Γιώργο μου επειδή έχω καβαλήσει απλό ατσάλινο kona από αυτά με το τιμόνι και το καλαθάκι εμπρός, το οποίο ήταν σαν αυτό που είχαν οι ταχυδρόμοι παλιά (κάπου στο 2008). Πίστεψε με, και το υλικό έχει σημασία, όπως και το μεγαλύτερο βάρος έχει θετικό αποτέλεσμα σε κάποιες εφαρμογές. Φυσικά και τα ελαστικά, αλλά συγκρίνω με παρόμοιας φύσης ποδήλατα. Το αφήνω πάνω σου, όταν έχεις την ευκαιρία καβάλησε ένα ατσάλινο και ξέρω ότι θα μας μεταφέρεις τις εντυπώσεις σου με ειλικρίνεια.
Και πριν από 5 χρόνια περίπου είχα την ευκαιρία να καβαλήσω μια ατσάλινη πανάλαφρη κούρσα mercier προερχόμενη από τα τέλη των '70s. Ε, δε νομίζω εκεί η τεχνολογία των διατομών και των γωνιών να ήταν ανώτερη από τη σημερινή. Απλά η τεχνολογία έδωσε τη δυνατότητα στις εταιρείες να φτιάχνουν με φθηνότερα υλικά καλύτερα ποδήλατα.
Το carbon το ανέφερα μόνο και μόνο για τη μαρκετινίστικη προώθηση που γίνεται. Ακόμη και ποδηλάτες δεν είναι αγωνιζόμενοι αρχίζουν και τα ζητάνε, όχι ότι δεν έχει λόγω ύπαρξης.
Αυτά με το καλαθάκι, έχουν άλλους τροχούς, μεγαλύτερους, σκελετό - ψαλιδι - γωνίες για ......μωσαϊκό, και λέγονται ποδήλατα
πόλης. Που να πας βουνό με δαύτο. Ειναι για την ......Ολλανδία.
Τα carbon, υποτίθεται ότι έιναι ελαφρά ( ....είναι
), για μικρές αδράνειες, και για ταχύτητες, αλλά ευελιξία, ............
Μια φορά πήγα να πάρω ένα από την ντάνα στην έκθεση, βάζω την αναλογική ατσάλινου δύναμη, και .......πήγε μέχρι τον ώμο ! 7 κιλά σύνολο. Ο μαγαζάτορας με έβρισε, μήπως το είχα γδάρει. Τιμη ? Ασε !
Σε κάθε χρήση / συνήθεις διαδρομές, ταιριάζει διαφορετικός τύπος ποδηλάτου.
Οταν είχα το ατσάλινο, με φρένα, .............
, μου έδωσε ένας γείτονας ένα αλουμίνιο με υδραυλικά δισκόφρενα, και ............κόντεψα να σκοτωθώ.
Το κλεμένο μου, ήταν σωλήνα υδραυλικού με δύο ρόδες. Τανκ ! Αλλά στο βουνό, λόγω γωνίας τιμονιού, κοπάναγε και σε έριχνε.
Πρέπει να κατεβάσω φωτό από τον εξωτερικό δίσκο, να το βρώ. 100 Ε το 2002.
Εδώ φαινεται λιιιιγο από πίσω. Πριν την κορυφή του Υμηττού. Τότε, κάθε ΣΚ, ήταν τυπική βόλτα.
