Πολύς "κόσμος" έφευγε, όπως - όπως.
Μέσα σε αυτούς και ο πατέρας μου, αλλά επειδή είναι προσωπικό, αν δεν ενδιαφέρει, σταματώ. 
Αν ενδιαφέρει, μπορώ να αναρτήσω κάποια αποσπάσματα από το αρχειακό υλικό της Διεύθυνσης Ιστορίας Στρατού (ΔΙΣ). Θα είναι μία από τις περιπτώσεις, που και πολλοί άλλοι, με διάφορα μέσα, έφευγαν.
Ο πατέρας μου, ήταν από την ίδια "πάστα" με τον Πικουλάκη και τον Δαμηλάτη.
Εκείνους, τους έγραψε η ιστορία, κάποιους άλλους, πολλές χιλιάδες άλλους, που έκαναν την "ανταρσία" τους, δεν τους κατέγραψε ονομαστικά, και οι θυσίες τους για την πατρίδα, ίσως δεν έγιναν γνωστές, πέρα από τον στενό οικογενειακό τους κύκλο.
Και τότε, πάνω από όλα, ήταν η πατρίδα και το καθήκον.

Ευτυχώς, μας το μετέδωσαν σωστά.

Πάμε στα γεγονότα.
Οι ελληνικές μονάδες που ήταν υπεύθυνες για τη Γραμμή Μεταξά ήταν το
Τμήμα Στρατιάς Ανατολικής Μακεδονίας υπό τον Αντιστράτηγο Κωνσταντίνο Μπακόπουλο και η ανεξάρτητη Ταξιαρχία του Έβρου υπό τον Υποστράτηγο Ιωάννη Ζήση:
Τμήμα Στρατιάς Ανατολικής Μακεδονίας (Αντιστράτηγος Κωνσταντίνος Θ. Μπακόπουλος)
Ομάδα Μεραρχιών (Αντιστράτηγος Παναγιώτης Δέδες)
18η Μεραρχία Πεζικού (Υποστράτηγος Λεωνίδας Στεργιόπουλος), 70ο, 81ο, 91ο Συντάγματα Πεζικού (Σύνολο: έξι τάγματα, πέντε οχυρά, 52 πυροβόλα)
14η Μεραρχία Πεζικού (Υποστράτηγος Κωνσταντίνος Παπακωνσταντίνου),41ο, 73ο Συντάγματα Πεζικού (Σύνολο: επτά τάγματα, οκτώ οχυρά, 90 πυροβόλα)
7η Μεραρχία Πεζικού (Υποστράτηγος Χρήστος Ζωιόπουλος),26ο, 71ο, 92ο Συντάγματα Πεζικού (10 τάγματα, έξι οχυρά, 76 πυροβόλα)
Ταξιαρχία Πεζικού Νέστου (Συνταγματάρχης Αναστάσιος Καλής), 37ο, 93ο Συντάγματα Πεζικού (Σύνολο: 5 τάγματα, ένα οχυρό, 16 πυροβόλα)Ο πατέρας μου ήταν στην Ταξιαρχία Νέστου. Και όταν πλέον ο πόλεμος είχε κριθεί, την..........έκανε.

Την 5.5.41. Ειναι σαφής η αναφορά " όλως αυτοβούλως",

, "ίνα διαφύγει την αιχμαλωσίαν".

( ΣΣ Οχι, για μ@λ@κ@ τον περάσανε ?

)
Φυσικά, μέχρι την ημερομηνία σύνταξης της αναφοράς, 16.6.41 , όπου σημειώνεται ότι "Μέχρι σήμερον δεν επανήλθεν"

( ΣΣ Σιγά μην γύριζε.

), ο πατέρας μου είχε φθάσει στην Αίγυπτο, ( 16.6.41 ) - Το πως, άλλο ενδιαφέρον κεφάλαιο

.

Ο εν Αθήναις αναφέρων φυσικά, δεν γνώριζε, ότι ο ........διαφυγών,

είχε ήδη φθάσει στην Αιγυπτο, και είχε ενταχθεί στην 1η Ελληνική Ταξιαρχία Μέσης Ανατολής.

5 Μαϊου εδραπέτευσα εις Τουρκία. 16 Ιουνίου εις Ελλην. Ταξιαρχία Μ. Α, και εις Αρχηγείον αυτής.
Ιδιόχειρη αναφορά.Φυσικά, πίσω στην Αθήνα, η γραφειοκρατία .....έσκιζε.

Οπότε, κατηγορείται, για ........παράνομη απουσία

Δικογραφία, και .........Στρατοδικείο.

Φυσικά, πως μπορεί να είναι στην Αθήνα, όντας στην Αίγυπτο ?

Οπότε, συσκέφθησαν και αποφάσισαν ότι, ήταν αθώος.


Ολα αυτά, έπρεπε να είναι επίσημα, και η τότε αρχή, ήταν ο

και έχωνε την τζίφρα του

Ολα τα παραπάνω, είναι επίσημα αρχειακό υλικό της Διεύθυνσης Ιστορίας Στρατού (ΔΙΣ).
Σαν τον πατέρα μου, υπήρξαν πολλοί άλλοι, τους τιμούμε όλους, και ειδικά αυτούς που έδωσαν την ζωή τους ή την σωματική τους ακεραιότητα, για να είμαστε σήμερα .....

......ελεύθεροι ? Είμαστε άραγε ?
