'85 ή '86, γυρίζω από την δουλειά, Παρασκευή κατα τις 20.00, και την πέφτω. Μια βδομάδα ακολασίας, εργασίας, ξενύχτια, εργασιακά τρεχάματα, .....κόλαση.
Επιτέλους .............κρεββάτι, και .........μόνος

Ξυπνάω το πρωϊ, κατά τις 11.00, καφεδιά, το αυτοκίνητο και .......Σ/Μ.

Αλλά είναι κλειστό.

Ρε, μπας και είναι αργία ?

Τι πάθανε Σαββατιάτικα ?

Οπως στέκομαι ......χαζός, περνάει ένας ηλικιωμένος με έναν σκύλο.
-Καλημέρα και συγνώμη. Μήπως ξέρετε γιατί είναι κλειστό σήμερα το Σ/Μ. ?
-Δεν ανοίγουν τις Κυριακές νεαρέ μου.
-............

Τέτοια εξάντληση του
Eco-Drive, που με πήγε συνέχεια. Ουτε για .....πιπί.

[/quote]
Κάτι παρόμοιο έπαθα κι εγώ Γιώργο (Χρόνια πολλά για τα γενέθλιά σου παρεμπιπτόντως)
Περίπου ίδια χρονιά με σένα, Μάιος μήνας, πέφτω μεσημέρι να κοιμηθώ μετά από ψιλοξενύχτι και πολύ απαιτητικό εργασιακό πρωινό.
Ξυπνάω και βλέπω στο CASIO μου

οτι είναι 7 η ώρα (δεν το είχα σε 24ωρη

), ώρα που έπρεπε να είμαι στη δουλειά.
Panic, σηκώνομαι ξυρίζομαι (τόσο βαθειά που φάνηκαν τα ούλα
 /Smileys/various_01/sSig_lol.gif)
), ντύνομαι και κατεβαίνω να πάρω το αυτοκίνητο για να πάω στη δουλειά που απείχε 25'.
Βγαίνοντας από την κεντρική είσοδο όμως βλέπω κάτι παιδιά που έπαιζαν μπάλα. Μπα λέω τι όρεξη κι αυτή πρωινιάτικα τα βλαμμένα. Όμως κάτι δεν μου πήγαινε καλά

παραήταν ζεστός ο αέρας για να είναι πρωί. Τσεκάρω το CASIO μου στην 24ωρη (δεν είχα χτυπηθεί ακόμα από τον ρολογοϊό τότε) και βλέπω 19:χχ.
Ώπα λέω μεγάλε την έκανες. Ήταν και στο απέναντι ψιλικατζίδικο κάτι τύποι που με κοιτούσαν έτσι

και έτσι

και έτσι

.
Τι να κάνω λοιπόν, για να μη δώσω στόχο ανοίγω το καπό, κάνω οτι κοιτάω κάτι, μπαίνω μέσα βάζω μπρος, πάω 2-3 τετράγωνα παρακάτω, ξαναγυρνάω

και σφυρίζοντας αδιάφορα

μπαίνω σπίτι ξανά.
Αλλά και πάλι κάτι δεν μου κόλλαγε, κάτι σα να μην ταίριαζε. Ξανατσεκάρω το CASIO μου
στην ημερομηνία αυτή τη φορά και... ολαλα

ήταν η επόμενη μέρα!
Την άλλη μέρα πρωί πρωί τσουπ η αφεντιά μου στη δουλειά φρεσκαδούρα. Που ήσουν χθες ρε μεγάλε, σπάσαμε τα τηλέφωνα (σταθερά τότε με καλώδιο, ούτε καν ασύρματα). Τι να σας πω ρε παιδιά, έχω λευκή σελίδα στη ζωή μου, σαν να ήρθαν κάτι τέτοιοι τύποι

και με πήραν μαζί τους.

Για να καταλάβετε το ύφος που πήρα όταν με κοίταγαν οι του απέναντι ψιλικατζίδικου, κάντε τον κόπο και δείτε το ύφος και την αντίδραση του τύπου στο τέλος του βίντεο.