Μια και είναι η εποχή των Αποκριών.
Ένα ζευγάρι είχε πρόσκληση για ένα πάρτυ μεταμφιεσμένων.
Την σύζυγο την τελευταία στιγμή την έπιασε ένας φοβερός πονοκέφαλος κι έτσι είπε στον σύζυγο να πάει μόνος του.
Σαν αφοσιωμένος σύζυγος που ήταν, διαμαρτυρήθηκε, αλλά εκείνη επέμεινε λέγοντας ότι θα έπαιρνε μια ασπιρίνη και θα πήγαινε για ύπνο,
γι' αυτό δεν υπήρχε λόγος να χαλάσει τη διασκέδασή του. Έτσι, ο σύζυγος μεταμφιέστηκε κι έφυγε.
Η σύζυγος, μετά από μιας ώρας ύπνο, ξύπνησε χωρίς πονοκέφαλο και, καθώς ήταν ακόμα νωρίς, αποφάσισε να πάει στο πάρτυ.
Και μια και ο σύζυγος δεν γνώριζε τι κοστούμι θα φορούσε εκείνη, σκέφτηκε ότι θα μπορούσε να διασκεδάσει παρακολουθώντας τη συμπεριφορά
του όταν δεν ήταν παρούσα. Φτάνοντας στο πάρτυ, σύντομα εντόπισε τον σύζυγο που χόρευε με όποια ωραία ύπαρξη μπορούσε, χουφτώνοντας λίγο απο 'δω και κλέβοντας κάποιο φιλί από κει. Τον πλησίασε και, καθώς η ίδια ήταν αρκετά ελκυστική, ο σύζυγος άφησε την προηγούμενη παρτεναίρ του σύξυλη και αφιέρωσε όλη του την προσοχή στη νεοφερμένη.
Εκείνη τον άφησε να προχωρήσει όσο ήθελε.Ήταν φυσικό άλλωστε μια και ήταν ο σύζυγός της. Τελικά, της ψιθίρισε μια πρόταση στο αυτί κι εκείνη
συμφώνησε. Έτσι βρέθηκαν μέσα σ' ένα αυτοκίνητο στη σκοτεινή πλευρά του πάρκινγκ όπου το έκαναν στα γρήγορα. Λίγο πριν βγουν οι μάσκες
τα μεσάνυχτα, η σύζυγος αποχώρησε διακριτικά , πήγε σπίτι, έκρυψε το κοστούμι της και ξάπλωσε στο κρεββάτι αναρωτώμενη τι εξήγηση θα
έδινε ο σύζυγός της για τη συμπεριφορά του.
Διάβαζε καθιστή όταν εκείνος επέστρεψε. Τον ρώτησε πως πέρασε.
Εκείνος απάντησε, "Ααα, τα ίδια και τα ίδια. Αφού ξέρεις ότι δεν περνάω καλά αν δεν είσαι μαζί μου.
-"Χόρεψες καθόλου;", τον ρώτησε εκείνη.
-"Μπα!", της απάντησε, "ούτε μια φορά. Όταν έφτασα στο πάρτυ, βρήκα τον Δημήτρη, τον Γιώργο και μερικούς από την παρέα. Ανεβήκαμε
σε κάποιο δωμάτιο και τη βγάλαμε παίζοντας χαρτιά. Αλλά δεν θα πιστέψεις τι συνέβη στον τύπο που του δάνεισα το
κοστούμι μου...!"
