....και επειδή έβαλα ...μπριζόλα, Μεγαλοβδομαδιάτικα, να εξηγήσω γιατί.
Δουλεύω σε εργοστάσιο, και το αφεντικό, μας έχει καθημερινά με τις Παναϊεν μας και τους Χριστούς μας.
Πριν την Μ. Εβδομάδα, φέρνει παπά, όλο το προσωπικό στην μεγάλη αίθουσα, λιβάνια, δυό που ψέλνανε από τους εργαζόμενους, μας ψέλνει, μας ραντίζει ( ...ωχ, το ρολόι ), και μας λέει για τα πάθη, την Ανάσταση και την εξομολόγηση.
Τελειώνοντας, αφού ο δικός μας σταυροκοπιέται με υποκλίσεις, λέει στον παπά.
-Πάτερ, τώρα Μ. Εβδομάδα, θαλασσινά, γαρίδες καραβίδες να τρώμε , ε ?
Δεν θα ξεχάσω
ποτέ, το βλέμμα του παπά. Τον κοίταξε, από πάνω μέχρι κάτω, 2-3 φορές, και του απαντά.
-Τέκνον μου, να δώσεις 500 Δρχ, να πάρεις μια χοιρινή, να την σταυρώσεις, να την ονοματίσεις ψάρι, και τα άλλα 2000 Δρχ, δώστα σε κανέναν φτωχό, να κάνει και αυτός Πάσχα.
Από τότε, το εφαρμόζω συνεχώς
Σημ. Μέσα Μαρτίου πήγα εκεί, τέλη Μαϊου έφυγα. Δεν τον άντεξα άλλο. Ακόμα μου χρωστάει μισθό και ποσοστά.
