Ναι και στις κλειστές στροφές έπαιρνε 90 μοίρες κλίση!!
Δουλεύω σε μια Γερμανική εταιρία στην Ελλάδα το 1981, και έρχεται κάποιος Δ/ντής. Ουτε τον ξέρουμε, ούτε μας ξέρει, έρχεται να κάνει επίσκεψη / τουρισμό.
Παρασκευή φτάνει, και από Δευτέρα, θα έρθει στο γραφείο / εργοστάσιο.
Σαν πιο καινούργιος στην δουλειά, με "χώσανε" οι παλιοί, να πάω εγώ στο αεροδρόμιο να τον παραλάβω. Παρασκευή, 6-7 το απόγευμα, καλοκαιράκι. Αντι για παραλία με τα πιπίνια, βρέθηκα στο Ελληνικό. Κλάμαααααααααααα

Μη έχοντας άλλα επιλογή,

πάω στο Ελληνικό, παρκάρω, πάω αίθουσα αναμονής, σηκώνω την πινακιδα με το όνομα του Clauss Nickel, και περιμένω.
Κάποια στιγμή, εμφανίζεται τύπος, στην τρίχα, ρούχα / παπούτσια φανταστικά, πούρο σωλήνα υδραυλικού, δακτυλίδι διαμάντι σαν το Γιβραλτάρ, Rolex President πλατίνα, με έναν βασταζο, που στο καρότσι είχε βαλίτσα δερμάτινη με φολίδες. Τι ήταν ? Ανάθεμα κι αν ήξερα.
Με χαιρετά, και μου λέει Dr. Σναρβίλλερ. Κόκκαλο εγώ ! Αλλον περίμενα, άλλος ήρθε.

Πάμε στο 2CV, το βλέπει, και πάει στον μοναδικό αριστερό καθρέπτη, τον χαϊδεύει, και μου λέει. "Δεν τρέχεις πολύ, ε ?"
Λέω γιατί το λέτε αυτό ?
Απάντηση.
" Αν έτρεχες, στις στροφές θα ακουμπούσε ο καθρέφτης κάτω και θα είχε γδαρθεί".

Τελικά, ο έτσι, ήταν ο πρόεδρος της εταιρίας, και επειδή ήθελε να συζητήσει την ανάπτυξη πρός την Μέση Ανατολή, ήρθε αντι τον άλλον τον κακομοίρη. Και μου αποκάλυψε ότι σαν φοιτητής, είχε και αυτός αλλάξει 3, την Ευτυχία 1, 2, 3 ( felicity 1,2,3 ). Και είχε γυρίσει όλη την Ευρώπη. Και την Ελλάδα.
Τον πήγα βόλτα και για μπάνιο το Σάββατο, στην Πλάκα την Κυριακή μεσημέρι, καλαμαράκια στην Γλυφάδα το απόγευμα, κλπ
Οταν ενημέρωσα Κυριακή απόγευμα, ( τότε σήκωσε το τηλέφωνο ο Τσέος μας, έως τοτε με απέφευγαν μην αναλάβουν καμμιά ευθύνη ), ότι είχε έρθει ο πρόεδρος, χ@στηκαν όλοι και έτρεχαν να το παίξουν καλοί.

Αλλά το παιχνίδι, είχε πλέον χαθεί.

Η σχέση που αναπτύξαμε με τον τύπο, ήταν αδελφική, και τα χρόνια που έμεινα μαζί τους, αξέχαστα. Ημουν πλέον, ο εκλεκτός του προέδρου, και όταν αρχίζαμε τα Rolex-ακίστικα, (είχε σειρές ολόκληρες), μιλάγαμε για ώρες.