Υποθέτω ότι στα φόρτις σκόπιμα κατασκευάζουν την βίδα από πιο μαλακό υλικό, για να μην βιδώνεται βαθιά και κάνει ζημιά στα lugs.
Υπόθεση κάνω..
Αν είναι σωστά σχεδιασμένο, και η βίδα ( μήκος κοχλίωσης ) είναι μικρότερο από το σπείρωμα των πείρων, , ο πείρος από το ίδιο ή αυτής σκληρότητος υλικό, η βίδα, με την πατούρα της , ΔΕN μπορεί να κάνει ζημιά στα lugs ( στην πατούρα τους ).
Οπότε ο πείρος από την μία πλευρά πατάει στην πατούρα του lug, από την άλλη έρχεται πρόσωπο με την πατούρα του άλλου lug, και η βίδα, τερματίζει στο lug αλλά δεν αναλώνει όλο το σπείρωμα του πείρου, για να ασφαλίζει.
Δεν βλέπω κάτι σαν αδύνατο σημείο, σαν σχεδιασμό εννοώ, αλλά από εκεί και πέρα, τα υλικά και η σκληρότητά τους, συν οι ανοχές / φινιρίσματα, παίζουν ρόλο, και παραμένω σε αυτο που ανέφερες, και...........πάσο.
Στο σκαρίφημα, απλώς δείχνω τον πείρο, το κόκκινο δείχνει το "πρόσωπο" εφαρμογής και ορίων, και αφήνω και ανοχές για πιθανό υλικό, πχ "Ο"-ring, ή ροδέλας, πιο μαλακής για φθορά - προστασία, και ασφάλιση αποκοχλίωσης.
free image hostingΤώρα που το ανέβασα, είδα την φωτό σου. Πρίν δεν υπήρχε. Και έκανα το σχέδιο.
Ναι, η βίδα αυτή σπάει, γιατί τερματίζει προφανώς στο σφίξιμο ( υπρβολικό ) στον πείρο, η κοχλίωση με νερά , ιδρώτα, σκόνη, κλπ. σκουριάζει,( έστω και εάν είναι ανοξείδωτο, πάντα κάνει ψωρίαση ), βρωμίζει και κολλάει, και στην αποκοχλίωση, λόγω λεπτής διατομής κυρίως σώματος, ( σπείρωμα ), από την μεγάλη ροπή, ξεπερνάει το όριο θραύσης και ...........κράκ.. Βγαίνει η κεφαλή με τις πρώτες σπείρες, και οι υπόλοιπες, .......μέσα.
Με κάποιο υλικό, επί του σπειρώματος, ΠΡΙΝ την εφαρμογή, θα διευκόλυνε την αποκοχλίωση.
