Απέχω καποιες χιλιαδες ετη φωτος από το να πω οτι ξερω τι μου γινεται με τα vintage.
Ωστόσο, πρόσφατα ασχολήθηκα με την ανεύρεση ρολογιών παραγωγής του ετους που γεννήθηκα.
Γιατί;
Γιατί μ αρεσε η ιδέα να εχω ενα ρολοι που να μπορώ να φορώ και να λειτουργεί και να εχουμε την ίδια ηλικία.
Η διαδικασία ανεύρεσης ήταν μαγική. Περίεργα σχέδια, πρωτόγονες για σημερα αλλά πρωτοποριακές για την εποχή τους μηχανές, από μια εποχή που τιποτα δεν ήταν αυτονόητο όπως η ευκολη αλλαγή της ημέρας στο ρολόι ή το hacking κλπ.
Τελικά βρήκα δυο.
Μικρής αξίας το ένα κοστισε 60 ευρώ και το άλλο 70.
Κι όμως, φορώντας ή κοιτάζοντας ή χαζεύοντας αυτά τα ρολογάκια περνάς σε μια άλλη εποχή, περίπου σαν να διαβάζεις ενα βιβλίο.
Δεν σε πειράζει που το διάβασε κι άλλος πιο πριν, απλά εσύ το ξαναδιαβάζεις, απολαμβάνεις την ιστορία του και το καλύτερο είναι οτι συνεχίζει να γράφει την ιστορία του μαζί σου.
Για μένα λοιπόν, που δε σκοπεύω ουτε να κερδίσω από μια συλλογή ούτε να κάνω επικερδείς συναλλαγές ουτε να βαλω σε θυρίδα το σπανιο seiko των 1500 ευρώ, αυτή ειναι η απόλαυση!
Κι αυτό είναι το vintage κατ' εμέ.
