Θεωρώ ότι η βάση για την όποια απόφαση, είναι τα προσωπικά γούστα, οι εμπειρίες, τα βιώματα, και οι στόχοι.
Το γούστο είναι καθαρά προσωπικό. Κάποιος έλκεται από ένα σχέδιο, του αρέσει να το βλέπει, ίσως δεν το χορταίνει, όσες φορές και να το βλέπει.
Αυτό, είναι εκεί, δεν αλλάζει.Οι εμπειρίες προέρχονται από προσωπική επαφή, συζητήσεις με φίλους, αναγνώσεις γνωμών, κλπ. Δεν μπορεί κάποια φίρμα που την έχεις κατατάξει σε μια κατηγορία, ξαφνικά να γίνεται υπέρτατος στόχος. πχ το πρώτο σου φθηνο απόκτημα της Χ κατασκευάστριας, σαν φοιτητής, εργαζόμενος κλπ,
σε ΟΛΕΣ τις κατηγορίες καταναλωτικών προϊόντων, μετά από 20-30 χρόνια να μετατρέπεται σε ΤΟΡ επιθυμία απόκτησης. Ειναι αντίθετο με την βασική ψυχολογία. Εκεί "χάνουν" οι φίρμες που έχουν δώσει την εικόνα του vfm, καλού μεν, αλλά "φθηνού".
Ο νοών, νοείτο.Τα βιώματα μπορεί να είναι προσωπικά, από την οικογένεια, από τον κύκλο επαφών, κλπ. Πήρε ο αδελφός, η θεία, ο κολλητός, και είναι καλό / κακό, είχε ο παππούς και το έχουμε ακόμα, κλπ. Τα κοινωνικά βιώματα παίζουν επίσης βασικό ρόλο. Αυτό το παίρνουν οι νεόπλουτοι, αυτό οι πρωταθλητές, αυτό οι αρτίστες. Ρολο εδώ, παίζει και η διαφήμιση, και το word of mouth. Το φόραγε ο Χ, το φοράνε οι Ατλαντες ( αυτοί που κρατούν την γή
), είναι της μόδας
.
Οι στόχοι, πχ πουλ-μούρ ή απλώς πρακτικοί, πχ ολοκλήρωση μιας συλλογής.
Ολα αυτά, μαζεμένα, μας οδηγούν μερικές φορές,
άλλα να βλέπουμε, και άλλα να κατανοούμε.(Εχω τον γείτονα, βγάζει 150 χιλιάρικα τον χρόνο, αλλά δεν αγοράζει Mercedes γιατί είναι καπιταλιστικό προϊόν. Μόνον με Volvo, αλλά τζιπούρα 3.500 κε, που είναι σοσιαλιστές.)
Το GS, μπορει να είναι το καλλίτερο ρολόι στο ηλιακό σύστημα, αλλά έχει χρόνια μπροστά του να αποδείξει την αξιοπιστία του, την αντοχή σε συνθήκες εκτός προστατευμένου περιβάλλοντος χρήσης πχ γραφείου, την διάρκεια της ζωής του. Επίσης έχει να αντιπαλέψει, την καταγωγή του, που η προσλαμβάνουσα για την μάρκα, είναι αυτή της βασικής τιμής.
Από την άλλη, με την Rolex, μιλάμε για μία φίρμα, που αποδεδειγμένα έχει πολλά προσόντα. Μπορεί να μην πήγε στο φεγγάρι επίσημα, αλλά πήγε στον πατο των ωκεανών, και αλλού.
Και ποιός θα δώσει τα διπλά για το GS, όταν με τα μισά αποκτά το Ω ? Εγώ, ΟΧΙ. Και ας έχω ένα άριστο SEIKO από το 78.
Και ψηφίζω ΔΑΓΚΩΤΟ το SUB,επειδή το έχω βιώσει για 40 χρόνια, σε διάφορες εκδόσεις του, και θεωρώ ότι ΗΤΑΝ από τα καλλίτερα προϊόντα στην κατηγορία τιμής ΠΡΟ ΑΥΞΗΣΕΩΝ και κρίσης.
Τώρα ότι το φοράνε και οι υδραυλικοί, δεν σημαίνει ότι δεν θα το φοράω και εγώ. Αυτό ΔΕΝ μειώνει την αξία του. Το αντίθετο. Δείχνει ( εφόσον είναι γνήσιο ), την παλλαϊκή αποδοχή του και την αντοχή του στον καρπό ενός εργαζομενου, σε κάπως πιο αντιξοες συνθήκες από αυτές του ταμία πχ της τράπεζας που του το πήραν σαν "γαμορόλογο".
