Και τι σου αρέσει Γιώργο; 
Ειναι η Σταχτομπούτα, νεαρή πλέον, μια κούκλα, και θέλει να πάει στον ετήσιο καλοκαιρινό χορό του παλατιού.
Η μητρια, δεν την αφήνει, κλάμα, κακό, τελικά της επιτρέπει, αλλά με τον όρο να γυρίσει νωρίς, πριν τις 24.00.
Και την απειλεί.
-Αν δεν γυρίσεις όπως σου είπα, νωρίς, στις 24.00 ακριβώς, θα κάνω μάγια και το "....." σου θα γίνει .......πεπόνι.
Τρομάζει η μικρή, αλλά θέλει να πάει. Να δεί καλό κόσμο, να ξεσκάσει. Αλλά, κουρδίζει το ρολόι της, το ρυθμίζει σωστά, βεβαιώνεται ότι λειτουργεί σωστά, και ........ξεκινά.
Πάει στο παλάτι, ο κόσμος χαίρεται, χορεύει , πίνει, η Σταχτομπούτα σε μια γωνιά, κάθε τόσο συμβουλεύεται το ρολόι της.
Την προσέχει ο πρίγκηπας, πρώτο πράμα,
είναι και ρολογόφιλος, ( ....μέλος του
GWF ), σου λέει δικιά μας, την πέφτει από δίπλα,
-Να σας προσφέρω ένα ποτό ? Ενα καναπεδάκι ?
Γουστάρει αυτή, άντε και ξανά μια κλεφτή ματιά στο ρολόι.
-Γιατί βλέπεις συνέχεια το ρολόι σου ? ρωτάει ο πρίγκηπας.
-Πρέπει να γυρίσω νωρίς σπίτι. Υπάρχει σοβαρός λόγος.
-Εντάξει, αλλά θέλω να σε γνωρίσω καλύτερα, πάμε στο σεπαρέ οι δυό μας, να μας σερβίρουν αστακό οι υπηρέτες, όστρακα, εκλεκτα θαλασσινά, χαβιάρι, αυγοτάραχο, σαμπάνια ?.
Που τα είχε ξανακούσει αυτά η Σταχτομπούτα ? Θέλει, αλλά, φοβάται και την 24.00 νυκτερινήν.
-Μα, δεν πρέπει να αργήσω !
-Θα πώ, να κάνουν γρήγορα.
Πάει η μικρή, της αρέσει ο νεαρός, τους σερβίρουν, όλα εξαίσια, αλλά όλο και βλέπει τι ώρα είναι.
-Μην αργήσουμε.
-Οχι καλή μου. Μην νοιάζεσαι. Απόλαυσε αυτά τα εκλεκτά εδέσματα που ετοίμασε ο
yannisb. Μονον για εσένα. Εισαι καταπληκτική, υπέροχη, πανέμορφη. Θέλω να ξαναβρεθούμε.
-Ναι, δεν ξέρω, δεν με αφήνουν να βγαίνω.
Ολα ωραία, αλλά η ώρα περνά.
Τρώνε, όλα υπέροχα, το παλληκάρι gentleman, με τρόπους , ευγενικός, σοβαρός, ΠΡΙΓΚΙΠΑΣ, .........της αρέσει. Της αρέσει πολύ. Της αρέσει πάρα πολύ.
-Να πάρουμε και ένα φρούτο ? Και λίγο παγωτό ? ή κανένα λικέρ ?.
-Μην αργήσουμε.
-Οχι, όχι, γρήγορα θα κάνουμε.
Τους σερβίρουν παγωτό, και πεπόνι.
Και ο ΚΥΡΙΟΣ, που έως τώρα ήταν ΑΡΧΟΝΤΑΣ, με το που μυρίζει και βλέπει το πεπόνι,
ορμάει, ρουφάει, γλύφει, μουγκρίζει, ξαναρουφάει, ξαναγλύφει, ξαναμουγκρίζει.
Ξαφνικά, ξαναπέρνει στάση κυρίου και της εξηγεί.
-Οταν βλέπω πεπόνι, χάνω τα μυαλά μου. Και συμπεριφέρομαι σαν αγροίκος. Αλλά, δεν το έλεγχω. Ειναι εσωτερική παρόρμηση , ανεξέλεγκτη. Συχώρεσέ με. Και, πές μου, δεν θέλω να αργήσεις. Πές μου, τι ώρα πρέπει να γυρίσεις σπίτι ?.
-Α, κανένα πρόβλημα. Στις 02.00-03.00-04.00, δεν έχει σημασία.
