...συμπλήρωμα...... 
.......'ντάξει, δεν ήταν τόσο απλό, ούτε έργο μόνον ενός, και πήρε και πάρα πολλά χρόνια, λόγω ελλειψης γνώσης και δυνατότητας αντίληψης κάποιων φυσικών χαρακτηριστικών και ιδιοτήτων και των υλικών αλλά και της φυσικής.
Ειναι μια τεράστια ιστορία, με πολύ ενδιαφέρον για άτομα όπως εμείς, για συσκευές μέτρησης του χρόνου.
Ξεκινώντας από την ναυτιλία των Φοινίκων, 4000 χρόνια πρίν, σε συνδυασμό με το "ιστίο". Η πλοήγηση τότε ήταν με παρατηρήσεις του Ήλιου και των αστεριών για να καθορίσουν τις κατευθύνσεις.
Αλλά, μην ξεχνάμε, ότι τότε η ναυσιπλοϊα ήταν καθαρά "ακτοπλοϊα", δηλαδή πάντα με ξηρά "εν όψει". Έλληνες, Φοίνικες και Ρωμαίοι έπλεαν την Μεσόγειο χωρίς να γνωρίζουν το γεωγραφικό πλάτος και το μήκος τους. Μπορούσαν να εκτιμήσουν την τοποθεσία τους παρατηρώντας τον ήλιο και τα αστέρια και παρόλα αυτά έφθαναν με αυτοπεποίθηση στους προορισμούς τους. Πραγματοποίησαν ακόμη και ταξίδια εκτός της Μεσογείου, πολλές οι αναφορές για μέρη "πέραν των Ηράκλειων στηλών", αλλά και στην Ινδία μέσω της Ερυθράς Θάλασσας.
Μέχρι τον δέκατο πέμπτο αιώνα, οι ναυτικοί ήταν ουσιαστικά παράκτιοι ναυτικοί.
Και η γεωγραφική διαμόρφωση, ενίσχυσε την ανάπτυξη, λειτουργία πλωτών οδών, και δημιούργησε την δεινότητα κάποιων λαών στην θάλασσα, όπως πχ των Ελλήνων. Από νησί σε νησί, και με το κύμα του Αιγαίου ( κύμα μικρού μήκους-που ταλαιπωρεί τα πλεούμενα, πρώτο κύμα, δεύτερο κύμα, τρίτο κύμα και βουλιάξαμε,
εξ ού και η "τρικυμία" = κακή θάλασσα. )
Τα προβλήματα άρχισαν όταν τα ταξίδια, είτε εξερευνήσεων για νέους τόπους, είτε για εξοικονόμηση χρόνου μεταξύ γνωστών προορισμών, από σημείο Α στο σημείο Β, σε ανοικτή θάλασσα, χωρίς αναφορά σε ξηρά, ας το πούμε ωκεανοπλοϊα, για να διευκρινιστεί.
Εκεί, ο καθορισμός της πραγματικής θέσης, άρα και της αποφυγής των επιπλοκών, λάθος πορεία, λάθος στίγμα, απαίτησε την εμπλοκή κάποιων αξιόπιστων μεθόδων. και μία από αυτές, απεδείχθη ότι ήταν
η σωστή τήρηση ώρας, σε αναφορά με συγκεκριμένο σημείο της γής.Εκεί, μεγαλούργησε ο Τζον Χάρισον, με τις κατασκευές του.
Ο λόγος ?
Ο προσδιορισμός του γεωγραφικού πλάτους μπορεί να πραγματοποιηθεί σχετικά εύκολα χρησιμοποιώντας την ουράνια πλοήγηση. Στο Βόρειο Ημισφαίριο, οι ναυτικοί θα μπορούσαν να καθορίσουν το γεωγραφικό πλάτος μετρώντας το υψόμετρο του Βόρειου Αστέρα πάνω από τον ορίζοντα. Η γωνία σε μοίρες ήταν το γεωγραφικό πλάτος του πλοίου.
Ωστόσο, το γεωγραφικό μήκος μπορούσε μόνον να εκτιμηθεί, στην καλύτερη περίπτωση. Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι η μέτρηση του γεωγραφικού μήκους γίνεται με τη σύγκριση της διαφοράς των παρατηρήσεων βάσει της συγκεκριμένης ώρας στην θέση εκκίνησης και ώρας της νέας θέσης. Ακόμη και μερικά από τα καλύτερα ρολόγια τότε θα μπορούσαν να χάσουν έως και 10 λεπτά την ημέρα, γεγονός που θα έδινε σφάλμα θέσης κατά 242 χιλιομέτρων (150 μιλίων) ή και περισσότερο. Και η ώρα στην νέα θέση καθορίζεται από τον ήλιο, αλλά, πίσω, στο γνωστό μέρος, τι ώρα να είναι άραγε ?
Για παγκόσμια κοινή αναφορά, το 1884, καθορίστηκε διεθνώς ως ο πρώτος μεσημβρινός, του 0° γεωγραφικού μήκους, να χρησιμοποιείται ο διερχόμενος από το Greenwich, England, και η εκεί ώρα αναφοράς ως η Greenwich Mean Time (GMT).
Η περίοδος περιστροφής της γης περί τον άξονα της είναι 23 ώρες, 56 λεπτά και 4.09 δευτερόλεπτα (μία αστρική ημέρα). Έτσι παρατηρώντας από την γη τα ουράνια σώματα, η κύρια φαινόμενη κίνησή τους είναι από τα ανατολικά προς τα δυτικά με μία ταχύτητα 15°/ώρα.Δεδομένου ότι υπάρχουν 24 ώρες την ημέρα και 360 μοίρες σε έναν κύκλο, ο ήλιος κινείται στον ουρανό με ρυθμό 15 μοίρες την ώρα (360 ° ÷ 24 ώρες = 15 ° ανά ώρα). Επομένως, εάν η ζώνη ώρας που βρίσκεται ένα άτομο είναι τρεις ώρες μπροστά από το σημείο αναφοράς ( Greenwich - GMT ) τότε το άτομο αυτό είναι κοντά σε 45 ° γεωγραφικό μήκος (3 ώρες × 15 ° ανά ώρα = 45 °).
Αλλά, εδώ να αναφέρουμε απλώς, τον μηχανισμό των Κυθήρων, που προφανώς είναι λίγο παλαιότερος των Ναυτικών Χρονομέτρων. Αρα, κάπου υπήρξε γνώση, που ατυχώς, δεν διεσώθη, εκτός τυχαίων περιστατικών.
Και το ότι τα πρώτα ναυτικά χρονόμετρα ήταν Εγγλέζικα, είναι λόγω της επέκτασης τότε και της προσπάθειας κυριαρχίας και σε άλλα μέρη της γής. Εκεί, η εφεύρεση του κυρίου Harrison, βοήθησε τα μάλα.
Αυτά,
