του κόσμου στα Ιμαλάια. Στις 29 Μαΐου ο Χίλαρι και ο Σέρπα Τένσινγκ πάτησαν στην κορυφή. Ο Χίλαρι ήταν 33 ετών όταν ανέβηκε στο Έβερεστ μαζί με τον οδηγό του από το Νεπάλ και περιέγραψε το κατόρθωμά του λέγοντας ότι «είναι σαν να φθάνεις στο φεγγάρι χωρίς τη βοήθεια της τεχνολογίας».
Στην αποστολή είχαν παραχωρήσει ρολόγια η Rolex και η Smiths.
Μέχρι σήμερα κανείς δεν έχει κατορθώσει να ξεκαθαρήσει ποιό ήταν το ρολόι ή τα ρολόγια που φορούσε πράγματι κάποιο μέλος της αποστολής στην κορυφή.
Ιδού τα ρολόγια όμως που είναι και το πιο ενδιαφέρον:
Αυτό είναι το ROLEX του Χίλαρι:
Κι εδώ το φέρει ο ίδιος:
Όμως, στο Μουσείο Ωρολογοποιων στο Λονδίνο ( Μuseum of the Worshipful Company of Clockmakers) υπάρχει αυτή η επιγραφή:
για αυτό το ρολόι:
Το περίφημο SMITH Deluxe. Ή μοντέλο Α409, πριν γίνει γνωστό από την υπόθεση Εβερεστ.
Άλλες πηγές αναφέρουν ότι είχαν δωθεί στην αποστολή 13 ρολόγια SMITH-εκτός από τα ROLEX- και στο Μουσείο δώθηκε ένα από αυτά.
Προφανώς θα παρατηρήσατε μια μικρή λεπτομέρεια: η κάσα δεν ήταν της SMITH αλλά της Dennison μιας άλλης Λονδρέζικης ωρολογοποιίας.
Τελικά, η Smith επανέλαβε ό,τι ήξερε να κάνει καλά: συνεργασίες, αξιοποίηση γεγονότων για προβολή και ιδού η συνταγή της επιτυχίας.
Μια διαφήμιση της Dennison
Περιττό να σας πω εδώ -Βαγγέλη και Πέτρο- ότι το Deluxe έγινε για την SMITH ότι το Moonwatch για την Omega.
Διαφήμιση, παραγωγή σειράς ρολογιών με την ονομασία Deluxe ή ακόμη και Everest και η συνέχεια γνωστή.
Ιδού τα ρολόγια της εποχής
best free image hostingΚαι τελικά...?
Όπως όλες οι ρομαντικές ωρολογοϊστορίες, το τέλος δεν είναι αυτό που θα περίμενε κανείς μετά από τόσες επιτυχίες.
H Smith, σταμάτησε να παράγει ρολόγια εξαιτίας της "κρίσης του quartz" μολονότι η ίδια είχε κατασκευάσει το πρώτο Βρεταννικό "ηλεκτρικό ρολόι"
Ως εταιρεία, εξακολουθεί να υπάρχει και μάλιστα να είναι και επιτυχημένη πολυεθνική στο χώρο των μηχανολογικών κατασκευών, αισθητήρων και οργάνων ακριβείας. Είναι εισηγμένη στο Χρηματηστήριο του Λονδίνου ως Smiths Group plc, απασχολεί 23000 εργαζόμενους σε 50 χώρες.
Όσο για τα ρολόγια;
Την εμπορική επωνυμία SMITHS - με τη χαρακτηριστική γραμματοσειρά- έχει εξαγοράσει η timefactors του γνωστού στο χώρο των microbrands επίσης Βρεταννού Eddie Platts o οποίος και πουλάει ρολόγια με αυτήν.
Συνεχίζεται...Προς το παρόν:
ΚΑΛΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ!
