Να βγαλουν μια διάταξη για το ωράριο των καταστημάτων, πχ 10-18 και τέλος..Αυτό το σπαστό πρωι-απογευμα είναι θάνατος για τον εργαζομενο..Να δουλεύουν 40 ώρες εβδομαδιαίως με δύο ρεπό μέσα στη βδομάδα, όπως στο δημόσιο τομέα, το ένα να χορηγειται είτε το Σάββατο είτε την Κυριακή και το δεύτερο ρεπό σε μια καθημερινή..
Ίσως να υπάρχει εξαίρεση στις τουριστικές δουλειές όπου τα πράγματα έχουν εποχιακο χαρακτήρα...Τόσο απλά..
Υπάρχει μία μεθόδευση, που λέγεται "rotation"
(*).
Την είχα εφαρμόσει στις εκάστοτε Δ/νσεις μου, σε κάθε εφαρμογή, για να πολεμήσω τις αδικίες των γνωστών / κουμπάρων.
Κάποιοι, υπολογίζοντας τις αργίες, "κόλλαγαν" και μία- δύο ημέρες άδειας, και έλειπαν 2 μήνες τον χρόνο.
Με την μεθόδευση, όλοι έπαιρναν άδεια το Πάσχα, τον 15-Αυγουστο, την 28-Οκτ, κλπ, και αν δεν ολοκληρώνονταν ο κύκλος, να πάρουν ΟΛΟΙ δηλαδή την εκάστοτε αργία, ο πρώτος, δεν ξανα-έπαιρνε.
Το ίδιο εφαρμόστηκε και στα ωράρια, με κατανομές στα 7-15, και 9 - 17, για επικαλύψεις υψηλής ζώνης, όταν απαιτείτο, εποχιακά, χωρίς υπερωρίες / υπερεργασίες, που κανένας δεν ήθελε μεν, αλλά, κάποιοι με υποχρεώσεις εκτός, δεν αντιμετώπιζαν προβλήματα.
Αν οι εργαζόμενοι, κάνουν το ωράριό τους, αλλά ουσιαστικά, χωρίς απλή "παρουσία", έφευγαν και προ χρόνου εργασίας, να πάνε στο σχολείο των παιδιών, στον γιατρό, οπουδήποτε. Και το σέβονταν, και ήταν παραγωγικότατοι.
Στην Αυστρία το 1981, υπήρχε το δικαίωμα να συμπληρώνεις το ωράριο μέσα στην εβδομάδα, και να λείπεις μία Παρασκευή τον μήνα. Και κάποια άλλη ημέρα τις υπόλοιπες εβδομάδες.
Στην Ολλανδία, είχαν 36,5 ώρες εβδομαδιαίως, και πολύ μεγαλύτερη άδεια. Και δεν χωλαίνει η οικονομία τους.
Οταν υπάρχει θέληση και management, όλα γίνονται. Αρκεί, να μην παρεμβαίνει αρνητικά το κράτος.
-------------------------------------
(*) Η μεθόδευση δεν ήταν ιδέα μου. Ηταν εφαρμογή του προγράμματος των ιπταμένων της πολιτικής αεροπορίας, που είχαν περιορισμούς ωρών αλλά και κατανομή προορισμών. Απλώς, έπεσε "κοπτοραπτική", για να έρθει στα μέτρα μας.
