"Διότι τι αξία έχουν τα χρήματα μπροστά εις τα προσώπατα"
Δύο υπέροχα και γνωστά κομμάτια της ωρολογοποιίας.
Δε θα βάλω τεχνικά χαρακτηριστικά, θα το χαλάσω. Μπορεί κανείς να βρει εύκολα στο διαδίκτυο.
Για την Patek δε χρειάζονται συστάσεις. Η επιτομή της Ελβετικής Σχολής: κομψότητα, ποιότητα αέρινοι δείκτες κι ένα όνομα συνυφασμένο με την ανακάλυψης της ωρολογοποιίας όπως την ξέρουμε.
Εφευρέτης μιας σειράς complications, δεν έχει να αποδείξει τίποτα και σε κανέναν. Στο πελατολόγιο της εντάσσονται από τον Πάπα μέχρι τον Αινστάιν.
Και στην άλλη πλευρά του ρινγκ, το Grand Seiko.
Συμπύκνωμα παράδοσης μιας άλλης κουλτούρας- αφού κατάφεραν να φτιάξουν δείκτες όπως φτιάχνουν ξίφη, τεχνική zaratchu γαρ - και τεχνολογίας που δε νομίζω πως αμφισβητείται η νεωτερικότητά της: Spring Drive με τρία βαρέλια ("αποθήκες ενέργειας"), πετυχαίνει το απόλυτο: σε ένα μηχανισμό να συνυπάρχουν τα μηχανικά με τα ηλεκτρονικά μέρη και το αποτέλεσμα άπιαστο. Ο δευτερολεπτοδείκτης να κινείται βελούδινα, με αδιάλειπτη ροή για 8 ημέρες!
Θα μπορούσε να σχολιάζει κανείς για ώρες τα δυο κομψοτεχνήματα.
Όμως, τελικά όλα κρίνονται στον καρπό.
Εσείς, για ποιο από τα δύο θα κόβατε την απαραίτητη επιταγή με τα 5ψήφια ποσά που κοστίζουν και γιατί?
Τι σας θέλγει περισσότερο?
Το status symbol που συνοψίζει το Patek ή το stealth wealth που υποκρύπτει το GS?
To Ελβετικό όνομα ή η Ιαπωνική τεχνολογία?
