Αν μου επιτρέπεται να πω κι εγώ κάτι, λίγο off topic, αλλά δυστυχώς δεν προλαβαίνω τις συζητήσεις την ώρα που γίνονται, τις παρακολουθώ όμως με ενδιαφέρον.
Όπου αναφέρεται η λέξη Rolex, αρχίζει καυγάς.
Τα ρόλεξ είναι μπούρδες, τα ρόλεξ είναι ακριβά, τα ρόλεξ είναι για το εφφέ κλπ
Καταρχήν οι μεγαλύτεροι πολέμιοι των ρόλεξ είναι άτομα που δεν έχουν χρήματα για να πάρουν ρόλεξ.
(Για να μην παρεξηγούμαστε κι εγώ δεν έχω λεφτά να πάρω ρόλεξ, και επίσης δε μου αρέσουν τα ρόλεξ, οπότε δε θέλω να το πάρει κάποιος προσωπικά ότι "του τη λέω" και καλά)
Είναι άλλο όμως να λες ε, "ο τάδε πήρε φεράρι γιατί είναι ψώνιο, σιγά το αμάξι, βγάζει χίλια προβλήματα" και άλλο "πω ρε γμτ είχα μια φεράρι μου έβγαλε την ψυχή στις βλάβες και στα έξοδα και είδα κι έπαθα να την ξεφορτωθώ".
Μ αυτή τη λογική προκαλώ κάποιον να ψάξει όλα τα πόστ του φόρουμ για να βρεί ένα πόστ του τύπου "μόλις ήρθε το καινούριο μου ρόλεξ και το σιχάθηκα, αύριο το βγάζω αγγελία".
Δεύτερον, λέγεται ότι η μίμηση είναι η ειλικρινέστερη μορφή κολακείας. Τότε το πιο κολακευμένο ρολόι στον κόσμο είναι το σαμπ. (Hommages και replicas)
Τρίτον, πόσα είναι τα ρολόγια που η μεταπωλητική τους αξία αυξάνεται στο πέρασμα του χρόνου; -Ασφαλώς λίγα. Πόσα από αυτά είναι ρόλεξ; -Ασφαλώς το μεγαλύτερο ποσοστό.
Δεν αναφέρω ιστορία, επιτεύγματα, βαθύτερο σημείο της θάλασσας και ψηλότερο σημείο του βουνού και τέτοια εργαλεία μάρκετινγκ. Δε με νοιάζουν. Νομίζω ότι τα επιχειρήματα που ανέφερα είναι αρκετά συμπαγή. Και ξαναλέω ότι δεν μου αρέσουν τα ρόλεξ γιατί μισώ τον κύκλωπα και τον δείκτη με το σήμα της μερσεντές, αλλά σέβομαι ότι κάποιοι τα βρίσκουν όμορφα και διαθέτουν διόλου ευκαταφρόνητα ποσά για να τα αποκτήσουν. Πέρα από την γκλαμουριά και το νεοπλουτισμό που είναι ο λόγος που τα αγοράζουν οι άσχετοι, νομίζω ότι σε μας που την ψιλοψάχνουμε αρέσουν γιατί έχουν δύο χαρακτηριστικές ιδιότητες: 1. Αποπνέουν μία αίσθηση ποιότητας που δεν μπορείς να την εντοπίσεις αλλά θα την παρομοίαζα με τη διαφορά μεταξύ ραμμένου και ετοιμαζίδικου ρούχου και 2. είναι από τα μοναδικά ρολόγια που όσο πιο ταλαιπωρημένα είναι, τόσο πιο όμορφα γίνονται.