θα ηθελα να ακουσω την γνωμη του θοδωρου,γιατι το επελεξε
Δεν έχω και πολλά να πω...
Κατ' αρχήν το ρολόι που μου κέντρισε το ενδιαφέρον ήταν το κουρδιστό field Hami. Αυτή τη φορά το έφτιαξαν όπως πρέπει (εκτός από τη στεγανότητα...), πολύ ωραίο. Αλλά και ο Steinhart πιλότος ωραίος, και τα Seiko, και γενικά πολύ ωραίες προτάσεις. Δε γινόταν να προκριθούν όλα όμως, τί να κάνουμε, life is a bitch...
Πάμε τώρα στην 4άδα του τελικού: Κι εγώ ψήφισα με την "οπτική" του Βασίλη (sub50):
Λοιπόν, έρχομαι με νέα προσέγγιση...
Διαγωνισμός είναι, δε χρειάζεται να μένουμε στα τετριμμένα και σε safe προτάσεις. Δεν έχει πλάκα.
......
Είναι προφανές ότι η
χελώνα ήταν το καλύτερο ρολόι από τα 4 που προκρίθηκαν. Είναι εξίσου προφανές ότι δεν είχε και καμία ελπίδα στον τελικό, και αυτό φάνηκε από την 1η μέρα: Οι μισοί φίλοι εδώ το έχουν ήδη, είναι mainstream ρολόι, κάποιος που το θέλει, θα το πάρει έτσι κι αλλιώς. Ίσως δεν τονίστηκαν και τόσο οι (πολύ ωραίες) παραλλαγές του (PADI, Save The Ocean κλπ.)
Το
Samurai II: Όσο μου αρέσει το I (ειδικά στην έκδοση με το Τιτάνιο...), τόσο με "χαλάει" το Samurai ΙΙ: Το μεγάλωσαν αδικαιολόγητα, άλλαξαν τους δείκτες, είναι κι αυτά τα μικροπροβληματάκια με την κατασκευή και το QC, τελικά δεν μου αρέσει και τόσο. Μου προκάλεσε έκπληξη που ήταν τόσο ψηλά στις προτιμήσεις, μιας και το μόνο ατού που του βρίσκω είναι ότι είναι Limited. Αλλά είπαμε, δεν έχουμε όλοι το ίδιο γούστο... Eυτυχώς δηλαδή.
Πάμε τώρα στα ρολόγια "που έχουν πλάκα":
Dan Henry 1970:
Είναι ωραίο. Απλά δεν έχει αυτό το κάτι που να με εντυπωσιάσει. Αντιθέτως, λίγο που δε συμπαθώ τα διπλοκόρωνα ( = μη χρηστικά, θα γυρίζατε την κορώνα μέσα στο νερό...; ), λίγο που... όλα τα άλλα DH μου άρεσαν περισσότερο (1963, 1964, 1972), έτσι οδηγήθηκα στο...
Smiths Everest IIΕπί χρόνια ζαχάρωνα το Everest I, αλλά δεν το αποφάσιζα, για 2 λόγους: Το τζαμάκι του ήταν plexi. Ιστορικά σωστό μεν, αλλά εγώ το ήθελα για beater και το plexi δεν κάνει για καθημερινό, κι έχει και κάποιους περιορισμούς ως προς τη στεγανότητα που μπορεί να προσφέρει. Και 2ον, το μπρασελέ του που ήταν χμμμ, ας πούμε για πέταμα.
Το ρολόι απέκτησε πολύ καλή φήμη, έγινε γρήγορα sold out, αλλά ο Eddie (Time Factors) δεν το ξαναέβγαλε, μιας και ο κατασκευαστής του (Roland Kemmner) ζητούσε πολλά. Τελικά το αποφάσισε φέτος, και ιδού το Everest II, βελτιωμένο ακριβώς εκεί που χρειαζόταν: Καμπυλωτό ζαφείρι, καλύτερο (ελαφρώς ογκώδες όμως) μπρασελέ, μικρές αισθητικές επεμβάσεις σε δείκτες και dial προς τη σωστή κατεύθυνση, και βέβαια η ίδια 9άρα Citizen μηχανή (μια καλίμπρα-workhorse, που την έχω σε μεγάλη εκτίμηση), και 100m στεγανότητα. Πέρα από την αισθητική του, (είναι αναμφισβητητα ένα κλασσικό, ωραίο ρολόι), το Smiths έχει και τις προδιαγραφές να γίνει "ιδανικό" beater. Και ο Eddie είναι "ψείρας" όσον αφορά την ποιότητα...
Είναι hommage του 1016; Προφανώς. (Προσέξτε: Και τα 4 ρολόγια του τελικού είναι hommage παλαιότερων εκδόσεων...) Όμως το R έχει καταργηθεί εδώ και 30 χρόνια, μην τρελλαθούμε. Επιπλέον το Everest έχει το πακέτο που το κάνει να διαφοροποιείται ουσιαστικά: Ιδανική, μοντέρνα κάσα στα 40-41mm, και όνομα που αποδεδειγμένα είναι αυτό που "κατέκτησε το Βουνό"... (Φυσικά, δεν υπάρχει ιστορική συνέχεια με την αρχική, Εγγλέζικη Smiths, αλλά αυτό δεν έχει σημασία, το όνομα είναι το ίδιο, έτσι μας έμαθαν οι Ελβετοί...)
Έχει δείκτες mercedes; Ε, τι να κάνουμε, κανείς δεν είναι τέλειος... Ας το κερδίσω, και θα το αντέξω...
Ευτυχώς που δεν είπα πολλά... Τις καλημέρες μου. -Θ.
