Σαν σήμερα

[Petros1]

Το 1994, όταν ο Ευάγγελος Βενιζέλος είχε αρχίσει να κάνει αισθητή τη παρουσία του και στο ΠΑΣΟΚ και στην κεντρική πολιτική σκηνή, ο Ανδρέας Παπανδρέου σε μια στιγμή βραδινής χαλάρωσης, ρώτησε τον Τηλέμαχο Χυτήρη πώς βλέπει τον φέρελπι πολιτικό.

«Καλό», τον έβλεπε ο Χυτήρης. Αλλά ο Παπανδρέου δεν αρκέστηκε στο τυπικό. Συνέχισε την κουβέντα περί του Ευάγγελου Βενιζέλου, πιέζοντας να πάρει κάτι περισσότερο κι έλαβε την εξής απάντηση: «Πρόεδρε, ο Βενιζέλος είναι ικανός να διεκδικήσει κάποια στιγμή την ηγεσία και να γίνει πρόεδρος του κόμματος».

Ο Ανδρέας Παπανδρέου χαμογέλασε και συμπλήρωσε: «Ο Βαγγέλης δεν έχει φιλοδοξία να γίνει πρόεδρος του κόμματος, έχει φιλοδοξία να γίνει πρόεδρος οποιουδήποτε κόμματος».

Ο μεγάλος ηγέτης βλέπει πολύ μπροστά...

[george_]

Μα για σένα το  πόσταρα 

[george_]

1877
Ανακαλύπτεται στην Ολυμπία από γερμανούς αρχαιολόγους ο Ερμής του Πραξιτέλη.

[george_]

1926

Ιδρύεται και επισήμως ο ΠΑΟΚ, με την έγκριση του καταστατικού του από το Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης.

[george_]

2001

Μεγάλες κινητοποιήσεις διοργανώνονται εναντίον του προτεινόμενου σχεδίου της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ για τη μεταρρύθμιση του ασφαλιστικού συστήματος («Σχέδιο Γιαννίτση»), με το οποίο επιχειρείται, μεταξύ άλλων, αύξηση των ορίων συνταξιοδότησης, ομαδοποίηση ταμείων, επανεξέταση των βαρέων και ανθυγιεινών επαγγελμάτων και επανεξέταση των κοινωνικών πόρων με προοπτική κατάργησής τους (αγγελιόσημο).

[george_]

1941: Τα γερμανικά στρατεύματα καταλαμβάνουν την Αθήνα.

[george_]

2002: Η ΑΕΚ νικά 2-1 τον Ολυμπιακό και κατακτά το Κύπελλο Ελλάδας. Τα τέρματα των νικητών πέτυχαν οι Κωνσταντινίδης (52’) και Ίβιτς (83’), ενώ για τους «ερυθρόλευκους» σκόραρε στο 70’ ο Τζιοβάνι.

[george_]

2004:Σύμφωνα με στοιχεία του Παγκοσμίου Οικονομικού Φόρουμ του Νταβός που δίνονται στη δημοσιότητα, η Ελλάδα βρίσκεται στην τελευταία θέση της ανταγωνιστικότητας ανάμεσα στις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης και μεταξύ των τελευταίων σε σύγκριση με τις υπό ένταξη χώρες.

[george_]

Πολεμική αναμέτρηση μεταξύ των ΗΠΑ και των Βερβερικών Κρατών της Βορείου Αφρικής για την ελεύθερη ναυσιπλοΐα στη Μεσόγειο, που διήρκεσε από το 1801 έως το 1805. Ήταν η πρώτη στρατιωτική επιχείρηση των Αμερικανών μακριά από το έδαφός τους και μάλιστα υπερπόντια, απτό δείγμα ότι το νεοσύστατο κράτος σκόπευε από πολύ νωρίς να έχει πρωταγωνιστικό ρόλο στη διεθνή σκηνή.

Με το συλλογικό όνομα Βερβερικά Κράτη (η γνωστή μας Μπαρμπαριά) εννοούμε το ανεξάρτητο Σουλτανάτο του Μαρόκου και τα πασαλίκια του Αλγερίου, της Τύνιδας (Τούνεζι) και της Τρίπολης (σημερινής πρωτεύουσα της Λιβύης), που ανήκαν μεν στην Οθωμανική Αυτοκρατορία, αλλά στην ουσία ήταν σχεδόν ανεξάρτητα. Ζούσαν από την πειρατεία και λυμαίνονταν τις ακτές της Μεσογείου από την Ισπανία έως τη Συρία, με τους ικανούς πειρατές τους, απόγονος των οποίων ήταν ο θηριώδης Χαϊρεδίν Μπαρμπαρόσα, ο τρόμος και ο φόβος των κατοίκων του Αιγαίου.
Η κατάσταση έφθασε στο απροχώρητο το 1801, όταν ο πασάς της Τρίπολης Γιουσούφ Καραμανλή απαίτησε το ποσό των 225.000 δολαρίων από τον νεοεκλεγέντα πρόεδρο των ΗΠΑ Τόμας Τζέφερσον για να επιτρέπει την ακώλυτη διέλευση των αμερικανικών πλοίων στη Μεσόγειο. Ο φιλελεύθερος Τζέφερσον, συντάκτης της Διακήρυξης της Ανεξαρτησίας, προσαρμόστηκε σύντομα στις απαιτήσεις της εξουσίας. Θεώρησε αιτία πολέμου την απαίτηση Καραμανλή και έστειλε στη Μεσόγειο ναυτική δύναμη από επτά φρεγάτες.

Με επικεφαλής ένα πρώην διπλωμάτη, τον Γουίλιαμ Ίτον, και δύναμη 10 πεζοναυτών και 500 μισθοφόρων (ανάμεσά τους και 40 Έλληνες), οι Αμερικανοί σημείωσαν μια σχετικά εύκολη νίκη απέναντι στους 4.000 άνδρες που παρέταξε ο Καραμανλή. Οι απώλειες για τους Αμερικανούς και τους μισθοφόρους τους ήταν 11 νεκροί και 3 τραυματίες, ενώ για τους Τριπολίτες, 800 νεκροί και 1200 τραυματίες. Η νίκη αυτή τόνωσε το εθνικό γόητρο και ανέδειξε το Σώμα των Πεζοναυτών, που τα επόμενα χρόνια θα αποτελέσει την αιχμή του δόρατος των ΗΠΑ στους ιμπεριαλιστικούς πολέμους τους.

[AntonisCh]

"... αιχμή του δόρατος των ΗΠΑ στους ιμπεριαλιστικούς  απελευθερωτικούς πολέμους τους."

[george_]

Ιταλοί αντιφασίστες συλλαμβάνουν και εκτελούν τον ιδρυτή του φασιστικού κινήματος Μπενίτο Μουσολίνι και την ερωμένη του Κλαρέτα Πετάτσι.1945

[george_]

Ο Παναθηναϊκός νικά τον Ερυθρό Αστέρα με 3-0 και παίρνει το εισιτήριο για το Γουέμπλεϊ. Στον τελικό του Κυπέλλου Πρωταθλητριών, οι πράσινοι θα γνωρίσουν την ήττα από τον Άγιαξ.1971

[george_]

Ο πληθωρισμός στην Ελλάδα υποχωρεί στο 9,9% και είναι η πρώτη φορά έπειτα από 22 χρόνια που γίνεται μονοψήφιος.
1995

[george_]

Οι Έλληνες βγαίνουν στους δρόμους σε όλη τη χώρα, αντιδρώντας στα νέα οικονομικά μέτρα. 150.000 πολίτες διαδηλώνουν στην Αθήνα, όπου σημειώνονται εκτεταμένα επεισόδια. Κουκουλοφόροι πετούν βόμβες Μολότοφ σε υποκατάστημα της τράπεζας Marfin Egnatia στην οδό Σταδίου, με αποτέλεσμα να χάσουν τη ζωή τους από ασφυξία τρεις υπάλληλοι, εκ των οποίων μία έγκυος γυναίκα.

2010

[STF]

Όχι σαν σήμερα αλλά λίγες μέρες πριν, στις 3 του Μάη.

3 Μαΐου 2011, έφυγε "ο καλός μας άνθρωπος".







Πριν από λίγες ημέρες συμπληρώθηκαν 6 χρόνια από τον θάνατο του Θανάση Βέγγου. Ο Θανάσης Βέγγος για μένα ήταν ο σπουδαιότερος κινηματογραφικός κωμικός αν όχι ο σπουδαιότερος ηθοποιός της Ελλάδος για κάθε μορφή της τέχνης του κινηματογράφου. Η θλιβέρη επέτειος του θανάτου του στις 3 του Μάη με έκανε να νοιώσω την ανάγκη να θυμίσω το κενό που άφησε πίσω του το μέγεθος του, να γράψω λίγα πράγματα για τον άνθρωπο που ήταν ο κύριος εκφραστής της εκδοχής του καλού άνθρωπου, του φιλότιμου Νεοέλληνα, του εργατικού, του βιοπαλαιστή, του Ρωμηού που προσπαθούσε αδιάκοπα να φτιάξει το μέλλον του και να διορθώσει τη κακή του μοίρα. Βλέποντας σήμερα τις ταινίες του που με τον κυρίως κωμικό χαρακτήρα τους με κάνουν αντί να γελάω να συγκινούμαι, σκεπτόμενος πως δεν υπάρχει πια αλλά και να γεμίζω με το αίσθημα της ελπίδας και της αισιοδοξίας απέναντι στη σημερινή κατάσταση της χώρας μας. Ο Θανάσης ταυτιζόταν με εκείνο το μεγάλο τμήμα της Ελληνικής κοινωνίας που σιωπηλά και ταπεινά υπηρετούσε το σκοπό της προκοπής και της φρόντιδας για την οικογένεια του αλλά και για την Ελλάδα. Υπήρξε ο κύριος εκφραστης του μεταπολεμικού και μετεμφυλιακού Έλληνα και για αυτό το λόγο αγαπήθηκε από όλους μας.
Αυτοδίδακτος ηθοποιός που μας συστήθηκε στη πρώτη ταινία του Νίκου Κούνδουρου το 1954 «Μαγική Πόλη». Είχαν γνωριστεί μεταξύ τους στο στρατό όπου είχαν δημιουργήσει μια παράσταση και ο Κούνδουρος του είχε υποσχεθεί πως όταν απολυθούν θα παίξει σε μια ταινία που θα φτιάξει. Έτσι ξεκίνησε η καριέρα του, παίζοντας τρίτους ρόλους και εργαζόμενος ως φροντιστής για ένα κομμάτι ψωμί. Μου έκανε πάντοτε εντύπωση πως μέσα στις ταινίες του πάντα υπήρχαν οι κωμικές εκείνες σκηνές που κουβαλούσαν το άρωμα ενός κοινωνικοπολιτικού μηνύματος και τη στιγμή που περίμενες να κορυφωθεί με τη διατύπωση μιας κριτικής φράσης... η σκηνή κατέληγε σε μια φάρσα που έσβηνε τη μιζέρια που αναπτυσόταν μέσα μας χαρίζοντας άφθονο γέλιο. Το πρόσωπο του ταυτίστηκε με τη φράση «ο καλός μας άνθρωπος» που νομίζω πως του αξίζει δικαιωματικά και είναι ένας τεράστιος τίτλος τιμής για το αποτύπωμα του στην ιστορία του Ελληνικού κινηματογράφου αλλά ακόμη περισσότερο στη μνήμη μας.