7/5/ 1915
Η βύθιση του RMS Lusitania
Βρισκόμαστε στο δεύτερο έτος του Μεγάλου Πολέμου και το RMS Lusitania, πλοίαρχος W.T.Turner, βρίσκεται 6 ν.μ. από τις ακτές της νότιας Ιρλανδίας, εκτελώντας το δρομολόγιο Νέα Υόρκη – Liverpool, όταν στις 2 το μεσημέρι μια τορπίλη του γερμανικού υποβρυχίου U-20, κυβερνήτης Schwieger, χτυπά το πλοίο στη δεξιά πλευρά προς την πλώρη. Την πρώτη έκρηξη ακολουθεί μια δεύτερη και το πλοίο κομμένο στα δύο βυθίζεται μέσα σε 20 λεπτά, παίρνοντας μαζί του 1.198 ανθρώπους. Γεγονός είναι,ότι η πλοιοκτήτρια εταιρεία είχε αγνοήσει δύο προειδοποιήσεις ότι στην περιοχή των νότιων ιρλανδικών ακτών κινείται γερμανικό υποβρύχιο, ενώ ήταν επίσης γνωστό ότι από τις 4/2/1915 η γερμανική κυβέρνηση είχε κηρύξει τις θάλασσες γύρω από τα βρετανικά νησιά, εμπόλεμη ζώνη. Μετά τη βύθιση ξεκίνησε μια μεγάλη συζήτηση η οποία δεν έχει κλείσει ακόμη, για το αν το πλοίο μετέφερε ή όχι πυρομαχικά γιατί αν κάτι τέτοιο συνέβαινε, θα το καθιστούσε νόμιμο στόχο. Το 1970 η βρετανική κυβέρνηση παραδέχτηκε ότι πράγματι μετέφερε μια μικρή ποσότητα ακίνδυνων πυρομαχικών τα οποία δεν θα μπορούσαν να προκαλέσουν την δεύτερη έκρηξη. Η βύθιση του RMS Lusitania δεν ήταν μόνο το τέλος ενός πλοίου ήταν και η αρχή ενός νέου κεφαλαίου στην ιστορία του α’ Π.Π. καθώς αποτέλεσε την κύρια αφορμή της εισόδου των Η.Π.Α στον πόλεμο δύο χρόνια αργότερα, κάτι που άλλαξε την ροή των γεγονότων.
Πηγή: Eric Larson, Βουβό* Κύμα. Το τελευταίο πέρασμα του Λουζιτάνια, Αθήνα, Ίκαρος, 2017
*από το υπόλευκο βουβό κύμα που αφήνει πίσω της η τορπίλη
